Daar staat @torfsrik, in het mooie Open Huis van Duffel-Mijlstraat. Hij neemt een bomvolle kerk, die enthousiast deelneemt aan de Open Kerkendagen, op sleeptouw. https://t.co/QUUHRdlWO9
Het prachtige decor van Duffel-Mijlstraat alleen al is voldoende om er morgen vrijdag, 19.30 uur, mijn lezing over 'Kerk, geloof en humor' bij te wonen. Ook grimmige twitteraars zonder zin voor humor zijn van harte welkom. Ze zullen zaterdagmorgen als andere mensen opstaan.
𝐎𝐏𝐄𝐍 𝐊𝐄𝐑𝐊𝐄𝐍𝐖𝐄𝐄𝐊𝐄𝐍𝐃
Het komende weekend is het uitgelezen moment om het Open Huis van Duffel-Mijlstraat te verkennen. De stoelen staan al klaar voor het grote aantal ingeschrevenen voor de lezing van @torfsrik.
Kom ook naar het concert van Jan De Smet en naar het jubileumconcert van diaken Rob Allaert.
Ontdek snel de rest van het aanbod:
https://t.co/LT71Kd4PLj
De repetitie met Xenia Geysemans, backing vocals is net afgerond. Nu op naar de volgende repetitie met 5 van de 7 muzikanten. Je bent welkom op ᖇOᗷ'ᔕ GOᒪᗪ ᗪᖇEᗩᗰ, een jubileumconcert (10 jaar diaken) met stevige nummers. Meld je graag aan via https://t.co/BidSfSxKVp
𝐕𝐄𝐑𝐓𝐎𝐄𝐕𝐄𝐍 𝐈𝐍 𝐃𝐄 𝐊𝐄𝐑𝐊
Er zijn van die dagen dat je niet uit het kerkgebouw wegraakt. Drie dagen in de werkweek kom ik er vroeg voor de begeleide meditatie en de koffietas van vriendschap of de pastorale babbel. Maar ook vandaag, een vierde keer om drie stevige leveringen te ontvangen.
Het begon met een gewichtige buffetpiano die op verfijnde manier haar weg vond naar ons altaarpodium. Dat was een tas koffie waard en een fijn en kerkevaluerend gesprek met de pianostemmer.
Tijdens de installatie pleegde ik enkele budgettaire telefoontjes om ook de orgelstemmer in de kerk te lokken met oog op een betere bespeling van het orgel door toetsenist Peter Pazmany op zondag 7 juni.
Ik zie een medewerker van de gemeente opdagen in het kerkportaal. Hij brengt pupiters, een elektrische piano en andere attributen. We raken verzeild in een maatschappij-beschouwend gesprek. Blijkt dat ik zijn twee kinderen gevormd heb.
Iets later stond vriend Hans Juchtmans met een team van vier voor de deur. Zij leverden - je gelooft het vanwege de foto - een heuse arduinen olifant om die een tijd bij de Mijlstraatkerk te parkeren. Indrukwekkend hoe zij dat gevaarte vernuftig van de camion naar de begane grond loodsen, terwijl hun drone als een luid zoemende mug het hele gebeuren filmt. Nadien aanschouwden de mannen onze kerk. Ze zagen dat het goed was. Dat schreef Hans ook:
"𝙱𝚎𝚍𝚊𝚗𝚔𝚝 𝚟𝚘𝚘𝚛 𝚓𝚎 𝚎𝚗𝚝𝚑𝚘𝚞𝚜𝚒𝚊𝚜𝚖𝚎 𝚁𝚘𝚋, 𝚑𝚘𝚎 𝚓𝚎 𝚖𝚎𝚝 𝚑𝚊𝚛𝚝 𝚎𝚗 𝚣𝚒𝚎𝚕 𝚙𝚛𝚊𝚊𝚝 𝚘𝚟𝚎𝚛 𝚎𝚎𝚗 𝚔𝚎𝚛𝚔 𝚖𝚊𝚊𝚛 𝚍𝚊𝚗 𝚘𝚘𝚔 𝚐𝚎𝚎𝚗 𝚐𝚎𝚠𝚘𝚗𝚎 𝚔𝚎𝚛𝚔. 𝙴𝚎𝚗 𝚔𝚎𝚛𝚔 𝚍𝚒𝚎 𝚣𝚒𝚌𝚑𝚣𝚎𝚕𝚏 𝚘𝚙𝚗𝚒𝚎𝚞𝚠 𝚞𝚒𝚝𝚟𝚘𝚗𝚍. 𝙷𝚘𝚎 𝚖𝚘𝚘𝚒 𝚒𝚜 𝚍𝚒𝚝! 𝙷𝚘𝚎 𝚓𝚎 𝚘𝚟𝚎𝚛 𝚟𝚛𝚎𝚍𝚎 𝚍𝚎𝚗𝚔𝚝 𝚑𝚎𝚎𝚏𝚝 𝚖𝚒𝚓 𝚘𝚘𝚔 𝚐𝚎𝚛𝚊𝚊𝚔𝚝. 𝙳𝚎 𝚟𝚛𝚎𝚍𝚎𝚜𝚘𝚕𝚒𝚏𝚊𝚗𝚝 𝚜𝚝𝚊𝚊𝚝 𝚍𝚊𝚊𝚛 𝚘𝚙 𝚣𝚒𝚓𝚗 𝚙𝚕𝚊𝚊𝚝𝚜."
Tijdens het afladen springt Viv tussen olifant en kerk met extra flyers in de hand. Ze aanschouwt de neerdalende vredesolifant en geeft een volgende reeks tips voor ons Open Kerkenweekend. Het stoepbord kondigt inmiddels Rik Torfs aan, in grote letters. Da's op 5 juni, trouwens. Meld je aan! https://t.co/AvbmxG69SJ
Nog voor de olifantenreizigers verdwijnen - een volgende stevige levering: frigo's en drank voor onze Duffelse Kunstfabriek die morgen in de kerkruimte een mooi toonmoment aanbiedt aan ouders, grootouders en vrienden. De piano waarvan sprake staat mooi gestemd voor hen klaar.
Ik werk nog wat smartphone-administratie af en zie mijn pastorale gesprekspartner binnenkomen. Een intens gesprek in de zitruimte van onze Open Kerk met vele kamers.
Het blijft zonnig, maar de avond is al wel aangebroken. Ik keer terug naar huis, naast de kerk - voorbereiden voor een atelier over meditatie op het grote kerkelijke festival Amen en nu, zaterdag in de Handelsbeurs in Antwerpen. Je kan er nog bij.
Misschien was het Bijbelse pinksterverhaal een symbolische beschrijving van een historisch kantelmoment, een soort Joodse lente, waar mensen van het juk van de wettische tempelgodsdienst werden bevrijd. Een tempel die trouwens werd verwoest rond 70 na Chr., waardoor een alternatief zeer welkom was.
𝐃𝐞 𝐩𝐚𝐮𝐬 𝐨𝐯𝐞𝐫 𝐝𝐢𝐠𝐢𝐭𝐚𝐥𝐞 𝐢𝐧𝐭𝐞𝐥𝐥𝐢𝐠𝐞𝐧𝐭𝐢𝐞
In de kersverse encycliek van paus Leo tref je zinsneden als deze ‘Ik ben ervan overtuigd dat ... ’. Dat ik-gebruik zag je ook bij zijn voorganger, paus Franciscus.
Dat zag je voordien nooit. Traditionele pauselijke encyclieken gebruiken de formele, koninklijke wij-vorm die de paus als ambtsdrager laat spreken en niet als privépersoon. Toen klinkt nog de hemelse onfeilbaarheid door.
Vandaag lijkt het of de kerkleider zich bewust is van zijn aardse benadering van hedendaagse thema's. En, inderdaad, als je al iets normerend en kritisch wil neerpennen over gloednieuwe fenomenen, dan bouw je beter wat veiligheid in met: 'Ik denk'.
Helemaal goed dat de paus vanuit het Apostolisch Paleis over moderne dingen nadenkt; zijn mijmeringen optekent en ze publiceert. Je kan ze lezen naast andere bronnen, want een katholiek of elke levensbeschouwer mag vandaag zelf een eigen gedacht vormen.
In Duffel staat een vooruitstrevend kerkgebouw. Een Open Huis voor alle zinzoekers, katholiek of niet. Daar organiseert men een dynamisch Open Kerkenweekend waar Rik Torfs maar ook Jan De Smet van De Nieuwe Snaar niet zullen ontbreken. Meld je aan via: https://t.co/AvbmxG69SJ
Hoe meer ik over die Foto Vlaanderen lees, hoe schabouwelijker het wordt. De woke assumpties zijn overal:
- Het gaat bijna uitsluitend over de typische vooroordelen van blanke autochtone burgers, zoals angst voor moskeeën en omvolking; zelfs de idiote "wintermarkten" achten ze een vraag waard. (Ironisch: ze zien islamitische Vlamingen blijkbaar niet als "echte" Vlamingen)
- De term "islam" komt alleen maar voor als het gaat over "bezorgheid OVER de islam", "weerstand tegen moskeeën", angst voor islamisering en omvolking. Allemaal hoogst "problematisch".
- Er zit helemaal niets in over het goed gedocumenteerde verband tussen islam en LGBT-intolerantie, niets over religieuze rechtvaardiging van geweld, en niets ernstigs over migratie (alleen in de containercategorie "buitenlandse origine", die ze vooral vol Hollanders propten). Het wegmoffelen van de link tussen religie en intolerantie zit al in het hele onderzoeksopzet.
- De stelling "Er zijn maar twee geslachten" wordt geproblematiseerd en als een vorm van intolerantie, iets waarmee mensen het "lastig hebben". Nieuwsflash uit de biologie: ER ZIJN MAAR TWEE GESLACHTEN.
Dit is echt een belabberd werkstuk waar alle woke assumpties vanaf druipen.
In een pastoraal gesprek verhelderde ik dat de katholieke kerk veel heeft te danken aan het protestantse graven in de Bijbel - iets wat katholieke gelovigen destijds werd ontraden - maar dat deze dankbaarheid niet groot genoeg is, om er zelf protestant van te worden.