Mayor Halsema made a dramatic choice yesterday: to embrace a one-sided, historically false narrative over facts. In doing so, she chose to ignore the suffering of Israelis and Jews over the past 80 years.
She omits the fact that the Jews accepted the 1947 UN partition plan while Arab leaders rejected it and launched a war to destroy the newborn Jewish state. Had they succeeded, the consequences for the Jewish population would have been catastrophic.
No mention either of the 700,000 Jews expelled from Arab countries, decades of wars and terrorism against Israel, or the horrific Hamas attacks that triggered the war in Gaza.
Presenting Israel as the sole villain may earn applause in some political hostile circles, but for the Mayor of Amsterdam to adopt such a narrative is irresponsible. It will only intensify hatred in an already explosive environment.
Sadly, it is no surprise that members of the ancient Jewish community feel increasingly unsafe in the Netherlands, while antisemitic bullies feel emboldened to act.
Well the Odyssee Race Swap Gender Swap Misstep Drama is easy. Im just not gonna go to the cinema for this one. This will be the first Nolan movie I'll skip since the 90s. I boycot DEI in any shape or form. And that's because it'll eventually harm the involved creatives who are supposed to be included in this dogmatic approach. Ask yourself this question: do you want to be cast in a movie because you're a man / woman / lgbtq+ / black / white / yellow / disabled etc? Or do you want to be in the movie because you are a good creative? Positive discrimination is a farce and it will eventually harm and hurt the people it's supposed to 'care' about. Every creative knows this intrinsically and automatically. So no, I'm not gonna go. I'll skip this one - thank you
Calling Israel a “settler-colonialist” state is not just factually and morally wrong — it’s a complete inversion of reality. Israel is arguably the most successful ANTI-colonial endeavour in history: a people returning to their ancestral homeland after 3,000 years of exile, conquest, and foreign domination by Romans, Arabs, Ottomans, Britons, and other assorted colonizers. https://t.co/XFQcCLtpmH
Het is opvallend dat bijna niémand nog inhoudelijk ingaat op de obscene beschuldiging van “genocide” in Gaza. De reacties op mijn post vallen uiteen in twee categorieën:
- “Pff, dit is gewoon semantische haarkloverij en mierengeneuk. Waarom ben je zo geobsedeerd?”
Ah bon. Het gaat hier over de "misdaad der misdaden", een aparte categorie die we hebben bedacht voor de meest uitzonderlijke misdaden. En deze reactie komt dus nadat iedereen al twee jaar lang gedwóngen wordt om het g-woord uit te spreken: kranten, politici, acamedici, NGO's. Een onvoorstelbare lichtzinnigheid die we in geen enkel ander domein zouden aanvaarden (“Het Westen pleegde een genocide in Mosul en Raqqa!” / “Churchill pleegde een genocide in Dresden!”).
- “Hier heb je een lijst van organisaties die zeggen dat het wél een genocide is. En nu gij.”
Een zuiver autoriteitsargument dus — en bovendien een zwak argument. NGO’s zijn onverkozen en zelfverklaarde cenakels die steeds meer door ideologie worden besmet, geen wetenschappelijke organen met kwaliteitsgaranties. En dat is net mijn punt: elke NGO en elke academicus wordt al meer dan twee jaar onder druk gezet om het g-woord te gebruiken.
Die onwil om nog op de inhoudelijke argumenten in te gaan, verraadt de zwakte van de beschuldiging (https://t.co/ya6QekhNf4). Diep vanbinnen beseft men dat het nonsens is, en gelooft men het zelf maar half. Lees de populairste commentaren op Facebook om het zelf vast te stellen:
https://t.co/O2ZEcyJNZG
Als het stof is neergedaald, zal dit de geschiedenis ingaan als de grootste leugen van onze tijd. Geen enkele andere vorm van "fake news" kon op zoveel bijval rekenen van culturele en academische elites. Heel veel collega's en vrienden hebben me hier enorm teleurgesteld, omdat ze zich niet uitspraken tegen deze onzin, of uiteindelijk zelfs overstag gingen en het woord zelf in de mond namen (ik zal geen namen noemen, het zijn er toch teveel).
Steven Pinker (@sapinker) heeft gelijk: dit is de moderne versie van de “bloedsmaad”, de middeleeuwse fabel dat Joden het bloed van christelijke kinderen gebruikten bij de bereiding van matzes voor het Pesachfeest.
It turns out that if you import millions of people who are taught to hate Jews their entire lives your country becomes less safe for Jews. Who could have predicted this?
“While spacewalking I realized something, I used to think I was scared of heights but now I know I was just scared of gravity.”
― Artemis II Astronaut Reid Wiseman
Is de grens bereikt?
Noorwegen verhoogde de vermogensbelasting → 50 miljard dollar aan vermogen vertrok naar Zwitserland → de staatskas werd 450 miljoen dollar armer.
Californië wil miljardairs zwaarder belasten → 30% van de belastingplichtigen is al vertrokken → verwacht verlies: 25 miljard dollar.
Nederland schroeft box 3 verder op → mensen vertrekken → 4 miljard euro binnenhalen wordt een illusie.
Dit is de Laffercurve in actie. Een economische wet die al 50 jaar bestaat, en nog steeds wordt genegeerd.
Daarom aan belastingplichtigen, beleidsmakers, beleggers en politici: lees je tenminste in, voor je beslist.
Lees onze laatste nieuwsbrief en schrijf je meteen in:
https://t.co/uDoqp3Dgbq
Sylvain Ephimenco
Jodenjacht, uitgeverij Ezo Wolf, is mijn twaalfde boek en is vanaf deze week verkrijgbaar.
Ik ging net aan het voorwoord voor Jodenjacht beginnen toen dit bericht uit Frankrijk op mijn scherm verscheen.
Een olijfboom die in een voorstad van Lyon was geplant ter nagedachtenis aan Ilan Halimi, een jonge Franse Jood die in 2006 werd doodgemarteld, is omgehakt.
Het drama rond Ilan Halimi, 23 jaar, schokte heel Frankrijk in 2006 door zijn uitzonderlijkheid, maar vooral ook door zijn gruwelijkheid. Ilan Halimi, een verkoper van mobieltjes, werd in januari 2006 zomaar ontvoerd, opgesloten en zwaar gemarteld door een twintigtal personen die zichzelf ‘de bende van de barbaren’ (le gang des barbares) noemden. Zijn ontvoerders dachten van deze jonge Franse Jood dat hij ‘zoals alle Joden rijk moest zijn’.
Het was niet de eerste keer dat een boom die ter nagedachtenis aan Ilan Halimi was geplant, werd omgezaagd. Vijf maanden eerder, in augustus 2025, gebeurde precies hetzelfde in Epinay-sur-Seine. Twee broers met Tunesische nationaliteit werden hiervoor veroordeeld.
Het is de boodschap van de daders, gewapend met een eenvoudige cirkelzaag, aan een heel volk. ‘Jullie leed, hoe groot ook, hoe pijnlijk, hoe onverdraaglijk, zullen wij uitwissen. Evenals het korte bestaan van jullie martelaar. We zullen iedere vorm van herdenking vernietigen, onmogelijk maken. We zullen de toegang tot jullie verdriet met onze haat versperren.’
Het gebruik van het woord ‘genocide’ om de oorlog in Gaza te typeren, is in mijn ogen ook een poging om bomen van de herinnering om te zagen. Als je Joden van ‘genocide’ beschuldigt zaag je niet alleen de bomen om van hun herinnering. Wis je ook het proces dat de grondslag vormt voor de stichting van de Joodse staat Israël. Door de dood van tienduizenden Gazanen, veelal burgers en dat betreur ik, tijdens een oorlog tegen een terroristische beweging, impliciet gelijk te schakelen met de industriële vernietiging van zes miljoen Joden vorige eeuw, bereik je het eindpunt van het meest walgelijke revisionisme. Je zet de deur open voor de meest kwaadaardige beweringen.
Het boek ‘Jodenjacht’ bevat de teksten die ik gedurende de twee jaar na Zeven Oktober in Trouw heb gepubliceerd. Het is een tijdsdocument, een kroniek van het weerzinwekkende antisemitisme die de laatste twee jaar in Nederland explodeerde. De voorbereidingen voor de huidige aanslagen op een synagoge in Rotterdam en een Joodse school in Amsterdam, vonden plaats in die twee jaar van ongebreideld antisemitisme, door pro-Palestijnse activisten gefaciliteerd. Ik heb wel nieuwe teksten voor dit boek geschreven. Ook het lange essay ‘Nederland liegt’ toegevoegd dat ik in 1994 publiceerde en dat toen ophef veroorzaakte.
Het woord ‘Jodenjacht’ dat wel degelijk door Jodenjagers op 6 en 7 november in Amsterdam werd gebruikt tijdens aanvallen op Joodse voetbalsupporters uit Israël, lijkt nu taboe te zijn geworden. In bepaalde media is het gangbaar om ‘Maccabi-rellen’ te gebruiken in plaats van dit tienletterwoord dat wringt, schuurt en schaamte in zich draagt. Reden voor mij om dit woord als titel van dit boek te kiezen.
I say this as gently as I know how, because it seems to me unforgivably obvious.
You cannot simultaneously build a strong international law system while also hating the West. International law is a Western idea born of a particular Western historical, cultural and political experience.
And because God loves irony, no one exemplifies this fact more than the evil regime whose travails since yesterday have sparked so much legalistic hand-wringing.
Both Khamenei himself and his teacher and predecessor Khomeini consistently and explicitly rejected international law as a tool of "global arrogance" (estekbar-e jahani) — i.e., of powerful secularist, individualistic democracies. Khamenei was even more explicit, routinely declaring legal frameworks like UN conventions as "colonial" traps.
These declarations weren’t marginal to their ideology. They were fundamental planks of the regime’s political theology.
I’ll say this, again, as gently as I can: The fact that international law and international institutions have transformed in practice into a system that more often than not runs defense for the most virulent and explicit enemies of said law might have something to do with their decline as an organizing framework of international affairs.
For example, when UN agencies and international institutions target Israel more than Iran, or more than China, Iran and Russia put together, or more than all the dictatorships and wars in the world combined — they’re doing more harm to the law than to Israel.
Similarly, it matters that so many of international law’s loudest spokespeople had nothing to say about Khamenei’s crimes just six weeks ago, but swung into action only when Khamenei’s long reign of terror was finally brought to an end.
That’s not law. It’s the opposite of law.
International law can be saved, but only if its scholars and practitioners grow up and shed the instinctive anti-Westernism and racist paternalism of the present-day academy. When international law is no longer seen by its own practitioners primarily as an instrument for containing, weakening and delegitimizing the West, but becomes genuinely about actual law, it will once again have a claim on us.
If you fail to see in Khamenei the bitter foe of international law that he was, if in the midst of your legitimate critique of a war you can’t summon at least a little joy that this avowed enemy of your purported moral system is dead and gone, then you haven’t actually been fighting for international law.
Box 3 case study
Wat levert 38 jaar maandelijks inleggen op?
- S&P 500 TR (dividend herbelegd)
- Inleg € 100 (1988) tot € 244 (2025) o.b.v. CPI
- Totale inleg € 71.000
Eindsaldo:
- zonder belasting: € 699.000
- internationaal gangbaar: € 573.000*
- oude systeem: € 511.000
- nieuwe systeem: € 329.000**
*) Vermogenswinstbelasting van 20%
**) Dat is met volledige verliesverrekening. In werkelijkheid zal dit nog 5-10% lager uitvallen