بنظرم این پاراگراف کوتاه ارزش هر آدمی رو تو زندگیمون مشخص میکنه:
اگر دوستت داشت کجا ایستاد؟
وقتی ماندن پای تو بها داشت، از چه گذشت؟
وقتی ترس گلویش را گرفت آیا باز هم نام تو را بر زبان آورد؟
سیده آیدا سیدی
@wfyskywalker دقیقا بنظرم اینکه درک کنی این فقط یه مسیره که انتهایی نداره و باید زندگیش کنی جالبتر میشه.
و خیلی خوبه که جسارتشو پیداکردی امیدوارم این باور جوری در ما نفوذ کنه که کامل استرس و در روحمون ته نشین کنیم:)))
نتیجه گرا بودن هم استرس زاست.
داری نفس میکشی و به حد زنده بودن آب و غذا خوردی و در یه مسیری هم قاعدتا قرار داری دنبال چی میگردی آدمیزاد ول کن دیگه خسته شدی.
هیچوقت نفهمیدم چرا کسی باید در فضای عمومی بیاد بگه که شوهر/همسرش را خیلی دوست داره. خب بزرگوار برو به خودش بگو. ما الان چه کار کنیم؟ ما بریم بهش بگیم که تو دوستش داری؟
رابطه دو نفره شما چه ربطی به ما داره؟
میگن بازیگرها دوسدارن نقش هایی رو بازی کنن که تلخ زندگی میکنن و دردناک میمیرن تا بخاطرش تو ذهن همه بمونن و مشهور شن.
فکرکنم خیلیامون داستان زندگیمونو اینجوری انتخاب کردیم:))
این که یکی رو تحت فشار قرار میدین
تا جایی که طرف منفجر میشه
بعد میگین اهان خود واقعیشو نشون داد
نه عزیزم این خود واقعیش نبود این خود نقطه جوشش بود
۱۰ بار کنار امد،درک کرد،سکوت کرد رو نمی بینه نمیگه اون خود واقعیشه