شاید باورت نشه عرزشی، اما اینکه روزشمار نابودی اسراییل تعیین کرده بودید و رهبرتون میگفت "زمین کارزار ما تلاویو است، تهران نه، آورین آورین" و همون اسراییل اومد وسط تهران زد کسپرش کرد و هیچ گوهی نتونستید بخورید، خودش به اندازهی کافی مسخرهست. نیازی نیست ما مسخرهتون کنیم.
تمام وجودتون مسخرهست. حکومتتون مسخرهست. سردارهای شکمگندهی پشمکتون، نیابتیهاتون، طرفداران پولکی حقیرتون، مزدورهای داخلی و صادراتی تون، کری خوندنهاتون، عرعرهاتون، گندهگوزیهاتون، "پیروزی کون بر شمشیرها"تون، و خلاصه بالا تا پایینتون مسخرهست.
از بد حادثهست که شما زبالههای بهدردنخور پلشت شدهاید همهکارهی کشور ما و آبرو و حیثیت و رفاه و زندگی و ثروت و خاک و دریا و منابع و سرمایه های مادی و انسانی و همهچیزش رو به باد دادید و دو قورت و نیمتون هم باقیه. کاش تموم میشدید کثافتها!
شش ماه پیش، در چنین شبی، تهران در تاریکی فرو رفت. سراسر ایران در تاریکی فرو رفت. اما حتی آن تاریکی نیز نتوانست میلیونها ایرانی را در خانههایشان نگه دارد.
۱۸ و ۱۹ دیماه تنها دو شب برای اعتراض نبود. شبهایی بودند که سکوت ایران شکست. میلیونها نفر به خیابانها آمدند، میدانها را پر کردند و بر بام خانههایشان ایستادند، اما رژیم با گلوله به آنان پاسخ داد. در آن چهلوهشت ساعت، دهها هزار تن از هممیهنانم جان خود را از دست دادند. از آن روز تا این لحظه نیز دهها هزار نفر دیگر بازداشت، شکنجه یا به مرگ محکوم شدهاند.
آنان مصمم و با شهامت به خیابان آمدند. من هر روز به آنان میاندیشم. در آن دو شب، هممیهنانی را از دست دادم که هرگز فرصت دیدارشان را نخواهم یافت. برای من عدد ۴۰ هزار هرگز یک آمار نیست. هر بار که آن را میشنوم پسری را میبینم که دیگر هرگز به آغوش مادرش بازنگشت. دختری را میبینم که همیشه جای او بر سر سفره خانوادهاش خالی خواهد ماند. هر یک از آنان را چون فرزند، برادر یا خواهر خود میدانم و سنگینی بار نام تکتک آنان را بر دوش خود احساس میکنم. اما هر هفته که با خانوادههای جانباختگان دیدار میکنم، اراده ملتم برای ادامه این راه استوارتر میشود. فرزندان آنان بیهوده جان ندادند. آنان برای آزادی جان دادند، و با سربلندی جان دادند.
تاریخ فداکاری این زنان و مردان را از یاد نخواهد برد، و من نیز نخواهم گذاشت نام و راه آنان فراموش شود. همانگونه که مقاومتگران اروپای اشغالشده در برابر استبداد ایستادند و همانگونه که انقلابیون آمریکا برای آزادی جنگیدند، فرزندان ایران نیز ایستادگی کردند. اما شجاعت آنان، ویژگی دیگری داشت. آنان نه ارتشی داشتند، نه پشتیبانی هوایی، و نه هیچ پشتوانهای جز باور به آرمانی که برای آن برخاسته بودند. با اینهمه، ایستادند. ملتی یکپارچه تصمیم گرفت در کنار یکدیگر در برابر گلولهها بایستد، نه آنکه حتی یک روز دیگر در ترس زندگی کند. مردان و زنان ۱۸ و ۱۹ دیماه در تاریخ ایران بهعنوان نسلی جاودانه خواهند ماند که مرگِ آزاد و سرافراز را بر زندگیِ در زنجیر و زانوزده ترجیح داد.
من تنها این را به جامعه جهانی میگویم: اجازه ندهید آنچه در اتاقهای مذاکره در ژنو یا اسلامآباد رقم میخورد، حقیقت آنچه را در خیابانهای تهران، مشهد و کرمانشاه رخ داد، به فراموشی بسپارد. آنان برای آزادی جان دادند و با آزادی ایران، تنگه هرمز گشوده خواهد شد، تهدید هستهای پایان خواهد یافت و ما به صلح واقعی دست خواهیم یافت.
به هممیهنانم گفتهام آنچه شما در ۱۸ و ۱۹ دیماه آغاز کردید، مسیری بازگشتناپذیر است. ما با هم جایگاه شایسته کشورمان در جهان را بازپس خواهیم گرفت، عزت ملی خود را احیا خواهیم کرد و یاد قهرمانانمان را با ساختن ایرانی آزاد زنده نگه خواهیم داشت. اکنون زمان آن است که درنگ کنیم، دوباره نیرو بگیریم، و بار دیگر خود را وقف پیروزی کنیم.
ما یاد جانباختگان را با به پایان رساندن راهی که آغاز کردند گرامی میداریم. ایران آزاد دیگر یک امید نیست. یک قطعیت است.
و جهان باید بداند که هممیهنان دلیر من تنها برای آزادی خود نمیجنگند، آنان برای صلح و ثبات جهان نیز مبارزه میکنند.
حالا که رفتی زیر خاک ریدم تو تک تک سلولهات،
ریدم تو باقیمونده کثیف تنت،
ریدم تو خاطرات گند و متعفنت،
ریدم تو اسمت، رسمت، اصلت، نسبت،
ریدم تو ریشت، قوم و خویشت،
ریدم تو یادت، بنیادت،
ریدم تو طرز تفکرت، تو مدیریتت و رهبریتت،
ریدم تو طرفدارات، هوادارات، عزادارات،
ریدم تو رحمی که ازش متولد شدی، خونه ای که توش بزرگ شدی، مسجدی که توش کونت گذاشتن، حمامی که توش معروف شدی،
ریدم تو ولایتت، تو فقاهتت، تو زعامتت،
ریدم تو عبات، عینکت، عمامهت،
ریدم تو لباده و نعلین و سجادهت،
ریدم تو مغزت، دهنت، اون گوشات،
ریدم تو لب و دماغ و اون ابروهات،
در نهایت اگه روحی هم وجود داشت ریدم تو روحت!
🚨 DISGUSTING.
Mohammad Mohebi scores and immediately does the finger-gun shooting gesture straight at Iranians waving the Lion & Sun flag in the stands.
Not a celebration. A direct threat.
The Islamic Republic’s puppet on the pitch just showed exactly who he serves and it’s not the real people of Iran.
🦁☀️ 🇮🇷This is war on the flag of true Iran.
#JavidShah
#LionAndSun
#MohebiIRGCTerrorist
@rezarazavi69 شما مادرجنده ها که از بچگی تو مسجد کون هم میزارین یا انگشت کون هم میکنین لازم نیست درباره پوشش زن ایرانی نظر بدی.
من هرچی کص تو ایران کردم که راحت اومد داد و رفت، چادری و لچکی بودن دقیقا مثل زنت مثل مادرت.
بچههای داخل خوش اومدید، دلمون براتون تنگ شده بود. تو این مدتی که شما نبودید که از شاه دفاع کنید خیلیا شاخ شده بودن، شاخشونو بشکونید بکنید تو کونشون :)
Whether or not Europe stands with us, whether or not your journalists do their jobs, whether or not your politicians demonstrate the courage to act, I will fight for my people and my country.
صادقانه هیچ چهرهای به اندازه شاهزاده در طول ۴۷ سال، اینقدر از طرف حکومت و مخالف حکومت، به روشهای مختلف، مورد حمله قرار نگرفته، از کتابهای درسی تا شبکههای تلویزیونی و مجازی، ولی هرگز کوچکترین گلهای نکرده و با رفتار متین و حرفهای، تمام تمرکز رو بر هدف نهایی گذاشته، مثل دیروز.
مو به تنم سیخ شد. این مرد به هیچکسی باج نمیدهد. به هیچکس. شاهزاده رضا پهلوی تنها صدای رسا و واقعی مردم ایرانه.
توییت زیر باید وایرال بشه.
#انقلاب_شیروخورشید