Mordred.

Knight of the Round Table and Knight of treachery | Clarent Blood Arthur | Male Mordred TH/EN [Little Monkey 🐵 : @TheSweetKnight]

[Mordred. @RedTreacheryM]

กายาใต้เกราะสีขาวฉลุลวดลายสีแดงอย่างน่าเกรงขามปรากฏตัวขึ้นพร้อมละอองแสงสีทองส่องสว่าง

ตึง!

ปลายคมปลาบของดาบคลาเรนท์กระแทกลงกับพื้นจนเกิดรอยร้าวขึ้น อัศวินสีชาดกุมมือเหนือด้ามดาบของตนเอาไว้ ก่อนที่หมวกเกราะหนาจะค่อยๆสลายหายไป +

[Mordred. @RedTreacheryM]

@TheSweetKnight " เป็นเจ้า... "

" แค่เป็นเจ้าข้าก็คอยอยู่ข้างๆ เสมอนั่นล่ะ "

มือเล็กละออกไปช้าๆ แต่มอร์เดร็ดกลับกุมกระชับไว้แล้วดึงร่างน้อยมากอดแนบอก

ดวงหน้าคมโน้มกระซิบข้างแก้มใส

" ฝันดีกาเร็ธ " ก่อนที่เขาจะปล่อยกอดนั้นออกด้วยรอยยิ้มบางๆ

[Mordred. @RedTreacheryM]

@TheSweetKnight บ้าชิ*... นั่นคือคำสบถในใจของอัศวินหนุ่ม หากไม่เกรงใจกาลาทีนคงอุ้มร่างน้อยกลับห้องตนไปแล้---

มอร์เดร็ดลูบหน้าตนเบาๆ เรียกสติ (?)​ แล้วกุมประสานมือเล็กบอบบางนั้นไว้อย่างอ่อนโยน

" เป็นเด็กหรือไงเจ้าน่ะ "

เขแสร้งว่าแก้เขิน ก่อนเดินพาคนรักไปส่งที่ห้อง

[Mordred. @RedTreacheryM]

@TheSweetKnight " ..... "

" อย่ามาบอกโต้งๆ สิฟะ!! "

เจ้าสิงโตแดงก็หูแดงก่ำเช่นกัน เขายกมือหยิกแก้มนิ่มแล้วยืดราวกับแก้เขิน (?)

[Mordred. @RedTreacheryM]

" ไม่ได้เขินเฟ้ย!!! "

มองสิ่งที่ตนพรรณนาลงไป

" ....ต้องมีใครเข้าสิงข้าแน่ๆ! "

[Mordred. @RedTreacheryM]

" เต็มสองรูหู... "

อัศวินสีชาดกระแอมไอ พอเห็นร่างเล็กอึกอักเช่นนั้นก็คิดว่า ' น่ารัก '​ ขึ้นมาเสียอย่างนั้น

ไม่ได้มีแต่เขาที่เขินอายสินะ... มอร์เดร็ดเอื้อมมือไปจับหมวกเกราะของอีกฝ่ายไว้แล้วโน้มหน้าลงไปประทับริมฝีปากกับหน้าผากมน

" เจ้า... ไปนอนได้แล้ว ยัยเปี๊ยก "

[Mordred. @RedTreacheryM]

" ยัง "

ยกมือกุมหน้าแดงก่ำของตนเอาไว้

[Mordred. @RedTreacheryM]

ข้าต่างหากที่ต้องขอบคุณ... ขอบคุณที่ยอมจับมือแสนสกปรกและหมองมัวนี้...

ขอบคุณที่เจ้ามอบแสงสว่างให้แก่อัศวินผู้ทรยศ

[Mordred. @RedTreacheryM]

เป็นแค่ยัยตัวเปี๊ยกที่มักจะส่งยิ้มดูโง่งมซื่อบื้อ ทั้งยังตามผู้ใดไม่ทัน

คอยพูดสรรเสริญ​ตาแก่เเลนสลอตหรือพวกพี่ชายตน

ทั้งเชื่องช้า อืดอาด ซ้ำยังเจ้าน้ำตา

แท้จริงแสนอ่อนเเอและเปราะบางแต่ก็ยังแสร้งยิ้มว่าตนเข้มแข็ง

[Mordred. @RedTreacheryM]

อย่างน้อยๆ คนบ้าๆ แบบเจ้าปล่อยให้อยู่คนเดียวคงน่าเป็นห่วง

ยัยบื้อที่ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ไม่เคยหลบเลี่ยงสายตา และคอยมองมาที่ตัวข้าเสมอ

เพราะเจ้าซื่อตรงแบบนั้น จิตใจดีแบบนั้น โดยไม่สนใจด้วยซ้ำว่าข้าคือปีศาจหรือผู้ทรยศ

... ข้าจึงได้ตกหลุมรักคนบ้า ซื่อบื้อ อย่างเจ้าโดยไม่รู้ตัว...

[Mordred. @RedTreacheryM]

" ข้าจะอู้ โอเคนะ? ยัยเปี๊ยกมีใครมาจีบหรือแต่งตัวพิลึกเมื่อไหร่ข้าจะโผล่เมื่อนั้น "

[Mordred. @RedTreacheryM]

@_KingArtoria @Betrayal_Knight @TheSweetKnight @TheSunAndSmile @TheMoralKnight @KnightofLament " ข้าว่าไม่ได้หรอกเงินเดือน ได้เเสงรองโกมีเนียดแทนน่ะสิ "

[Mordred. @RedTreacheryM]

@TheSweetKnight มอร์เดร็ดพ่ายอีกครั้ง ทำไมร่างเล็กถึงขยันแสดงท่าทางน่ารักน่าเอ็นดู​นักนะ แบบนี้ไม่แปลกเลยที่เหล่าตาแก่จะหวงนัก

ใบหน้าคมโน้มลงแล้วจุมพิตลงบนหน้าผากเนียน

" ข้าก็รักเจ้า เบื้องหน้าจะเป็นอย่างไร... ด้วยเกียรติ​ของอัศวินก็จะกุมมือเจ้าไปจนสุดทาง "

[Mordred. @RedTreacheryM]

" ยัย.. ยัยเปี๊ยก โผล่มาจากไหนฟะ! "

เลิกลั่ก... เมื่อร่างเล็กเดินมาเกาะแขนแล้วกล่าวประโยคต่อมา ร่างสูงจึงพ่นลมหายใจแล้วยกมือยีผมนิ่มนั่นไปมา

" ข้ารู้หรอกน่า อีกอย่างข้าก็ไม่ได้ทำสิ่งใดให้เจ้าดุเสียหน่อยนี่ "

[Mordred. @RedTreacheryM]

" เฮ้ย! แฝดข้าไหงจะหาเรื่องซวยให้ข้าทางอ้อมเช่นนี้เล่า ต้องเข้าข้างกันเซ่! "

[M. S A B E R @Betrayal_Knight]

[ ข้าจะฟ้องกาเร็ธ ]

[Mordred. @RedTreacheryM]

" พ่อบ้านใจกล้าอันใดกัน! ข้าไม่ได้กลัวเสียหน่อย เฮอะ "

ร่างเล็กไม่อยู่ ซ่าได้---

[M. S A B E R @Betrayal_Knight]

[ ประท้วงเงินเดือนกันเรอะ ม่า— ข้าเองก็ยังไม่ได้ ]

[ ท่านพ่อ เงินเดือนข้าล่ะ !! ]

[Mordred. @RedTreacheryM]

#เงินเดือนเมื่อไหร่จะได้

[Mordred. @RedTreacheryM]

" น้ำทวงเงินเดือนหินทุกวัน หินปลิวกระแทกหน้า "