The irony of Americans attending MEK conferences and supporting Maryam Rajavi and the NCRI.
Did you know that the MEK and especially it's leadership, not only didn't mourn the September 11, 2001 attacks on the Twin Towers, which took the lives of thousands of innocent Americans, but rather celebrated it. I know because I was in the MEK at the time. Let me tell you about it.
It was the afternoon of September 11th, 2001. We, the majority of MEK members had gathered in Bagherzadeh Camp near Baghdad because annual meetings were being held with MEK leadership. That afternoon we were playing soccer on the pitch during sports time, when several commanders rushed outside from the buildings and yelled "the American imperialism is crumbling"!
Our commander quickly explained that the Twin Towers had been targeted by airplanes and they were up in smokes.
We all quickly rushed to the cafeteria where large projection screens had been set up and the live news from Aljazeera and CNN was being broadcasted. Every time the scenes of the planes crashing into the towers were shown, the crowd cheered and clapped. That evening celebrations began. Loud music and dancing as sweets were distributed (an Iranian tradition when people receive good news). We danced until late night as the scenes of the towers crumbling were being broadcasted in the background.
We, especially the young members, had been indoctrinated that American imperialism was a "paper tiger" (a term coined by Chinese Communist Party founder Mao Zedong) and that it would one day crumble from within. And the MEK portrayed 9/11 as that day. The beginning of the fall of American imperialism. It's important to note that Rajavi always insisted that the Islamic Republic is our tactical enemy and American imperialism is our strategic enemy.
The next day the entire MEK rank had a meeting with Masoud and Maryam Rajavi. As we sat in the meeting hall, which held almost 3000 MEK members, the Rajavis were sitting behind a wide desk on stage. On both sides of the stage were large projector screens, which were broadcasting live news and rerunning the scenes of the towers crumbling. Masoud Rajavi was very quiet during those moments, but Maryam Rajavi was smiling and clapping as the audience cheered on.
Every time I see an American politician meeting with Maryam Rajavi, this scenes comes to my mind and I think to myself: if only they were with us on that day and saw Rajavi's smile as all those innocent people fell to their deaths.
Shame on any American who openly supports the MEK and it's deceiving, corrupt and criminal leader Maryam Rajavi.
میخوام یه خاطره از زمان خروجم از مجاهدین براتون تعریف کنم تا کمی با استفاده این فرقه از اسلام و قرآن برای مغزشویی اعضاش آشنا بشید و شاید بهتر متوجه بشید چرا هنوز تعدادی در این فرقه باقی موندن.
پیش زمینه داستان اینه که من در سال ۱۳۷۸ توسط مجاهدین از کانادا به عراق قاچاق شدم تا بتونم پدر و مادرم، که عضو مجاهدین بودن رو ببینم. داستان اینکه چطور گول اونها رو خوردم رو میذارم برای یه روز دیگه.
در ورودم به تشکیلات مجاهدین خیلی زود کلاس های نماز و شعائر و قرآن شروع شد و من هم مو به مو اجرا میکردم. علاوه بر اون، مسعود رجوی در ایام مذهبی، مثل عاشورا و ع��د فطر و ماه رمضان نشست های ویژه برگذار میکرد و خیلی کاریزماتیک و جذاب داستانهایی از قرآن برای اعضا تعریف میکرد. همیشه هم این داستانها و آیات رو با شرایط روز سیاسی گره میزد و ما تو ذهنمون فکر میکردیم که ما یاران محمد، علی و حسینیم و اون هم خود خودشونه. رجوی در اذهان هم ما جایگاه مقدسی داشت. البته ما رو از کودکی که توی کمپ اشرف بودیم مغزشویی کرده بودن و «عمو مسعود» رو حتی از پدر و مادر خودمون هم بیشتر دوست داشتیم. این امر باعث میشد که تاثیرگذاری این نشستها و آموزش های مذهبی رومون بیشتر باشه. اون بارها به همه اعضا قرآن هدیه داده بود و تو یه نشست با ما اعضای جدید یه شمایل یا عکس محمد و علی گردنمون انداخت. میخوام بگم که منی که از کانادا رفته بودم عراق، ظرف یه مدت خیلی کوتاه مسلمون دو آتیشه شده بودم.
رجوی هم در تفاسیرش بارها گفته بود که «ترک جهاد گناه کبیره است». اون این جمله رو اینطور تفسیر میکرد که هرکی مجاهدین رو ترک کنه در این دنیا و اون دنیا دوچار عذاب الاهی میشه.
حالا اصل داستان. فست فروارد میزنم به سال ۲۰۱۶، زمانی که همه اعضای مجاهدین به کشور آلبانی منتقل شدیم.
در ابتدای ورودمان به آلبانی هنوز کمپی وجود نداشت و در مجموعههای آپارتمانی مستقر بودیم. سازمان ملل هم شرایط و وضعیتمان را کنترل میکرد. آن زمان بود که من تصمیم گرفتم مجاهدین را ترک کنم. پروسهای که به آن نقطه رسیدم طولانی است و میذارم برای یه روز دیگه. اما میخوام این قسمت داستان رو بگم. ابتدا که به مسئول تشکیلاتیم گفتم که میخوام مجاهدین رو ترک کنم، باور و قبول نکرد و گ��ت من این موضوع رو اصلا به مسئول بالاتر گزارش نمیکنم. با اصرار من بالاخره موضوع رفت روی میز مسئولین مجاهدین. چند هفتهای مستمرا من رو از این نشست به اون نشست میبرن. نشست با مسئولین رده بالای مجاهدین مثل زهرا مریخی و مهدی ابریشمچی. تمام تلاششون این بود که هر طوری شده من رو متقاعد کنن که نرم. ابریشمچی من را از دنیای خارج مجاهدین میترساند و میگفت اگر تو مجاهدین را ترک کنی دست آخر یه معتاد کنار خیابون میشی و دست به خودکشی میزنی چون متوجه میشی بزرگ ترین اشتباه عمرت رو مرتکب شدی. اما عزم من برای ترکشان جزم بود. در نهایت پس از چند هفته که دیدند جواب ندارد و نظرم عوض نمیشود،«مادرم» را فرستادند سراغم. در کل ۱۸ سالی که در مجاهدین بودم، زهرا را سالی دو بار، اون هم برای چند ساعت، میدیدم. رابطه مادر فرزندی اساسا بین ما وجود نداشت و رابطه بیشتر بین دو عضو مجاهدین میماند. برای همین حرفهای زهرا رویم هیچ تاثیری نداشت. وقتی که دید نظرم عوض نمیشه ��روع کرد به پرخاشگری و گفت با رفتنت داری به خون پدرت خیانت میکنی و مایه ننگی برای خانواده ما و اگر بری دیگه پسر من نیستی! اما من از جام تکون نخوردم و گفتم خدافظ و تو دیگه مادر من نیستی و من میرم.
اون شب مسئولم من رو به اتاقش صدا زد و گفت فردا میفرستیمت بری ��ما امشب قبل از اینکه بخوابی قرآن رو باز کن و ببین خدا بهت چی میگه.
من هم اون شب قبل از خواب قرآن رو از وسط باز کردم و شروع به خوندم آیات کردم. سواد عربیم خوب نبود و به تفاسیر فارسی اتکا میکردم. از شانس بد من مضمون آیات این بود که ممکنه تصمیمی بگیری و بعد پشیمون بشی و صحبت از آتش جهنم و...!
اون شب یک لحظه هم نخوابیدم. با خودم فکر میکردم که خدا بهم داره میگه دارم اشتباه میکنم. و همینطور شد که صبح روز بعد بلافاصله به اتاق مسئولم رفتم و گفتم من پشیمون شدم و نمیخوام برم. اون هم از خوشحالی گریش گرفت.
و اینطور شد که خروجم از مجاهدین ماهها عقب افتاد. چون نمیتونستم از اون مانع ذهنی که متاثر از آموزشهای مذهبی و مغزشویی مجاهدین بود عبور کنم. بین من و زندگی خارج از مجاهدین آتش جهنم وجود داشت.
اما در نهایت بعد از چند ماه، و با برقراری ارتباط از طریق یه موبایل قاچاق با دوستام که زودتر از من خارج شده بودن تونستم ازش عبور کنم و در ۱۲ اسفند ۱۳۹۴ از مجاهدین خارج بشم.
لعنت بر دین و مذهب و ایدئولوژی و کسانی که مانند رجوی از اون برای کنترل افراد در جهت منافع خودشون استفاده میکنن!
افتخار میکنم که الویت اولم خانوادمه
افتخار میکنم که تک تک نفسهای زندگیم مال بچههامه
افتخار میکنم که هرگز بچههام رو رها نخواهم کرد، بخصوص برای ایدئولوژیهای پوسیده و فاسد
افتخار میکنم که تاریخ خانوادم رو از نو مینویسم تا شاید روزی بچه هام به باباشون افتخار کنند.
#زندگی
وقتی میگه: «میدونی که سزای خائن چیه؟» منظورش «اعدامه». چون رجوی همیشه تو نشست های جمعی میگفت «حکم بریده اعدامه». جمعیت هم با مشتهای گره کرده شعار میدادن «اعدام اعدام اعدام».
اینو واسه تویی که خط قرمزت با مجاهدین صورتی شده نوشتم. تویی که میگی «حدا��ل مجاهدین فحش نمیدن».
#فرقه
دولت آلبانی به اعضای مجاهدین خلق پاسپورت و اقامت ۱۰ ساله داده. افراد تک به تک از نماینده دولت پاس خود را دریافت کردند و بلافاصله پس از خروج از اتاق مجبور بودند آن را به مسئولین مجاهدین تحویل بدهند و فقط اجازه دارند نسخه چاپ شده آن روی یک کاغذ A4 را در جیب داشته باشند.
#فرقه
@AzadiTeheran تک تک اعدام ها دردناک هستن. اما با چه مکانیزمی میشه جلوشون رو گرفت؟ ج ا ۴۵ ساله داره اعدام میکنه و تا بحال کسی نتونسته جلوی اع��امی رو بگیره. شما راه حلی دارید. صادقانه میپرسم. چون در کامنت دیگری گفته بودید «رضا پهلوی از نفوذش استفاده کنه و جلوی اعدام ها رو بگیره».
میپرسه: «چه دستاوردی داشته مبارزه تون؟»
کافیه تصور کنی از بع�� از ۱۸ و ۱۹ دی حتی یک تظاهرات برگذار نمیشد. یک نفر صدایش را در اعتراض بلند نمیکرد و در خارج توفان بپا نمیشد. آنوقت میدیدی جا چطور به قتل عام ادامه میداد. دستگیر و اعدام میکرد. در ابعادی بسیار وسیع تر.
#تاثیر
ما امروز تو فرانکفورت ۱۰۰ نفر بیشتر نبودیم. این رو گفتم که خیالتون راحت بشه و سر عدد دعوا نکنید. وقتی از بعد از ۱۸ و ۱۹ دی فقط یک نیرو در صحنه حاضر شده و با دشمن میجنگد، دیگر عدد مهم نیست. «عدد» کمی است. معیار «حضور» است.
#پاینده_ایران
جای تک تک شما بچه های ایران، شما شجاع ترینها، و همه جاویدنامان امروز کنار ما در فرانکفورت خالی و پر بود.
امروز فرانکفورت خود ایران بود.
به تک تک تون افتخار میکنم.
#پاينده_ایران
سخنرانی شاهزاده رضا پهلوی پس از دریافت جایزه آزادی در کلیسای پاولس کیرشه یکی از قوی ترین، منصفانه تمرین و همه جانبه ترین سخنرانی هایی بود که تا بحال از یک رهبر سیاسی شنیدم.
برای کسانی که کورکورانه و ایدئولوژیک به او حمله میکنند جدا متاسفم.
#پاينده_ایران
"(Iran) is not a country waiting to be taught democracy. It is being prevented from practicing it by the Islamic Republic."
Crown Prince Reza Pahlavi
Frankfurt, 7 November 2026
«من این جایزه را موقت و به امانت نگه خواهم داشت. روزی آن را به دست صاحبان اصلیش، یعنی مردم ایران خواهم رساند.»
شاهزاده رضا پهلوی
فرانکفورت، ۷ نوامبر
#پاينده_ایران