@Gandomtalaai ممنونم، ولی...
راستش خیلی دوست دارم برای یک بارم که شده یه ددلاین تعیین کنم و نرسیده به پایان بگم آهان همینه و تمام. ولی متاسفانه ساعتم همیشه همون ساعت گیج زمان سهراب بود که میگفت "دنگ" و بعدشم من "فرصتی (که) از کف رفت، (و) قصهای (که) گشت تمام" بودم.
@Gandomtalaai متاسفانه حتا نمیدونم با چه وسایلی باید دل کندهم رو بتراشم. فرز انگشتی یا مغار گلویی مثلا یا ...؟! (شما میدونید؟)
و البته فارغ از اینها دلیل اصلی دست به کار نبردنم یه مشغله کاریه که به خودم قول دادم تا اون به سرانجام نرسه هیچ کار دیگهای رو شروع نکنم.
@Gandomtalaai یکی کمه چند تا رو امتحان کنید لطفا :)
و بیشترم بیاین
تهران با همه سیاهیش هنوز یه بندهای نامرئی رو برای نگه داشتن آدمای رنگی تو دل خودش حفظ کرده.
و دریغ که بازار هنر توی شهرهای دیگه- حتا شهرهای بزرگمون- اونقدری که در تهران، گرم نیست.
پس بیشتر بیاید ؛)
@Gandomtalaai خواهش میکنم :)). از پیام بعدیتون متوجه شدم تئاتر هیدنه. من این تئاتر رو گمونم دو یا سه سال پیش رفتم. کلیاتی ازش یادمه که موسیقی بلند بود که اون فضا این رو میطلبید. کار نو و خلاقانهای بود در اجرا و دکور که دیگه بعدش ندیدم. خط سیر داستان هم جذاب بود و تا آخر یادمه منو همراه کرد.
@amirarianarjmnd من پریشب اصفهان بودم و بعد از سالها گفتم بذار دوباره گوشفیل دوغ رو دوباره امتحان کنم شاید اینبار خوشم اومد. هیچی دیگه قبل از اینکه بالا بیاریم من و همسفرام دوغ رو سرکشیدیم و سریعا محل رو با گوشفیلها ترک کردیم :))
@Gandomtalaai من خودم بهترین تئاترها رو توی سالنهای فرعی تئاترشهر مثل سایه و چهارسو و همینطور سالنهای خیابون نوفل لوشاتو و ایرانشهر دیدم. و بدترینها رو تو سالنهای اطراف طالقانی و پاستور که حتا اسمشون رو هم یادم نیست.
@Gandomtalaai مورد دوم خود تماشاخونه هست. سالنها معمولا یه حداقل استانداردی رو برای خودشون قائلن بنابراین کمتر پیش میاد که مثلا تو سالنهای باسابقه و اصیل نمایش سخیف ببینید.
مثلا سالن اصلی تئاترشهر معمولا تئاترهای متوسط رو به بالا که البته پتانسیل جذب مخاطب حداکثری تئاتر رو دارن اجرا میشه...