𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕

𝓣𝓱𝓮 𝓰𝓸𝓪𝓵 𝓸𝓯 𝓪𝓵𝓵 𝓵𝓲𝓯𝓮 𝓲𝓼 𝓭𝓮𝓪𝓽𝓱.

𝕻𝖆𝖘𝖘𝖎𝖛𝖊 𝖉𝖊𝖆𝖙𝖍 𝖜𝖎𝖘𝖍.

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

รู้ไหม เกณฑ์​วินิจฉัยโรคซึมเศร้าข้อนึง
คือการรบกวนการใช้ชีวิต

ทำให้คนส่วนมากไม่ได้เป็นโรคซึมเศร้า
แต่ไม่ได้หมายความว่าปกติ

เราเรียกมันว่า ภาวะซึมเศร้า
ภาวะซึมเศร้าไม่ใช่โรค
แต่สามารถกลายเป็นโรคในอนาคตได้

แด่ เธอผู้กำลังแตกสลาย
ยังมีทางย้อนกลับ
ก่อนที่จะสายเกินไป
#โรคซึมเศร้า

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

เชื่อเถอะ…ความเจ็บปวดจะไม่อยู่ตลอดไป
มันจะคงอยู่ชั่วคราว แล้วค่อย ๆ จางหาย
เหมือนเมฆที่เคลื่อนผ่านท้องฟ้า
แม้จะบดบังแสงอยู่พักหนึ่ง แต่สุดท้ายฟ้าย่อมเปิดเสมอ

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

เวลาที่คนเราเผชิญหน้ากับความเจ็บปวด
เรารู้สึกเหมือนความเจ็บปวด มันจะเป็นนิรันดร์
...
แต่เชื่อเถอะ มันจะคงอยู่ไม่นาน
เดียวมันก็ผ่านไป

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

แต่ความจริงแล้ว
ไม่มีความเจ็บปวดใดคงอยู่นานเท่านิรันดร์
ทุกบาดแผลต่างมีเวลาของมัน
และเมื่อเวลาผ่านไป เราจะหันกลับมาเห็นว่า
สิ่งที่เราเคยคิดว่าทนไม่ได้
วันนี้กลับกลายเป็นเพียงรอยแผลเป็นเล็ก ๆ บนผิวใจ
...

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

เพราะสิ่งที่ทำลายความรัก ความฝัน หรือแม้แต่ชีวิต
ไม่ใช่ความเกลียดชังจากภายนอก
แต่คือความเคยชินที่กัดกร่อนเราจากข้างใน

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

บางครั้ง…ความเคยชินก็น่ากลัว
เพราะมันพรางสายตาเราให้มองข้ามสิ่งสำคัญ
มันทำให้เราคิดว่าสิ่งที่มีอยู่…จะอยู่ตลอดไป
จนเผลอทำตัวแย่กับสิ่งที่รัก
และผัดวันประกันพรุ่งกับสิ่งที่ควรใส่ใจ
...

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

ความเคยชินคือกับดักที่อ่อนโยน
มันไม่ตะโกน ไม่กดดัน
แต่มันกล่อมเราให้นิ่งเฉย
จนวันหนึ่ง…เราตื่นขึ้นมาแล้วพบว่า
สิ่งที่เรามีได้หายไปจากมือ โดยที่เราไม่เคยรักษามันเลย
...

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

“เส้นทางที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ
ย่อมมิอาจปราศจากขวากหนาม
เพราะความงามและความเจ็บปวด
คือสองด้านของเหรียญเดียวกัน
จักไม่ขอให้ขวากหนามหายไปจากทาง
แต่จะขอเพียงรองเท้าที่เข้มแข็งพอ
ให้เราเดินผ่านความเจ็บปวดได้
และผู้ที่ก้าวเดินไปบนหนามอย่างมั่นคง
จึงได้ชื่นชมความงามของกุหลาบอย่างแท้จริง”

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

แท้จริงแล้ว…
เราไม่ได้มองโลก หากแต่มองตนเอง
และสิ่งที่เรียกว่า “ความจริง”
ก็อาจเป็นเพียงภาพสะท้อนจากใจเราเท่านั้นเอง

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

"เราไม่ได้มองโลกตามที่มันเป็น
แต่เรามองโลกตามสิ่งที่เราเป็นต่างหาก
โลกจึงเป็นกระจกเงา
ที่สะท้อนให้เราเห็นตัวตนของเราเอง"
-Gilgamesh
#LMDIMSDIARY

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

สายตาของเราคือกระจก
สะท้อนบาดแผลที่ยังไม่สมาน
ความหวังที่ยังไม่ถึงปลายทาง
และความกลัวที่ยังเกาะกุมอยู่เงียบ ๆ
...
โลกภายนอกอาจเป็นเพียงฉากหนึ่ง
แต่โลกภายในต่างหากที่กำกับบทสนทนา
คนที่มีรัก ย่อมเห็นความอ่อนโยนในสิ่งเล็กน้อย
คนที่มีบาดแผล ย่อมเห็นเงามืดแม้ท่ามกลางแสงแดด
...

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

สิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว ย่อมดีเสมอ
เพราะมันไม่อาจเป็นอื่นใดได้อีก
...
จงก้าวออกจากความเสียดาย
แล้วมองมันด้วยสายตาแห่งการเรียนรู้
ในทุกบาดแผลซ่อนเมล็ดพันธุ์ของปัญญา
ในทุกการสูญเสียซ่อนเสียงการเติบโต
...
จงยอมรับ จงเข้าใจ และจงมีชีวิตต่อไป
อย่างสงบ งดงาม และอิสระ
#LMDIMSDIARY

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

บางทีสิ่งที่เราต้องการอาจไม่ใช่การผลักความตายออกไปให้ไกลที่สุด
แต่คือการมีใครสักคนที่ยอมอยู่ใกล้พอจะเห็นรอยรั่วในใจ
ยอมยื่นมือมาแตะหัวไหล่ และบอกว่า
“ฉันรู้ว่าคุณไม่ได้อยากตาย…
คุณแค่เหนื่อยเกินกว่าจะอยู่เพียงลำพัง”
Passive Death Wish
#LMDIMSDIARY

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

มีคนบอกว่าคนที่อยากตายมักจะร้องขอให้โลกได้ยินเสียงความเจ็บปวดของเขา
แต่มีคนอีกกลุ่มที่ไม่แม้แต่จะเปล่งเสียงนั้นออกมา
พวกเขาไม่ได้เดินไปหาความตายด้วยความมุ่งมั่น แต่ก็ไม่เคยผลักมันออกไปให้พ้นตัว
เหมือนคนที่ยอมให้ฝุ่นจับหนังสือ โดยไม่แม้แต่จะกวาดมันออกไป
...

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

เราทุกคนต่างเคยมีเศษเสี้ยวเล็ก ๆ ของความเงียบแบบนี้
ในคืนที่ไม่เหลือแรงจะสู้แม้กระทั่งกับตัวเอง
ในเช้าที่อยากนอนต่อไปจนดวงอาทิตย์ลืมชื่อเรา
ในบทสนทนาที่เราอยากจะพูดว่า “ฉันไม่ไหวแล้ว” แต่กลับตอบไปว่า “ไม่เป็นไรหรอก”
...

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

"ใช่ พวกเราทำได้ (Yes We Can)" คือตัวอย่างที่เผยลักษณะที่เป็นบวก
ของสังคมแห่งความสำเร็จออกมาให้เห็นได้อย่างยอดเยี่ยม
ข้อห้าม บัญญัติศีล และกฏหมาย ถูกแทนที่ด้วยโปรเจกต์ การริเริ่ม และแรงจูงไจ"

The burnout society
Byung-Chul Han

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

"สังคมปัจจุบันไม่ใช่สังคมแห่งระเบียวินัยของ มิเชล ฟูโกต์ (Michel Foucault)
ที่ประกอบไปด้วยโรงพยาบาล โรงพยาบาลบ้า ค่ายทหาร และโรงงานอีกต่อไป

เนื่องจากมีสังคมอีกรูปแบบที่ต่างไปโดยสิ้นเชิงเข้ามาแทนที่ได้พักใหญ่แล้ว
นั่นคือ สังคมแห่งฟิตเนส ตึกออฟฟิศ ธนาคาร สนามบิน ห้างสรรพสินค้า
...

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

สังคมในศตวรรษที่ 21 จึงไม่ใช่สังคมแห่งระเบียบวินัย
แต่กลับเป็นสังคมแห่งความสำเร็จ (achievement society)
ผู้คนในสังคมนั้นก็ไม่ใช่ "นักโทษแห่งการเชื่อฟัง" (obedience-subject)
แต่พวกเขาเป็น "นักโทษแห่งความสําเร็จ" (achievement-subject)
...

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

ผู้ใหญ่ทุกคนเคยเป็นเด็กมาก่อน...
แต่มีเพียงไม่กี่คนที่จำมันได้

#LMDIMSdiary

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

หากถึงปลายทางแล้วไร้เสียงต้อนรับ
ไม่มีมือใดโอบรับ ไม่มีคำใดสรรเสริญ
จะยังเรียกมันว่า "ชัยชนะ" ได้หรือไม่?
หรือเราควรถามใหม่...
ว่าที่เดินมาไกลทั้งหมดนั้น
เพื่ออะไร?
#LMDIMSDIARY

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

ยิ่งเดินมาไกลเท่าไร
ผู้คนข้างกายกลับค่อยๆ หายไป
บางคนล้าหลัง บางคนแยกย้าย
บางคนไม่ทันร่ำลา…ก็หายไปในเงา
...
เคยมีเสียงหัวเราะร่วมทาง
เคยมีมือที่จับไว้ยามเหน็บหนาว
แต่เมื่อยอดเขาสูงขึ้นทุกคราว
สายลมก็หนาว…และเงียบเกินทน
...

[𝕷𝖊𝖙 𝕸𝖊 𝕯𝖎𝖊 𝕴𝖓 𝕸𝖞 𝕾𝖑𝖊𝖊𝖕 @Resting_forever]

ใครบางคนบอกว่า "ปลายทางนั้นยิ่งใหญ่"
แต่ระหว่างทางนั้น…ใครจะเข้าใจความเดียวดาย
เมื่อทุกย่างก้าวต้องจ่ายด้วยความห่างไกล
แม้แต่เงาตัวเอง…ยังดูแปลกหน้าในยามค่ำ
...