هر روز که بیدار میشم اندازه سر سوزن انگیزه ای ندارم ، نه برنامه ریزی نه فکر نه حتی انرژی برای مسیر مهاجرت
هر روز تکراری
تکراری
تکراری
واقعا تف تو این مملکت
به عنوان یه ادم ۳۰ ساله تو ایران
نه تونستم عاشق شم
نه تونستم درست کار بکنم
نه تونستم پیشرفت کنم
نه اینده ای دارم
نه تونستم زندگی کنم ...
فقط دارم نفس میکشم