بعضی وقتا فکر میکنم که در جهان های موازی هیچ جهانی وجود نداره که من possibly در اون خوشحال باشم.
Partially it's on me...
But mostly it's not و مسببشو ...
اگر یه کافه داشتم توش آهنگای فارسی که جز شده پخش میکردم.
پلی لیست های چنل کلاب ۲۱، Iranjazzradio , Noton studio , we are jazz , coffee with Persia تو یوتوب انقد خوبن که واقعا کاش کافه داشتم.
یا اینکه چطور بالاخره مسیرمو کج میکنم ...
هنوز نمیتونم بگم ولی حس میکنم که منِ سال ۹۷ هم میگه خب کاش اینارو زودتر میفهمیدیم هم باورش نمیشه هم شاید خوشحال بشه... امیدوارم اینطور باشه
دنبال webcam میگشتم و به diary برخوردم... آخرین نوشته مال ۱۳۹۷ بود... بعد الان دارم bullet points طوری توش مینویسم با تایم لاین که چه ها گذشت بر من 😂 و update این ۷ سال رو انگار دارم میگم به خودم ازون سال سیاه ۹۷...
زندگی بسیار عجیبه ...
و حداقل دو مورد کرونا و جنگ هست که اگر اون بچه اینارو میدونستم از اینده برگاش میریخت 😂
اگه میدونستی با چه کارفرما های دیوانه و بیشعور و پفیوزی قراره
کار کنی بچه جون 😂 و چه رشد شخصیتی بکنی...
But there's always hope for future
و اگر میدونستم چه آدمایی میرن و چه آدمایی میان
من واقعا دوست ندارم که AI چیزهای خلاقیتی و هنری رو هندل کنه و هیچوقت هم نمیخواستم حمایت کنم چنین چیزی رو الان میبینم دیگه حتی قابل تشخیص هم نیست. ترک راک(!) اونم فارسیییی شنیدم و حتی نتونستم تشخیص بدم AI ئه!!!