ای نامۀ شهامت آبایی
میراث جاودان سر افرازان
ای پرچم طلیعۀ افریدون
ای اعتبار نامۀ بو مسلم
بگذار با نام ملتم عوض کنم ترا
نامت به هیچ ساز نمی آید
بگذار قصهات بکنم کز کدام ده
وز کدام کوی
آغاز گشتهای
بگذار گریه ات بکنم
آزادی!
<<قهار عاصي>>
“The United States needs to practice diplomacy, and regardless of which group is in power, we should be exercising diplomacy and having a relationship” with Afghanistan, says @aishabbwahab, congressmember-elect from the Bay Area who will be the first Afghan American to serve in the House.
250 years ago, the American Declaration of Independence, penned by Thomas Jefferson, later the 1st Secretary of State and 3rd POTUS, proclaimed that all men are endowed with “certain unalienable Rights,” among them “Life, Liberty and the pursuit of Happiness.”
Why are there more Taliban forces in the Panjshir Valley than along the entire Afghan side of the Durand Line? Is this part of the secret annexes of the disgraceful Doha deal? The Durand Line stretches 2,611 km, while Panjshir is only 138 km long. Can Taliban apologists and Khalilzad cronies explain this?
To our dismay:
Pakistan's new strategy toward Afghanistan and the Taliban appears to involve five parallel initiatives, packaged into a cohesive policy. Cutting through the fog of rhetoric and mutual blame, this marks a significant shift in Islamabad's approach.
First, Pakistan is explicitly linking trade and economic ties to the broader security and political environment with the Taliban in Afghanistan. For the first time, Islamabad is willing to forgo trade and economic benefits to leverage negotiations, extract concessions, or dictate solutions. Seemingly, trade will no longer be de-linked from politics and security concerns, meaning key border crossings remain closed. This has rendered the Taliban heavily dependent on the northern route and Iran for supplies, dramatically increasing their vulnerability. The northern route goes through the anti-Taliban constituency, particularly the Salang Highway.
Second, Pakistan is dominating Afghan airspace and conducting selective airstrikes at will. The Taliban lack meaningful anti-air defenses and international legitimacy to effectively protest or gain global sympathy. Their situation increasingly resembles that of a terrorist group rather than a governing authority.
Third, Pakistan has achieved significant domestic consensus and internal cohesion. Across the political spectrum—except for a few fringe circles that operate outside the mainstream and are known to oppose Pakistan's constitution—there is broad internal support for the Pakistan Army's airstrikes in Afghanistan. This approach mirrors Israel's operations in Lebanon and Syria, where cross-border actions are backed by national unity.
Fourth, Pakistan is actively seeking and gaining international support for its ongoing so-called counterterrorism campaign, which has partially evolved into an anti-Taliban effort. No country has voiced meaningful backing for the Taliban, whose group lacks both internal legitimacy and external recognition. Afghanistan under their rule increasingly functions as a territory without a functional state—more akin to tribal rule than any resemblance to a modern government.
Fifth, Pakistan is reaching out to anti-Taliban forces and holding consultations on post-Taliban governance and political arrangements. Over the past four and a half years, no other regional power has challenged the Taliban's legitimacy as directly in multi-aspect ways as Pakistan has—whether this is to our taste or not is another matter.
In a broader sense, Pakistan is once again positioning itself as a Western-backed hegemon over Afghanistan, intent on dismantling infrastructure and equipment left behind by the US and NATO.
None of these steps would have been feasible—or even imaginable—if the Taliban had avoided hubris, arrogance, and shortsightedness over the past four years and pursued a genuine Afghan-led political solution. Now, it may be too late.
ما دشمن خارجی و تهدید خارجی علیه منافع ملی خویش، و همچنین دشمن داخلی و تهدید داخلی علیه هستی مادی و معنوی خویش را از دیرباز بهدرستی شناسایی کرده و بهخوبی درک نمودهایم. پیش از ظهور شورای کویته میدانستیم که قصه چیست و جریان چیست. و بسیار واضح و علنی ثبت تاریخ ساخته ایم که شورای کویته چرا ساخته شده بود. برای پاسداری و حراست از منافع ملی و حوزوی خود، به هیچ فرمول طالبانی نیاز و ضرورت نداریم. زندان های طالب هم اکنون نیز پر از مردم ماست پر از مردم افغانستان است. خبر شدم که طالب به اصطلاح سه تن اسیر پاکستانی را با تحفه و لباس به سفارت عربستان سعودی تحویل داد و با عزت آزاد ساخت. به انترنت سر بزنید و ببینید که با اسیران ما چه کردند. به تاریخ باید حافظه ساخت و آنرا احترام کرد.
منابع محلی در پنجشیر به آمو گفتهاند یک باشنده قریه «زمانکور» ولسوالی عنابه به نام عبدالصبور «از سوی طالبان» تیرباران شده است.
https://t.co/IbdvxUC6HK
فاجعهٔ فقر و گرسنگی در افغانستان زیر سایهٔ طالبان؛ تجمع هزاران انسان نیازمند در برابر مارکیت تجارتی نجیب زراب برای بهدست آوردن تنها یک بستهٔ کمک رمضانی، صحنهای تکاندهنده است.
#فقر#أفغانستان
روز زبان مادري مبارك.
"تصویر را ، مغازله را و ترانه را
جغرافیای معنوی ماست پارسی
سر سخت در حماسه و هموار در سرود
پیدا بود از این که چه زیباست پارسی
بانگ سپیده عرصه بیدار باش مرد
پیغمبر هنر سخن راست پارسی
دنیا بگو مباش ، بزرگی بگو برو
ما را فضیلتیست که ما راست پارسی"
The authorities in Pakistan have announced that they have apprehended the mastermind behind the terrorist attack in Islamabad on February 6, 2026. If true, this constitutes hard evidence—or a smoking gun.Pakistan maintains one of the world's largest armies. Now that you have concrete evidence identifying those responsible, both inside and outside,for massacring the Namaz Guzaran (worshippers) in your capital, mobilize the army and pursue them, whoever they are or wherever they are. Let your guns show anger not your tweets.
Otherwise, what is the use of such a large army?
چپاول عواید ملی چگونه صورت میگیرد؟
در سال ۲۰۲۵ گروه طالبان دو صد میلیارد افغانی عواید داشتند. از این مبلغ، بیش از شصت و پنج درصد را به خود اختصاص دادند و تنها سه درصد را به بخش صحت عامه و دوازده درصد را به معارف (که آن هم به شدت طالبانی شده است) تخصیص دادند.
اگر ایالات متحده کمکهای نقدی غیرشفاف خود را به این گروه قطع کند، فشار بر طالبان به شدت افزایش خواهد یافت و دیگر نخواهند توانست بخش اعظم بودجه را به خود اختصاص دهند؛ در نتیجه فشار جامعه بر آنان بیشتر خواهد شد. بنابراین، قطع کمکهای نقدی آمریکا مستقیماً به آزادی ملت افغانستان کمک کرده و مؤثر واقع خواهد گردید. ناگفته نماند که ارقام ذکرشده در ارزیابی روند سبز افغانستان - رسا با ارقام منتشرشده توسط بانک جهانی تفاوتهایی دارد. ما ارقام خود را بر اساس یافتههای منابع مختلف، از جمله دسترسیهای اطلاعاتی، به دست میآوریم؛ در حالی که بانک جهانی عمدتاً به ارقام و منابع عمومی و قابل دسترس اکتفا میکند.
Honorable Congressman Tim Burchett @RepTimBurchett@timburchett You and team @realLegendAfg@ShawnRyan762 did—and are doing—what dignified people with clear conscience do. Your personal consistency throughout this process has been amazing and inspiring. Congratulations and thanks to all of you. The Taliban are the biggest thieves in our history & are concealing their crime with beard, turbans & hypocritic religiosity. We hope as the bill moves ahead, no loopholes are created by the NGO lobby and beneficiaries of the corruption and that no funds are delivered under any excuse to them. They already have $110 million in their vault from the last delivery. I am sure you are aware that the cost of printing currency is also covered or lisenced by the United States. So far Afghan currency worth nearly five billion dollars have been given them through Poland. Please take this into consideration as well.
فرصت است - اگر با حواس جمع کار کنیم :
اگر با حواس جمع و متمرکز بنگریم، فرصتهای بزرگی در اختیار ماست که باید از آنها بهره گرفت. خدا را شکر که در گروه طالبان کسی به اندازهٔ عقل و فراست الجولانی وجود ندارد و در این چند سال، گروه طالب برای دستیابی به مشروعیت داخلی و خارجی دستوپا میزند و مانند فیل در گِل مانده، به جایی نمیرسد.
زمین و زمان فریاد میزند که طالبان مشروعیت ندارند. مردم فرصت واقعی دارند که این صف جهالت به نام طالب را تحریم کنند؛ کاری که در بسیاری موارد کردهاند. قشر سیاسی که صدای بلندتری دارد، میتواند از این فرصت بهتر استفاده کند. موکول کردن اقدام به حمایت بیرونی یا منتظر ماندن برای تغییر چهرهٔ طالب، نه تها کار مؤثر و نتیجهبخشی نیست بلکه زشت و مردود نیز است. گفتهاند قطرهقطره دریا میشود. ازین مقوله با معنی در مبارزه بر ضد طالب باید کار گرفت. طالب باید با هزار زخم کوچک از پا بیفتد و این استراتژی کاملاً کارآمدی دارد. هر کدام از ما میتوانیم بر پیکر زشت و شیطانگونهٔ طالب زخمی بزنیم تا روزی ـ و انشاءالله بهزودی ـ سرنگون گردد. در بسیاری از کشورها که ظلم حاکم بوده، انداختن مجسمهٔ رأس ظلم، نماد سرنگونی او تلقی شده است. باید اندیشید که چه نماد و سمبولی میتواند آن روز بهشتی یعنی سرنگونی طالب را بیشتر تبلور بخشد: باز شدن درهای مکاتب و پوهنتونها، به آتش کشیدن کلاه منفرد به فرد طالب، در موزیم گذاشتن وزیر (ضد) تحصیلات طالب به نام ملا ندیم یا چه چیز دیگری؟
به نماد چشم گیر و برجسته یی فکر کنید که پایان طالب را در تاریخ نمایندگی کند. به بازنگری قانون اساسی افغانستان بیندیشید. به جمع کردن اقوام زیر چتر قانونی که کرامت و شرافت انسان را حراست کند، توجه کنید. به از بین بردن فاصلههایی که ملیشههای طالب در جامعهٔ افغانستان ایجاد کردهاند، فکر کنید. برای پایان دادن به طبقات و قشربندیهایی که بر اساس تعصب و برتریجویی قبیلوی و اجتماعی به وجود آمده، چارهاندیشی کنید. همهٔ این افکار باید در قالب حفظ افغانستان باشد. باید به این بیندیشیم که طالب مانند غدهای خبیثه است که باید از این پیکر جدا و دور انداخته شود تا افغانستان دوباره به راه بیفتد و حرکت کند.
در آن روز پسا سرنگونی طالب ، امید باید جوانه بزند و جوان برای زندگی به شهر و دهکدهٔ خود دل ببندد، نه اینکه راه ترک خاک و دیار در پیش گیرد. این همه شدنی است. بهتر است به اتحاد و همبستگی همهٔ ما در برابر جهالت و تعصب فکر کنیم. به جای اینکه بگوییم «چه نیستیم»، باید بگوییم «چه هستیم» و «چه میخواهیم».
نقد و نفرت از قانون طالبان کار خوبی است، اما ملت منتظر است که بدیل آن را ببیند. پس به قانون اساسی تکیه کنید. تکیه بر قانون اساسی، بازگشت به گذشته نیست؛ بلکه چنگ زدن به سندی جدید است که میتواند همه را با صمیمیت و برابری گرد هم آورد. محتوای آن را باید نمایندگان واقعی مردم بنویسند. به یقین، جمع کردن ملت شیرینتر از تفرقهاندازی در میان آنهاست. طالب آخرین نماد ظلم است؛ پس از سقوط طالب، ایده و مکتبی در دنیای سیاست برای تحمیل ظلم باقی نخواهد ماند. طالب پایان تاریخ فسق، دروغ، ریاکاری و سوءاستفاده از شریعت خواهد بود. نظام پساطالبان باید امید بکارد و وحدت بپروراند. همه چیز در دست ماست. باید آستین بالا بزنیم.