織田信勝

'One last word, I'll leave the rest to you. Sister' • Oda Nobukatsu, also known as Nobuyuki. (1536ー1557) ようやくこの無能で何の役にも立たない僕を殺してくれたんだ！

[織田信勝 @RebelNobuyuki]

「 I'm a foolish little brother that was too jealous of his excellent sister and started a rebellion, after all. 」

（2017/4/14）

[織田信勝 @RebelNobuyuki]

ท่านพี่ดูเหมือนจะดีใจอยู่ไม่มากก็น้อย ข้าทราบดีครับท่านพี่ ด้วยตำแหน่งของท่านพี่ทำให้ท่านไม่สามารถแสดงออกอย่างตรงไปตรงมากับผู้น้อยได้สินะครับ! ข้าเองก็ภาคภูมิใจในตัวท่านพี่เช่นกันครับ! รักที่สุดเลยครับท่านพี่!

[✿ DAIMYO ARCHER ✿ | Slow @OdaN0Majin]

ดีจริงๆ ที่มีน้องชายรู้งาน
คิดไปแบบนั้นแต่ไม่ชมดอกหนา

ไม่งั้นอ้ายนี่ได้เหลิงแน่

[織田信勝 @RebelNobuyuki]

“จงสรรเสริญ, แด่จอมมารฟ้าที่หกผู้เป็นนิรันดร์! แด่จอมมารผู้นำความเที่ยงธรรมถวายแก่ใต้หล้า! จงสรรเสริญ!”

[✿ DAIMYO ARCHER ✿ | Slow @OdaN0Majin]

นานทีปีหนจอมทัพจะโผล่มา
บ้างก็โผล่มาพูดคุย บ้างก็สาธยาย

แต่คราวนี้ต่างออกไปสักหน่อย

"ตามนี้เสีย! เก็บออมเอาไว้เผื่ออะไรบางอย่างที่กำลังจะมาด้วยเล่า วะฮะฮะฮ่า!"

[織田信勝 @RebelNobuyuki]

@OdaN0Majin “อิ.... อิวาเอ....... !”

สวมบทบาทเป็นเพียงจินด็องยะซึ่งเดินเร่ร่อนพลัดมาผ่านคาลเดียเฉยๆ

[✿ DAIMYO ARCHER ✿ | Slow @OdaN0Majin]

หากข้ากลายเป็นปิศาจร้าย
เจ้าจักตามมาหรือไม่ ?

หากข้าจมดิ่งสู่นรกภูมิ
เจ้าจักตามมาอยู่หรือเปล่า ?

หากข้าแปรเปลี่ยนมิเหมือนเคย
เจ้าจักยังเชื่อในตัวข้ารึไม่ ?

คำถามเหล่านี้หากถามออกไป คำตอบก็คงมีเพียงหนึ่ง

'แน่นอนขอรับ ท่านพี่'

เจ้าคงยิ้มและกล่าวตอบมาแบบนั้น

x

[織田信勝 @RebelNobuyuki]

@OdaN0Majin โค้งราตรีสวัสดิ์จอมมารฟ้าที่หก ก่อนเดินคอตกกลับเข้าไปยังห้องพักผ่อน

ทว่าท่านพี่คงไม่ทราบสินะครับ มนุษย์ (และอาจจะวิญญาณด้วย) รุ่นราวคราวเดียวกับผมน่ะ...กำลังอยู่ในวัยต่อต้า���ครับ!

//ไม่นอน

[織田信勝 @RebelNobuyuki]

“เกะ...! ท่านพี่!”

😭 เอโมะจิแทนสีหน้าของน้องชายที่ไม่เคยหลุดรอดจากสายตาของผู้พี่、 การคาดคะเนที่สำรวจว่ารูปลักษณ์วิญญาณอันไม่เสถียรนั้นอาจจะถูกต้องจริงๆ เพราะเปลวไฟที่หางม้านั้น���ำลังวูบไหวราวกับแสงแห่งชีวิตที่ใกล้จะดับมิล้วมิแหล่

“หากนี่เป็นคำสั่ง ข้า...“ —-

[✿ DAIMYO ARCHER ✿ | Slow @OdaN0Majin]

ดวงเนตรสีชาดเบิกขึ้นเพราะแจ้งเตือน พอเห็นแล้วก็คิดว่าเป็นน้องชายที่ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ เสียเหลือเกิน

ปรากฏตัวขึ้นตอนกลางดึกราวกับเป็นผี—

ไม่สิ นางคงเรียกใครว่าผีมิได้ นั่นมันเ��้าตัวเต็ม ๆ 🤔

"ไปพักผ่อนเสีย"

ออกปากไล่ไปนอนแม้ไม่ได้พบกันมาแรมปี ก็สมเป็นโนบุนากะดีแล้ว

[織田信勝 @RebelNobuyuki]

“ ‘แต่ที่นี่ไม่มีโนบุนากะหรอกนะ...’ ...อะไรกันน่ะครับ! จะบอกว่าโอกาสที่มีตั้งสองปีคุณไม่ได้คว้าม��นไว้เลยหรือครับ! ถ้าเช่นนั้นจดหมายร้องเรียน ‘ขอให้รีรันรอบที่สามแบบด่วนจี๋’ ก็อยู่แค่ปลายปากกาข้าแล้วครับ หน้าที่ต่อจากนี้เป็นของคุณแล้วนะครับ”

[織田信勝 @RebelNobuyuki]

“นี่เป็นผลลัพธ์ของปาฏิหาริย์หรือเปล่านะ เป็นเหตุบังเอิญบนเหตุบังเอิญหรือเปล่านะ... แต่ต่อให้คุณเป็นจอมขมังเวทย์ที่อุตส่าห์อัญเชิญสะเก็ดวิญญาณมาได้ คนอย่างข้าก็ไม่มีประโยชน์อันใดหรอกนะครับ หากใต้หล้านี้มียอดวีรชนเช่นท่านพี่อยู่ เหตุใดจึงจำเป็นต้องแสวงหาผู้ที่เหนือกว่านั้นอีกครับ—

[✿ DAIMYO ARCHER ✿ | Slow @OdaN0Majin]

ดอกสึบากิ

บุปผาดอกสวยที่หาชมได้ทั่วไปในแดนอาทิตย์อุทัย

เฉกเช่นเดียวกับบุปผาดอกอื่น ๆ สึบากิต่างสีล้วนต่างความหมาย

ข้าโอบกอดช่อดอกสึบากิแนบอก เอนแผ่นหลังอิงกระจกที่มีเสียงเปาะแปะเพราะหยาดพิรุณ

[織田信勝 @RebelNobuyuki]

@MaouNobunagaFGO “!”

โนบุคัตสึได้ยินดังนั้นก็วิ่งเข้าไปรับกล้องมาด้วยความดีใจ��้นปรี่ ละล่ำละลักไปกับการหาวิธีถือมันอย่างถูกต้องอยู่สักครู่ ก่อนจะหันเลนส์กล้องไปทางอีกฝ่าย ส่วนตัวเองก็ยืนในทางตรงข้ามกับผู้เป็นพี่สาว

“ถ้าอย่างนั้น...จะถ่ายแล้วนะครับ!”

[織田信勝 @RebelNobuyuki]

โนบุคัตสึรับรู้ได้ถึงอันตรายที่สาดซัดเข้ามาเป็นคลื่นระลอกใหญ่(...) ก่อนจะทำทีเป็นกระแอม แล้วเอ่ยตอบอย่างชาญฉลาด

“ท่า��พี่ครับ...ข้าไม่เคยหมายความเช่นนั้นเลย ต่อให้แผ่นดินนี้จะมีผู้ยิ่งใหญ่อีกสักกี่คน การได้ปรนนิบัติรับใช้ท่านพี่คือหน้าที่อันสูงสุดของข้า”

“แต่ก่อนอื่น ขอถ่ายร..”

[織田信勝 @RebelNobuyuki]

“ท่านพี่ครับ ผม...หมายถึงข้าเข้าใจถึงความห่วงใยและความประสงค์ดีของท่านพี่อย่างล้นพ้น แม้จะเทียบเท่ากับการหยิบคว้าปืนไฟกระบอกนั้นออกมาแต่นั่นคือการแสดงออกถึงความหวั─ เจี๊ยกกกกก !”

😭

[✿ DAIMYO ARCHER ✿ | Slow @OdaN0Majin]

"จักหนีไปแห่งหนใด . . . อ้ายน้องเวร"

ไดเมียวแห่งโอวาริคว้าปืนไฟคู่กาย

ยิงขู่น้องชายร่วมสายเลือดที่เผ่นแน่บไปทางโน้น

[魔人アーチャー @DevilArcher_]

Typxmoon ได้ตอบรับคำขอของเจ้าแล้ว! ตัวข้าในอดีตเอ๋ย!! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!

[魔人アーチャー @DevilArcher_]

วะฮ่าฮ่าฮ่า!!! ในที่สุดก็มาเสียที!! 『SSR』ของตัวข้า, โอดะ โนบุนากะผู้ยิ่งใหญ่!!!! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!!!!!! อุ..อ่อก-- แค่กๆๆ!!

[織田信勝 @RebelNobuyuki]

“อะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ...��

จะว่าไปพักผ่อนก็ไม่ใช่ ตากอากาศก็ไม่เชิง ครั้งนี่เขาหายแว้บไปโดยไม่ได้ฝึกซ้อมอะไรจนแทบเข้าข่ายคำว่าหนีงาน ─

ผู้ร่วมสายเลือดแห่งจอมทัพโอดะหัวเราะแทนคำแก้ต่าง ไม่นานก็เปลี่ยนมายิ้มเจื่อน ก่อนจะกุลีกุจอหันหลังไปกรีดร้องไร้เสียงด้วยใบหน้าตกใจสุดขีด

[織田信勝 @RebelNobuyuki]

@OdaN0Majin “.....!”

ดวงเนตรทั้งสองของเด็กหนุ่มวูบไหวขณะจ้องมองตรงไปยังนัยน์ตาสีแดงสดของผู้เป็นพี่แท้ๆ
มันเป็นสีแดงดั่งเพลิงไหม้ที่เหมือนกับของตน เว้นเสียแต่แววตาที่มักเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นอยู่เสมอนั้น

“....ข้า ข้า--- ทราบแล้วครับ ท่านพี่...”

[織田信勝 @RebelNobuyuki]

@OdaN0Majin หลับตาปี๋เมื่อเห็นอีกคนยกมือขึ้นมา คิดในใจว่าคราวนี้คงศพไม่สวยเป็นแน่แล้ว แต่พอถูกยิงคำถามเช่นนั้นพร้อมกับสัมผัสเบาบางบนหน้าผากแล้ว ตนก็ได้แต่��ะพริบตาปริบๆ

“อะ...ครับ? ไม่ได้ป่วยไข้อะไรเป็นพิเศษ....”

[織田信勝 @RebelNobuyuki]

@OdaN0Majin เมื่อเห็นการแสดงออกที่แม้แต่ตนเองยังมองออกได้ชัดว่าอีกฝ่ายไม่ได้คิดคำแก้ตัวเตรียมเอาไว้เลยก็ทำได้เพียงหัวเราะเสียงแห้งๆ

“เรื่องความปลอดภัยอย่าได้กังวลไป ผมจะทำหน้าที่อารักขาเองนะ อื้ม ราตรีสวัสดิ์ครับ”

[織田信勝 @RebelNobuyuki]

“ท ทำไมต้องผ้าเตี่ยวผืนเดียว..........”

[織田信勝 @RebelNobuyuki]

@OdaN0Majin “อย่างนี้นี่เอง... วันคล้ายวันเกิดท่านทาคาฮาชิงั้นเหรอ เอ๊ะ!? ท- ท่านพี่ไหนบอกว่าจะไปนอนตั้งนานแล้วไงล่ะครับ 💦”