عطا محمد نور، رهبر حزب جمعیت اسلامی افغانستان، درگذشت آیتالله محمد اسحاق فیاض را تسلیت گفته است.
آقای نور در صفحه ایکس خود، درگذشت این روحانی شیعه را ضایعهای بزرگ برای افغانستان، جهان اسلام و جامعه علمی و دینی توصیف کرده است.
درگذشت آیتالله محترم محمد اسحاق فیاض، مرجع تقلید شیعیان، عالم جید و خوش نام کشور را به همه دوستان، ارادتمندان و پیروان ایشان تسلیت میگویم.
مرحوم آیتالله فیاض، شخصیتی برجسته و روحانی نامدار اهل ولایت غزنی کشور مان بود که سالیان متمادی در شهر نجف کشور عراق اقامت داشتند. ایشان بخش بزرگی از عمر پربار خویش را در راه ترویج اعتدالگرایی، ارزشهای معنوی، تسامح مذهبی و بیداری جامعه صرف کرد.
بیتردید، درگذشت این عالم فرهیخته و مرجع بزرگ مذهبی، ضایعهای بزرگ برای افغانستان، جهان اسلام و جوامع علمی و دینی بهشمار میرود.
روح شان شاد نام شان جاویدان باد
با احترام
عطا محمد نور
رهبر حزب جمعیت اسلامی افغانستان
درود خدمت شما رهبر محترم جمعیت اسلامی افغانستان رهبر قدر شناس و ارزشمند.
بدون شک بزرگی انسانها زمانی آشکار میشود که در برابر شخصیتهای ملی و دینی، نگاه تنگ مذهبی و سیاسی را کنار بگذارند. آیتالله محمد اسحاق فیاض متعلق به یک مذهب یا یک جریان خاص نبود؛ او سرمایه علمی و معنوی تمام افغانستان و جهان اسلام بود.
قدردانی از چنین چهرههایی، احترام به دانش، اعتدال و فرهنگ همزیستی است. امیدواریم نسل امروز به جای تفرقه و تعصب، از سیره و منش این بزرگان درس وحدت، مدارا و مسئولیتپذیری بیاموزد.
ادریس رحمانی در گفتگو با ایراف گفت: اسلامآباد طی دهههای گذشته همواره تلاش کرده با استفاده از ابزارهای اطلاعاتی، اقتصادی و سیاسی در روند شکلگیری قدرت در افغانستان اثرگذار باشد و مهمترین دغدغهٔ آن نیز جلوگیری از نزدیکی راهبردی افغانستان به هند بوده است
https://t.co/Eze59dQyI2
منابع محلی در ولایت بدخشان از حمله مسلحانه بر نیروهای طالبان در منطقه دشت آشنا در حاشیه رودخانه کوکچه خبر میدهند.
منابع روز دوشنبه، ۱۱ جوزا، به رسانهها گفتند که افراد مسلح سه موتر مربوط به این نیروها را هدف قرار دادهاند.
مسعود ترشتوال، رییس مؤسسه مطالعات سیاسی و حقوقی افغانستان میگوید رفتار و گفتار دونالد ترامپ، بیش از آنکه بازتاب مسوولیتپذیری یک رهبر سیاسی در قبال نظم جهانی باشد، نشاندهنده فرسایش معیارهای اخلاقی و تضعیف اصول پاسخگویی در عرصهی روابط بینالملل است.
جبهه آزادی افغانستان از حمله راکتی نیروهایش بر یک پایگاه ط-البان در ولسوالی بهارک ولایت بدخشان خبر داده است.
در اعلامیهای جبهه آزادی آمده است که این حمله بامداد روز شنبه ۹ جوزا، انجام شده و چندین موضع از پیش تعیینشده هدف قرار گرفتهاست.
احمد تمیم عظیمی، فعال سیاسی میگوید که استقلال فکری، آگاهی از تاریخ و هویت ملی و شناخت عمیق از جغرافیای کشور از ویژگیهای برجسته جنرال داوود داوود بود.
آمریکا و متحدانش پس از پایان مأموریت رزمی، افغانستان را رسما در سال ۲۰۱۴ ترک کردند. دولت افغانستان در همان زمان توافقنامه امنیتی با آمریکا امضا کرد. حدود ۱۳۰ هزار سرباز خارجی کشور را ترک کردند و تنها چند هزار نفر در نقش آموزش و مشاوره باقی ماندند. با این حال، طالبان این حضور را “اشغال” می نامید.
این گروه دهشت افکن با تبلیغات گسترده اش مردم را فریب داد و اولین نظام مردم سالار در تاریخ افغانستان را سقوط داد. اکنون از سر ناچاری دست به دامن روسیه زده تا از تهدید سقوط نجات یابد. روس هایی که احتمالاً در آیندهای نزدیک در بخش های مختلف با طالبان همکاری کرده و در افغانستان حضور خواهند داشت. پس اگر آن اشغال بود این چرا نیست؟
شفیقالله شفیق، استاد پیشین دانشگاه بلخ و پژوهشگر دانشگاه فولدای آلمان میگوید که پاسداری از راه و آرمان احمدشاه مسعود و جنرال داوود داوود، پاسداری از هویت تاریخی، فرهنگی و تمدنی است.
دکتر مسعود ترشتوال، رییس موسسه مطالعات حقوقی و سیاسی افغانستان، میگوید که جنرال داوود داوود و جنرال شاهجهان نوری از فرماندهانی بودند که هم در حوزه نظامی و هم در حوزه سیاسی و فرهنگی فهم خوبی داشتند.
شفیقالله شفیق، استاد پیشین دانشگاه بلخ و پژوهشگر در دانشگاه فولدای آلمان، جنرال داوود داوود و شماری از همسنگران احمد شاه مسعود را به شخصیتهای حماسی شاهنامه فردوسی تشبیه کرد.
عیدی که همهچیز داشت، اما رنگ و بوی محبت نداشت!
پنج سال میشود که جبر زمان، من و هزاران انسان دیگر را از همه خوشیها دور ساخته است.
پنج سال دور از خانه، دور از آغوش مادر، دور از وطنی که هر شب خواب برگشتنش را میبینیم.
و در تمام این سالها، تنها چیزی که در قلبم زنده مانده، امید برگشت است.
برگشت به وطن..
برگشت به سرزمینی که بوی آرامش بدهد نه دود و ترور.
برگشت به کشوری که دخترانش، این کبوتران بلندپرواز، حق پرواز داشته باشند و تفاوتی میان آرزوهایشان و آرزوهای دیگر انسانهای جهان نباشد.
برگشت به همدلی،
به صمیمیت،
به لبخندهایی که از عمق محبت جان میگیرند.
شاید این برگشت دشوار باشد، شاید راهش طولانی و پر از درد باشد،
اما من ایمان دارم که ناممکن نیست… هرگز ناممکن نیست.
من عید نداشتم؛
عید واقعی من آزادیست…
آزادی انسان، آرامش، امنیت و بودن در آغوش خانواده و وطن.
عیدی که کنار عزیزان، با لبخند و آرامش سپری نشود، فقط یک تاریخ در تقویم است، نه عید.
عید امسال من در کافهکتابهای آرام مشهد مقدس سپری شد؛
در کافهکتاب سیاد شیرازی مشهد مقدس، کنار یک لیوان قهوه و لبخندهای پر از صمیمیت فیصل ترشتوال برادر ارزشمندم.
همان لبخندهایی که گاهی تمام خستگی دنیا را از ذهنم میگیرد و به قلبم آرامش میبخشد.
گاهی انسان برای ادامه دادن، فقط به اندکی محبت، یک گفتوگوی صادقانه و یک لبخند واقعی نیاز دارد و تمام آن در وجود ترشتوال صاحب است.
برای من، همان لحظههای ساده، همان فنجان قهوه و همان صمیمیت بیریا، دنیایی از ارزش داشت.
و من هنوز هم باور دارم…
روزی خواهد رسید که دوباره به وطن برگردیم؛
به سرزمین آزاد، آرام و لبریز از عشق،
سرزمینی که در آن، لبخند انسانها بوی محبت بدهد، نه درد غربت.
روحانی