Bir yere çarptığında kolundaki morluğu görünce anladığın oluyor bazen. Nereye vurdum ki acaba diyorsun, ne zaman vurmuşum hiç hissetmedim ki diyorsun. Ama mosmor olmuş işte. Acıtmış, çürütmüş ama fark etmemişsin.
Üstümde çok değişik bir sakinlik var, kafamın içi deliriyor ama sakin sakin duruyorum. Hiçbir şeyin yolunda gitmeyişini mi kabullendim, yoksa kusursuz bir sinir krizi öncesi sessizliği mi ayırt edemiyorum.
Ey benim güzel Allah’ım sonunu bilmediğim yollarda, omuzlarıma ağır gelen imtihanlarda ve şu kocaman dünya da yalnızca sana güveniyorum. Bizi sabrettiğimiz her ne varsa; hayırlara çıkar Ya rabb’im.