Oh wat zit ik te genieten van mevrouw Marbe: “Dit is racisme van de lage verwachtingen, gecombineerd met de slechte manieren van linksige nep-liberalen die hun morele verhevenheid niet anders kunnen opdringen dan door christenen te treiteren.” https://t.co/oxex1WyhpO
Koop een Bijbel in Oost-Jeruzalem en je riskeert 6 jaar cel bij terugkomst in Nederland, maar deze Gazaanse Hamasterreurverheerlijker doet niets strafbaars.
Jetten op de gril van @nausicaamarbe “Zo lang hebben bestuurders aangepapt met intifada-brullers, dat dit schoelje nu de baas op straat is en het beleid bepaalt, op straffe van guerrilla-acties die de ordetroepen niet meer aankunnen. Dat is geen gedeelde vrijheid, blije Jetten, maar onderwerping en uitlevering van je bevolking aan terreur door racistische bruten.”
Sabine Taasa who survived the October 7 massacre was my guest in my office in the Dutch Parliament today. Her 17-year-old son and her husband were killed. She is a strong and wise Israeli friend.
I will always support Israel and fight Islamic terrorism. Never surrender.
Jullie kennen vast allemaal het verhaal van 7 oktober, van de vader en z'n twee jonge zoons die in een bombshelter schuilden in een Kibboets. Hamas gooide een granaat naar binnen, de vader wierp zich op de granaat om zijn zoons te redden. De jongens werden door Gazaanse terroristen weer mee naar binnen genomen.
Op 1 oktober 2026 was de première van NAZA in DELFT. De moeder van de twee jongens, Sabine Taasa, was naar Delft gekomen. Op 7 oktober verloor ze haar man en haar oudste zoon. Sabine liep het podium op om HAAR verhaal te doen.
"We don't care!", roepen de aanwezigen. WE DON'T CARE. Waarna Sabine van het podium verwijderd wordt. Wie zaten er in die zaal? WIE.
Is de jaren '30 terug? JA, maar niet zoals de MSM ons wil doen geloven. Met hun extreemrechts. En manosfeer. De jaren 30 is terug in de wreedheid van DEZE MENSEN. Dit publiek van NAZA. Met de demonstranten voor PALESTINE. Ik weet niet meer wat ik moet zeggen - maar dit wordt alleen maar erger.
Hahahaha Jezus die gast van D66 staat bijna te janken. Je lult dit soort types volledig onder de tafel door met wat concrete cijfers te komen.
“Ik wil het debat niet op deze manier voeren”
Het is een financieel debat. Hoe de fuck wil je het dan voeren?
Hoe diep kun je als linkse politici @jesseklaver nog zinken als zij een maiden speech heeft om haar niet te feliciteren en haar de rug toe te keren en de kamer uit te lopen.
Schofteriger, kinderachtig en puberaal bestaat niet!
Bravo Huub, de waarheid mag best gezegd worden.
Ik voel een ware cancel cultuur aankomen, waarschijnlijk hebben we #Huubstapel voor het laatst gezien op de tv.
#Islamisering
Ik hoop dat onze ambassadeur @vapni de gemankeerde @cdavandaag@ministerBZ Tom Berendsen duidelijk maakt dat wij Joden niet meer over ons laten heenlopen door de vertegenwoordigers van een in moreel en sociaal opzicht in verval geraakt landje dat een moerasgebied was met nomadische neanderthalers toen Israel een natiestaat was met een rechtsstelsel, rioleringen en waterleidingen en zijn hoofdstad in Jeruzalem.
De Joodse studenten aan de universiteit Hamastricht zijn er nu wel een keer klaar mee. In een brief aan het bestuur van de door Rianne Letschert (tegenwoordig D66-minister voor onderwijs) zorgvuldig gepalestiniseerde instelling, inmiddels een waar broeinest voor antisemitisme, laten ze weten waar ze staan.
En hun aanklacht is vernietigend. De universiteit heeft jarenlang weggekeken terwijl studentenverenigingen enthousiast steun betuigden aan door de EU als terroristisch aangemerkte organisaties, het „gewapende verzet” verheerlijkten en zelfs leuzen als „dood aan alle zionisten” verspreidden. Joodse evenementen werden verstoord, waarna niet de verstoorders maar juist toekomstige evenementen van Joodse studenten werden geannuleerd.
En nu blijkt er dus een Gazaanse student rond te lopen die op sociale media zelf beweert betrokken te zijn geweest bij 7 oktober en het geweld verheerlijkt. De universiteit wist daarvan, maar de Joodse en Israëlische studenten die met hem studeerden en woonden, hoorden het pas dagen later via de media.
De studenten willen met het College van Bestuur praten, maar niet als deelnemers aan de zoveelste vrijblijvende dialoogsessie. Eerst wil men antwoorden. Mag men aan Maastricht University nu wel of niet terroristische organisaties en hun geweld verheerlijken? Geldt er érgens nog een grens?
Dat die vraag überhaupt door Joodse studenten aan het bestuur van een Nederlandse universiteit moet worden gesteld, zegt eigenlijk alles over hoe ver het onder Rianne Letschert heeft kunnen komen.
De brief:
Aan het College van Bestuur van Maastricht University,
Met grote bezorgdheid constateren wij dat de universiteit pas op 28 september contact met ons heeft opgenomen. De universiteit was in ieder geval sinds 26 september op de hoogte van dit incident. IJAR en Joodse studenten in Maastricht hebben hiervan bij toeval via de media kennisgenomen.
De universiteit is zich terdege bewust van de zorgen die Joodse en Israëlische studenten hebben over hun veiligheid en welzijn. Ook bestaan er reeds vaste communicatiekanalen tussen de universiteit en IJAR. Waarom zijn Joodse en Israëlische studenten die mogelijk onderwijs- of woonvoorzieningen deelden met de betreffende student, nadat UM kennis had genomen van de video, dan niet uit eigen beweging benaderd over hun veiligheid of geïnformeerd dat een risico-inschatting werd uitgevoerd, hetzij rechtstreeks, hetzij via IJAR?
Dit incident past in een langer bestaand patroon waarin de universiteit er niet in slaagt haar Joodse studenten adequaat te beschermen. Herhaaldelijk hebben zich incidenten voorgedaan waarbij terroristische organisaties en hun aanvallen op burgers werden verheerlijkt of daarvoor steun werd uitgesproken, zonder dat de universiteit publiekelijk duidelijke normen stelde of zichtbare consequenties aan dergelijk gedrag verbond.
Wanneer erkende studentenorganisaties openlijk en publiekelijk terroristische organisaties die door de Europese Unie als zodanig zijn aangewezen, en de door deze organisaties gepleegde massaslachtingen onder burgers, verheerlijken of ondersteunen, volgen geen disciplinaire maatregelen. In de gebouwen van deze universiteit en op de onlinepagina’s van studentenorganisaties van UM worden openlijk leuzen geroepen en verspreid als “Long Live the Armed Resistance” [met betrekking tot Gaza], terwijl studentenorganisaties uitdrukkingen gebruiken als “kill all Zionists”.
Onze bijeenkomsten zijn fysiek verstoord en gehinderd door studenten en studentenorganisaties, terwijl de universiteit daarop heeft gereageerd door onze toekomstige bijeenkomsten stil te leggen en te annuleren. Wanneer mogelijk strafbare feiten worden gepleegd, geeft de universiteit de voorkeur aan niet nader gespecificeerde “interne sancties”, met als doel te voorkomen dat degenen die de wet overtreden een strafblad krijgen. Een universiteit die nalaat dergelijke haat aan te pakken, hoeft niet verbaasd te zijn wanneer deze escaleert tot steeds gevaarlijker gedrag.
Deze zorgen bestaan inmiddels bijna drie jaar. De afgelopen zes maanden heeft IJAR Maastricht Maastricht University herhaaldelijk om een duidelijk en schriftelijk standpunt gevraagd over een fundamentele vraag: wat gebeurt er wanneer erkende studentenorganisaties terroristische organisaties publiekelijk verheerlijken en steun uitspreken voor hun massaslachtingen onder burgers?
Onze herhaalde verzoeken om duidelijkheid over de grenzen van wat binnen de universiteit toelaatbaar is, hebben geleid tot gesprekken, procedurele reacties en doorverwijzingen. Een duidelijk en rechtstreeks schriftelijk antwoord hebben wij echter niet ontvangen. De huidige kwestie laat zien waarom het van belang is dat deze vraag niet onbeantwoord blijft.
Indien UM het vertrouwen wil herstellen in de wijze waarop men omgaat met de veiligheid van Joodse studenten en medewerkers én met de hierover geuite zorgen, dient men nu inhoudelijk en schriftelijk antwoord te geven op de onderstaande vragen.
Is het volgens de regels van de universiteit toegestaan dat erkende studentenorganisaties van UM op hun sociale-mediapagina’s uitlatingen plaatsen die redelijkerwijs kunnen worden opgevat als steun voor of verheerlijking van door de Europese Unie als terroristisch aangemerkte organisaties en/of hun handelingen?
Indien de universiteit niet bereid of niet in staat is deze vraag met een duidelijk ja of nee te beantwoorden, verzoeken wij u expliciet te bevestigen dat dergelijke uitlatingen niet als zodanig door de interne regels van UM worden verboden.
Wij verzoeken u in dat geval tevens uiteen te zetten in hoeverre studentenorganisaties steun mogen uitspreken voor door de Europese Unie als terroristisch aangemerkte organisaties of deze mogen verheerlijken. Daarbij verzoeken wij u de specifieke procedure die in dergelijke gevallen wordt gehanteerd te beschrijven, aan te geven welk orgaan binnen de universiteit voor deze procedure verantwoordelijk is en uitputtend te vermelden welke artikelen en normen uit de interne regels van UM - en welke interpretatie daarvan - bij deze beoordeling worden toegepast.
Het uitsluitend verstrekken van een link naar de regels van UM vormt geen antwoord op deze vraag. Het antwoord dient inhoudelijk, duidelijk en voldoende specifiek te zijn om inzichtelijk te maken hoe de relevante regels in de praktijk worden geïnterpreteerd en toegepast op precies het hierboven bedoelde type uitlatingen: het ondersteunen en verheerlijken van dergelijke organisaties en/of hun handelen. Dergelijke steun of verheerlijking valt momenteel als zodanig niet onder afzonderlijke strafbaarstellingen in het Nederlandse strafrecht.
Wij blijven beschikbaar voor een gesprek. Na herhaalde gesprekken zonder dat een inhoudelijk schriftelijk antwoord is verstrekt, kan een volgend gesprek echter niet in de plaats komen van de gevraagde schriftelijke duidelijkheid. Wij verzoeken de universiteit daarom een schriftelijke reactie te verstrekken voordat een volgend gesprek plaatsvindt.
Namens het bestuur van IJAR Maastricht