ติดเมาท์

เมาท์เรื่องชาวบ้าน || ใบ้หวยได้นิดหน่อย

[ติดเมาท์ @Romanization_]

จริงตามที่น้ำตาลพูดนะ ทำไมดาราไทยถึงออกมารวมตัวกันพูดเรื่องการเมืองยากจัง ทั้งๆ ที่ผลกระทบมันโดนทุกคน?

[almondcanoo🍅 @almondcanoo]

เอาจริง ถ้าชีไม่ได้โดนฟ้องจริง
เพจโรสนี่หมาเลยนะ

[o la @DoNatcha]

สวัสดีค่ะ ตอนนี้กำลังทำงานวิจัยป.โท MBA ที่ มธ. อยู่ค่ะ

ขอความกรุณาทุกคนช่วยทำแบบสอบถาม หรือประชาสัมพันธ์งานวิจัย

ไม่เก็บข้อมูลที่ระบุตัวตนได้ และใช้สำหรับการศึกษาเท่านั้น

ผลการศึกษาอาจเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาเทคโนโลยีสุขภาพสำหรับผู้ป่วยโรคมะเร็งในอนาคตค่ะ 🙇🏻‍♀️🤍

#มะเร็ง

[meltime @m4ilboq]

ทุกคนมาช่วยกันทำแบบสอบถามให้กับนักศึกษากันค่ะ กำลังเก็บข้อมูลงานวิจัยเกี่ยวกับผู้ป่วยโรคมะเร็งและญาติผู้ป่วยอยู่ มาช่วยกันทำเยอะเยอะน้า ⭐️🪽👇🏻

[meltime @m4ilboq]

ห้ะะะ ?? สมัยนี้ต้องเจนรูปด้วยเอไอเพื่อลงสตอรี่ให้ดูเทสดีแล้วอ่อออ เลื่อนทีละภาพแล้วช็อคขึ้นเรื่อยๆ 😭💀

[วันนี้กชบ่นอะไร~ツ♡˘̈ @itskchnpa]

อยากให้เรื่องการหอมแก้มเด็กทารก
เป็นเรื่องที่ควรจะตระหนักถึงพ่อแม่ได้แล้ว 🥹

ขอพูดในฐานะแม่คนหนึ่งที่เคยมีลูกเล็กเหมือนกันนะ
เราเข้าใจว่าเวลาคนเห็นเด็กน่ารักๆ ก็อยากอุ้ม
อยากกอด อยากหอม เพราะความเอ็นดูเป็นเรื่องที่เข้าใจได้
แต่สิ่งที่อยากให้เข้าใจกันมากกว่านั้นก็คือ ความเอ็นดูของคุณ ไม่ควรอยู่เหนือความสบายใจและความกังวลของคนเป็นพ่อเป็นแม่

โดยเฉพาะเด็กทารกที่เพิ่งเกิด ภูมิคุ้มกันยังพัฒนาไม่เต็มที่ เราไม่รู้เลยว่าคนที่มาเยี่ยมไปเจออะไรมาบ้าง มีเชื้อโรคติดตัวมาหรือเปล่า ถึงคุณจะไม่มีอาการป่วย ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีโอกาสแพร่เชื้อให้เด็ก

เราเองก็เคยเจอมากับตัว ตอนคลอดลูกใหม่ๆ มีคนมาเยี่ยม แล้วมีทั้งคนที่เดินทางมาจากต่างจังหวัด หนวดเคราไม่ได้โกน และบางคนที่ดื่มเครื่องดื่มมึนเมามา แต่กลับเข้ามาหอมแก้มหลานกันตามใจชอบ

พอเราบอกว่าอย่าหอมเลย เด็กเพิ่งเกิด ถ้าติดเชื้อขึ้นมาจะทำยังไง ถ้าป่วยจนต้องเข้าโรงพยาบาลจะทำยังไง กลับกลายเป็นว่าเราถูกมองว่าเป็นคน Toxic เป็นแม่ที่เรื่องเยอะ ทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่

มีคนบอกว่า “จะทำเป็นเรื่องใหญ่ทำไม เรื่องแค่นี้เอง”

แต่สำหรับคนเป็นแม่ มันไม่ใช่เรื่องแค่นี้จริงๆ นะ
เพราะถ้าวันหนึ่งลูกป่วยขึ้นมา คนที่ต้องคอยเฝ้าลูกตอนกลางคืน คนที่ต้องเห็นลูกหายใจลำบาก คนที่ต้องพาลูกไปหาหมอ คนที่ต้องนั่งกังวลอยู่หน้าห้องตรวจ หรือเห็นลูกตัวเล็กๆ ต้องนอนโรงพยาบาล คนเหล่านั้นอาจไม่ใช่คุณ แต่เป็นพ่อแม่ของเขา

คนที่ไม่ได้เป็นคนรับผลกระทบโดยตรง อาจมองว่ามันเป็นเรื่องเล็ก แต่สำหรับคนที่ต้องรับผิดชอบชีวิตเด็กคนหนึ่ง มันไม่เคยเป็นเรื่องเล็กเลย

อีกเหตุการณ์หนึ่ง เป็นคนรู้จักทางแฟนที่เอ็นดูลูกเรา
เราเข้าใจนะว่าเขารักและอยากแสดงความเอ็นดู
แต่เขาพูดว่า “ขอหอมแก้มหน่อยนะ” แล้วก็หอมเลย

เลยอยากถามว่า การขออนุญาตแล้วลงมือทำทันที โดยที่พ่อแม่ยังไม่ทันได้ตอบตกลง แบบนี้เรียกว่าขออนุญาตจริงๆ เหรอ?

การถามไม่ได้แปลว่าอีกฝ่ายต้องอนุญาตเสมอไปนะ ถ้าพ่อแม่บอกว่าไม่ ก็ควรเคารพคำตอบนั้น โดยไม่ต้องทำให้เขารู้สึกผิดที่ปกป้องลูกตัวเอง

หลังจากนั้นเราเริ่มส่งข้อมูลเรื่อง RSV ให้แฟนอ่าน เพื่อให้เข้าใจว่าทำไมการหอมแก้มเด็กเล็กถึงมีความเสี่ยง และแฟนก็เริ่มนำข้อมูลไปบอกแม่ของเขา ตอนแรกแม่เขาก็ยังไม่ค่อยเชื่อ จนมีเด็กแถวบ้านป่วยเป็น RSV ที่เกิดจากการหอมให้เห็นจริงๆ ถึงเริ่มตระหนักและระมัดระวังหลานมากขึ้น ทั้งไม่จับ ไม่หอมเหมือนก่อน

แต่พอเวลาผ่านไป หลานเริ่มโต ใกล้จะสองขวบแล้ว ทุกอย่างก็เริ่มกลับมาเหมือนเดิมอีกครั้ง ทั้งกอด ทั้งหอม
เราเข้าใจนะว่าพอเด็กโตขึ้น คนรอบตัวก็อาจรู้สึกว่าแข็งแรงแล้ว คงไม่เป็นอะไรหรอก แต่ความจริงคือ RSV สามารถติดได้ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ และเด็กเล็กยังมีความเสี่ยงที่จะเกิดอาการรุนแรงได้ โดยเฉพาะทารกอายุน้อย
แต่ในเด็กเล็ก RSV อาจลุกลามจนทำให้เกิด หลอดลมฝอยอักเสบหรือปอดอักเสบ และอาจมีอาการหายใจเร็ว หอบเหนื่อย หน้าอกบุ๋ม ซึมลง หรือหายใจลำบาก จนต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลได้

สิ่งที่น่ากังวลคือ ผู้ติดเชื้ออาจแพร่เชื้อได้ก่อนที่จะแสดงอาการ จึงไม่สามารถใช้แค่การมองว่าคนมาเยี่ยมดูแข็งแรงดี เป็นเครื่องยืนยันได้ว่าปลอดภัยสำหรับเด็ก

แน่นอนว่าไม่ได้หมายความว่าการหอมแก้มทุกครั้งจะทำให้เด็กติด RSV แต่การหอมเป็นหนึ่งในช่องทางที่เชื้อสามารถแพร่ผ่านได้ และยังมีเชื้ออื่นๆ ที่อาจติดต่อผ่านน้ำลายหรือสารคัดหลั่งได้เช่นกัน

นี่แหละคือเหตุผลที่พ่อแม่หลายคนเลือกไม่ให้ใครหอมลูก โดยเฉพาะในช่วงแรกเกิด ไม่ใช่เพราะรังเกียจใคร ไม่ใช่เพราะไม่เห็นคุณค่าความรักของญาติพี่น้อง และไม่ได้แปลว่าเป็นพ่อแม่ที่ขี้ระแวงเกินเหตุ

แต่เพราะเราไม่อยากเสี่ยงกับสุขภาพของลูก ทั้งที่สามารถป้องกันได้ด้วยการหลีกเลี่ยงการหอมหน้า หอมปาก หมั่นล้างมือ และไม่เข้าใกล้เด็กเมื่อมีอาการป่วย

ท้ายที่สุด เราไม่ได้ต้องการให้ทุกคนเลิกรักหรือเลิกเอ็นดูลูกหลานเลยนะ อยากกอดก็เข้าใจ อยากหอมก็เข้าใจ แต่ขอให้ถามพ่อแม่ก่อน และรอให้พ่อแม่อนุญาตจริงๆ

ถ้าเขาบอกว่าไม่ ก็อย่าเพิ่งน้อยใจ อย่าหาว่าเขาเรื่องเยอะ อย่ามองว่าเขา Toxic เพราะคนเป็นพ่อเป็นแม่มีสิทธิ์กำหนดขอบเขตในการดูแลลูกของตัวเอง

ความรักไม่จำเป็นต้องแสดงออกด้วยการหอมแก้มเสมอไป
คุณสามารถรักเด็กคนหนึ่งได้ โดยไม่ต้องสัมผัสตัวเขาในแบบที่พ่อแม่ไม่สบายใจ แค่พูดคุย เล่นด้วย ยิ้มให้ หรือเอ็นดูอยู่ห่างๆ ก็เป็นความรักได้เหมือนกัน

และการที่แม่คนหนึ่งจะบอกว่า “อย่าหอมลูกเลยนะคะ” มันไม่ควรเป็นเรื่องที่ต้องรู้สึกผิดเลยจริงๆ 🤍
เคารพขอบเขตของพ่อแม่สักนิด เพราะความเอ็นดูของคุณไม่ควรแลกมาด้วยความเสี่ยงที่ลูกของใครสักคนต้องเผชิญ

[วันนี้กชบ่นอะไร~ツ♡˘̈ @itskchnpa]

จากประสบการณ์เคยเจอแบบนี้ค่ะ
เดินไปบอก ผปค. ดีๆเลยแหละ ว่าช่วยรบกวนบอกน้องหน่อยนะคะ มันรบกวนจริงๆ

ฝั่งทางผู้ปกครอง ก็เลยบอกเรามาว่า
“เด็กมันก็ต้องแบบนี้แหละ มันก็ต้องดื้อตามอายุ”
แล้วก็บอกลูกเขาให้นิ่งอย่าดื้อ

เราก็เลยแบบ เออก็เด็กแหละก็เข้าใจอยู่ แต่ถ้ามีครั้งที่สองเนี่ยกูบ่ยอมละ

แต่พอมาครั้งที่สอง น้องก็เสียงดังอีกครั้งนึง
เราก็เลยบอกผู้ปกครองไปว่า “สามารถควบคุมลูกหลานของตัวเองได้ไหมคะ ถ้าไม่ได้รบกวนอย่าพาน้องออกนอกบ้าน หรือถ้าผู้ปกครองสอนไม่ได้ให้หนูสอนแทนไหมคะ หนูสอนแทนได้นะ ลูกหนูเวลาพูดไม่ฟังหนูซัดเลยนะพี่ พี่สอนไม่ได้ให้หนูสอนไหม”

ยัยชีผู้ปกครองก็เลยเอาลูกตัวเองมานั่งด้วย
แล้วก็สามารถคุมได้นะ ไม่ดื้อเลยแหละ นั่งเงียบนิ่ง
เหมือนเป็นคนละคนเลย

เข้าใจว่าเด็กมันดื้อตามอายุ แต่ผู้ปกครองสามารถสอนได้นะคะ
ไม้อ่อนมันยังดัดได้อยู่ อย่ารอให้มันสร้างความเดือดร้อนกับคนอื่นไปมากกว่านี้แล้วค่อยมาดัดเลยจริงๆ

[leveret 🐇 @krakraxt]

ผู้เสึยสละ

[leveret 🐇 @krakraxt]

เงินประเทศไหนน้า

[leveret 🐇 @krakraxt]

ทำไมคนไม่เรียนปริญญาถึงชอบดูถูกใบปริญญาจัง

[j. @bleex02]

นุ้ก็เต้มที่แล้วอะ นุก็เต้นแล้ววว

[mine 💔 @minekt28]

สำหรับรอบนี้ ความตั้งใจคืออยากจะทำให้ได้500kแต่ก้ยังไม่ถึงแต่ก้มากกว่ารอบก่อนทั้งสองอย่าง โดยเฉพาะยอดการมีส่วนร่วมเพิ่มมาเกือบ5พัน ได้เท่าไหร่ไม่รู้รู้หรอกไม่กล้าคาดหวังกลัวผิดหวัง ยอดวิวเยอะก้ไม่มีความหมายถ้ากดออกมาเหลือนิดเดียว รอบนี้จะเน้นเห็นแค่ติ๊กฟ้าและเน้นการพูดคุยกับเพื่อนให้มากกว่าเดิม ยอดวิวเท่าไหร่ก้ไม่เป็นไร ถ้าไม่หยุดทำก้ไม่มีทางสำเร็จ มีบางวันหรือบางครั้งที่ท้อ เหนื่อยก็แค่ออกจากตรงนี้ไปใช้ชีวิต ไปหาของอร่อยกิน แล้วมีแรงก็กลับมาทำต่อ ไม่เคยคิดที่จะเลิกทำเลยซักครั้งนึง มีพี่โหกและเพื่อนแอคไทยหลายๆแอคเป็นไอดอล เค้าทำได้เราก้ต้องทำได้ เพียงแค่ต้องอาศัยเวลา

[leveret 🐇 @krakraxt]

ภรรยา : ไม่ได้ใช้แล้วหละ ฉันขายไปแล้ว

สามี : ขายอะไร?

ภรรยา : เครื่องเกมที่อยู่ในตู้เสื้อผ้า

มันเป็นเครื่องที่สามีเก็บมาตั้งแต่สมัยเด็ก เมื่อเดือนที่แล้วเขายังเอามาเปิดเช็คดูว่ายังเล่นได้หรือเปล่า

สามี : ช่วยติดต่อคนที่ซื้อให้ทีสิ เดี๋ยวฉันจะคืนเงินให้

ภรรยา : ส่งของไปแล้ว...

ภรรยา : ขายได้ราคาดีก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ

สามี : ได้เท่าไหร่?

ภรรยา : 12,000 เยน

สามี : ไม่ใช่เรื่องจำนวนเงินหรอก แต่ทำไมไม่ถามฉันก่อน?

ภรรยา : ก็ถ้าถามก็คงไม่ยอมให้ขายใช่ไหมล่ะ

สามีพูดไม่ออก

ภรรยา : ซื้อเครื่องใหม่ก็ได้ไม่ใช่เหรอ

สามี : ถ้ารู้สึกว่าซื้อใหม่แล้วเหมือนกัน ก็ไม่ควรขายตั้งแต่แรก

ภรรยาส่งเงินที่ได้จากการขายให้สามี แต่สามีไม่รับ และขอให้เธอติดต่อผู้ซื้อแทน

ของถูกส่งไปแล้ว จึงไม่สามารถขอคืนได้ สามีเองก็รู้ว่าผู้ซื้อไม่ได้ทำอะไรผิด

อีกไม่กี่วันต่อมา ภรรยาขอโทษ

“อยากจัดระเบียบของให้เรียบร้อยน่ะ แต่การตัดสินใจเรื่องของของคนอื่นด้วยตัวเองแบบนั้น มันไม่ใช่เรื่องดีเลยนะ”

สามีมองจุดที่เคยวางกล่องเครื่องเกม แล้วพูดว่า

“อยากให้พูดแบบนี้ก่อนจะขาย”

สิ่งที่ภรรยาคืนให้ได้ มีแค่เงินเท่านั้น

[leveret 🐇 @krakraxt]

- เจ้าของกระทู้เป็นเจ้าของกิจการ มีพนักงานคนหนึ่งทำงานด้วยกันมานานกว่า 10 ปี จึงให้เงินเดือนสูงกว่าพนักงานคนอื่น เพราะเห็นว่าอยู่ช่วยกันมานาน

- ก่อนถึงวันเกิดพนักงาน เลยตั้งใจซื้อรถยนต์ไฟฟ้าคันใหม่ให้เป็นของขวัญ เพื่อให้ใช้ในชีวิตประจำวัน โดยสามารถชาร์จไฟที่บริษัทได้ และวางแผนว่าหากพนักงานทำงานต่ออีก 5 ปี จะโอนรถให้เป็นชื่อพนักงาน

- เนื่องจากพนักงานขับรถเป็นแต่ไม่มีใบขับขี่ เจ้าของกระทู้จึงบอกให้ไปทำใบขับขี่ โดยอ้างว่าเผื่อมีงานนอกบริษัทจะได้ขับรถไปทำธุระให้

- วันหนึ่งเจ้าของกระทู้เปิดกล้องวงจรปิดเพื่อหาเอกสาร และบังเอิญได้ยินพนักงานคุยโทรศัพท์กับเพื่อน

"เดี๋ยวกูก็ไม่อยู่กับเจ้านาย เหี้x ๆ นี่แล้ว งานกูก็เยอะแยะ ยังจะให้กูไปทำใบขับขี่อีก จะให้กูขับรถไปงานข้างนอกอีก ให้กูทำ เหี้x อะไร"
"กูไปสมัครงานที่อื่นไว้แล้ว ได้งานใหม่เมื่อไหร่กูก็ออก เงินเดือนก็ไม่เพิ่ม แต่จะมาเพิ่มงานให้กูอีก"

- เจ้าของกระทู้เสียความรู้สึกอย่างมาก เพราะสิ่งที่ตั้งใจจะทำให้พนักงานเป็นพิเศษ กลับกลายเป็นสิ่งที่ทำให้พนักงานไม่พอใจ แต่ไม่ได้ติดใจเรื่องที่พนักงานคิดจะลาออก เพียงรู้สึกว่าหากไม่พอใจก็ควรพูดคุยกันตรงๆ

- หลังจากนั้น เจ้าของกระทู้เรียกพนักงานมาพูดคุยเรื่องอนาคตการทำงาน แต่พนักงานกลับตอบว่ายังอยากทำงานที่เดิมต่อไป และไม่อยากเปลี่ยนงานบ่อยๆ

- จึงบอกว่าไม่ต้องทำใบขับขี่แล้ว หากมีงานนอกจะให้คนอื่นไปแทน ส่วนวันเกิดปีนั้นก็ให้เพียงของขวัญเล็กๆ และสั่งหมูกระทะมาเลี้ยงพนักงานตามปกติ

- ผ่านไป 2 ปี พนักงานยังคงทำงานอยู่ที่เดิม ทุกอย่างภายนอกดูเป็นปกติ เจ้าของกระทู้ไม่ได้ลงโทษ กลั่นแกล้ง หรือพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น

- แต่ความรู้สึกของเจ้าของกระทู้ก็เปลี่ยนไป จากที่เคยอยากสนับสนุนและดูแลพนักงานเป็นพิเศษ กลับมามองพนักงานคนนี้เหมือนพนักงานทั่วไปที่ได้รับเงินเดือนและผลตอบแทนตามหน้าที่

- ไม่ได้เกลียดหรือโกรธแค้นพนักงาน เพียงแต่รู้สึกว่าคำพูดเพียงไม่กี่ประโยคสามารถเปลี่ยนความรู้สึกที่สะสมมาตลอดสิบกว่าปีได้

สุดท้ายแล้ว รถคันนั้นไม่เคยได้มาจอดที่บริษัท น้องเขาก็ไม่เคยรู้เลยว่าเกือบจะได้รับอะไรในวันเกิดปีนั้น เขายังทำงานอยู่ที่เดิม ทุกอย่างดูเหมือนเดิมหมด

[leveret 🐇 @krakraxt]

วันธรรมดาในอุดรธานี

[leveret 🐇 @krakraxt]

เงินเดือนของเธอ: 9,000 ดอลลาร์/เดือน
เงินเดือนของเขา: 5,000 ดอลลาร์/เดือน

ภรรยา: ฉันคิดว่าเราควรหารค่าใช้จ่ายในบ้านกันคนละครึ่งแบบ 50/50 นะ

สามี: ก็ได้นะ แต่คุณหาเงินได้มากกว่าผมเกือบสองเท่าเลย ทำไมต้อง 50/50 ล่ะ?

ภรรยา: ก็เพราะเราทั้งคู่เป็นผู้ใหญ่แล้ว และเราก็ควรมีส่วนร่วมเท่าๆ กัน

สามี: เท่ากันในแง่ของสัดส่วนทางการเงิน หรือเท่ากันในแง่ของจำนวนเงินล่ะ?

ภรรยา: มันต่างกันตรงไหนเหรอ?

สามี: ถ้าเราหารทุกอย่างเท่ากัน ในแต่ละเดือนผมจะเหลือเงินน้อยกว่าคุณมากเลยนะ

ภรรยา: นั่นไม่ใช่ปัญหาของฉันนี่ ฉันทำงานหนักนะกว่าจะได้เงินเดือนเท่านี้มา

สามี: แล้วผมไม่ได้ทำงานหนักเพื่อเงินเดือนของผมงั้นเหรอ?

ภรรยา: ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ฉันแค่ไม่เชื่อเรื่องการต้องพึ่งพาผู้ชาย

สามี: แล้วมีใครขอให้คุณมาพึ่งพาผมงั้นเหรอ?

ภรรยา: ไม่มีหรอก แต่ฉันต้องการปกป้องอิสรภาพทางการเงินของตัวเอง

สามี: ได้ งั้นเรามาลองคำนวณกันดู

ภรรยา: คำนวณอะไร?

สามี: ค่าใช้จ่ายรายเดือนของเราคือ 4,000 ดอลลาร์ ภายใต้ข้อเสนอของคุณ เราต้องจ่ายคนละ 2,000 ดอลลาร์

ภรรยา: ใช่ ถูกต้อง

สามี: คุณจะเหลือเงิน 7,000 ดอลลาร์ ส่วนผมจะเหลือ 3,000 ดอลลาร์

ภรรยา: ก็ใช่ไง

สามี: และคุณคิดว่าแบบนั้นมันยุติธรรมแล้วเหรอ?

ภรรยา: ใช่ เพราะเราจ่ายเงินสมทบในจำนวนที่เท่ากัน

สามี: โอเค แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราอยากซื้อบ้านที่ต้องวางเงินดาวน์ 100,000 ดอลลาร์ล่ะ?

ภรรยา: เราก็เก็บเงินสิ

สามี: เก็บเท่ากันไหม?

ภรรยา: แน่นอนอยู่แล้ว

สามี: แปลว่าผมต้องเก็บเงินเดือนละ 2,000 ดอลลาร์ และคุณก็เก็บเดือนละ 2,000 ดอลลาร์งั้นเหรอ?

ภรรยา: ใช่

สามี: แต่คุณจะยังคงเหลือเงินตั้ง 5,000 ดอลลาร์ทุกเดือนหลังจากเก็บเงินแล้ว ในขณะที่ผมจะเหลือเงินแค่ 1,000 ดอลลาร์เนี่ยนะ

ภรรยา: คุณจะมาคาดหวังให้ฉันลดระดับมาตรฐานความเป็นอยู่ของตัวเองลง เพียงเพราะคุณหาเงินได้น้อยกว่าไม่ได้หรอกนะ

สามี: ผมไม่ได้ขอให้คุณทำแบบนั้นเลย ผมแค่ถามว่าทำไมคุณถึงต้องการให้เราจ่ายเท่ากัน แต่กลับปฏิเสธที่จะพิจารณาเรื่องรายได้ที่แตกต่างกันของเรา

ภรรยา: ก็เพราะฉันไม่อยากรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเลี้ยงผู้ชายอยู่ไง

สามี: แต่คุณกลับรู้สึกสบายใจที่จะให้ผมจ่ายครึ่งหนึ่งของทุกอย่าง ทั้งๆ ที่เงินครึ่งหนึ่งนั้นมันคิดเป็นเปอร์เซ็นต์ที่สูงกว่ามากเมื่อเทียบกับเงินเดือนของผมเนี่ยนะ?

ภรรยา: คุณเป็นสามีของฉันนะ คุณควรจะจัดการกับความรับผิดชอบของตัวเองได้สิ

สามี: แล้วความรับผิดชอบของคุณในฐานะภรรยาของผมคืออะไรล่ะ?

ภรรยา: คอยสนับสนุนคุณทางอารมณ์และจิตใจ รักคุณ และสร้างชีวิตร่วมกับคุณไง

สามี: แปลว่าคุณอยากให้เราสร้างชีวิตร่วมกันในทางอารมณ์ แต่ในทางฟังก์ชันการเงิน เราเป็นแค่คนแปลกหน้าสองคนที่แยกกันเป็นอิสระแต่บังเอิญมาแชร์บ้านอยู่ด้วยกันงั้นเหรอ?

ภรรยา: คุณกำลังบิดเบือนคำพูดของฉันนะ

สามี: เปล่าเลย ผมกำลังพยายามทำความเข้าใจมันต่างหาก

ภรรยา: ฉันปฏิเสธที่จะถูกลงโทษเพียงเพราะฉันหาเงินได้มากกว่าสามีของตัวเอง

สามี: และผมก็ปฏิเสธที่จะถูกลงโทษเพียงเพราะผมหาเงินได้น้อยกว่าภรรยาของตัวเองเหมือนกัน

เธอเงียบไป

สามี: งั้นเรามาหาร 50/50 กันทุกเรื่องเลยแล้วกัน รวมถึงเรื่องเที่ยว วันหยุด ไปเดต และค่าใช้จ่ายอื่นๆ ทุกอย่าง แต่เราทั้งคู่ต้องไม่คาดหวังให้อีกฝ่ายมาช่วยออกค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมใดๆ ทั้งสิ้นนะ

ภรรยา: ไร้สาระน่ะ ชีวิตแต่งงานมันไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยวิธีแบบนั้นหรอกนะ

สามี: ผมก็เห็นด้วย นั่นคือเหตุผลที่ผมคิดว่าเราควรจะช่วยกันหา ระบบที่ยุติธรรมสำหรับเราทั้งสองคน ไงล่ะ

เธอต่อว่าเขาว่าเห็นแก่ตัว และกล่าวหาว่าเขาแอบอิจฉาในความสำเร็จของเธอ

เขาเพียงแต่ถามคำถามสุดท้ายทิ้งท้ายไว้หนึ่งข้อ

สามี: ถ้าผมหาเงินได้ 9,000 ดอลลาร์ และคุณหาเงินได้ 5,000 ดอลลาร์ คุณยังจะยืนยันให้เราหารครึ่ง 5,000/50 ทุกอย่างแบบนี้อยู่ไหม?

เธอไม่ได้ตอบคำถามนั้น

สามีผิดไหมที่ตั้งคำถามกับแนวคิดเรื่องความยุติธรรมของเธอ หรือคู่รักควรจะหารค่าใช้จ่าย 50/50 เท่ากันเสมอ โดยไม่ต้องสนใจว่าใครจะหาเงินได้มากกว่ากัน?

[𝙠𝙤𝙧𝙁𝙤𝙧.ขฟเอง ── .✦ @korfor29]

ตัดยอดปุ้บ อัพเดทปั้บ

[𝙠𝙤𝙧𝙁𝙤𝙧.ขฟเอง ── .✦ @korfor29]

มีสาวเลี้ยงขนม ขอบคุณพี่อิ่มคนสวยแสนดีของน้องวินและน้องขฟค้าบ😍😍 @immy_immie11 💛💛

[𝙠𝙤𝙧𝙁𝙤𝙧.ขฟเอง ── .✦ @korfor29]

มางับ

[𝙠𝙤𝙧𝙁𝙤𝙧.ขฟเอง ── .✦ @korfor29]

#ขอฟอสรุปให้ #โหนกระแส 21 ตค69
ปมขัดแย้งระหว่าง “หมิว” กับ “เฟิร์น” ที่มากกว่าการทะเลาะกันของอดีตภรรยาและภรรยาปัจจุบัน

1️⃣จุดเริ่มต้นของเรื่อง

คุณหมิวเล่าว่า เธอถูกคุณเฟิร์น ซึ่งเป็นอดีตภรรยาของสามีคนปัจจุบัน ตามไปทำร้ายร่างกายหลายครั้ง โดยเหตุการณ์แรกที่เล่าในรายการเกิดขึ้นขณะเธอออกไปซื้อโจ๊ก และมีการขับรถตามก่อนลงมาทำร้าย

เรื่องนี้จึงไม่ใช่เหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว แต่เป็นความขัดแย้งที่คุณหมิวระบุว่าสะสมมานาน เกิดขึ้นตั้งแต่ปี 2564

2️⃣เหตุการณ์ครั้งที่ 2 ในปี 2565

คุณหมิวเล่าว่า เหตุการณ์เกิดขึ้นบริเวณหน้าเซเว่น โดยคุณเฟิร์นเข้ามาจิกผมและทุบตีเธอ

ประเด็นสำคัญคือ คุณหมิวระบุว่าตำรวจลงบันทึกประจำวันว่าเป็นการ “สมัครใจทะเลาะวิวาท” ทั้งที่เธอยืนยันว่าตนเองถูกเข้าทำร้ายก่อน และมองว่าการบันทึกดังกล่าวส่งผลต่อความคืบหน้าของเรื่อง

อย่างไรก็ตาม ต้องตรวจสอบบันทึกประจำวัน คำให้การ และพยานหลักฐานของเหตุการณ์ครั้งนั้นประกอบด้วย จึงจะประเมินกระบวนการดำเนินคดีได้อย่างรอบด้าน

3️⃣เหตุการณ์ล่าสุดวันที่ 17 ตุลาคม 2569

ตามคำบอกเล่าของคุณหมิว คุณเฟิร์นขับรถตามและไล่เบียดรถจักรยานยนต์ที่เธอกำลังขับ โดยมีเด็ก ๆ นั่งมาด้วย ก่อนที่เธอจะหยุดรถและถูกจิกผมกับทำร้ายร่างกาย

เหตุการณ์นี้มีการบันทึกคลิปไว้ และตามที่มีการนำเสนอในรายการ เด็กคนหนึ่งพลัดตกจากรถจักรยานยนต์และได้รับบาดเจ็บ

นี่คือจุดที่เรื่องราวน่ากังวลมาก เพราะความขัดแย้งของผู้ใหญ่ไม่ได้กระทบแค่คู่กรณี แต่ยังอาจส่งผลต่อความปลอดภัยของเด็กที่ไม่ได้เป็นผู้ก่อเหตุด้วย

4️⃣ประเด็นการทำร้ายร่างกายและการป้องกันตัว

หากมีการทำร้ายร่างกายเกิดขึ้นจริง ต้องตรวจสอบว่าใครเป็นฝ่ายเริ่ม มีการกระทำอะไรบ้าง ใครได้รับบาดเจ็บ และมีพยานหลักฐานใดสนับสนุน

ส่วนการอ้างว่าป้องกันตัว ต้องพิจารณาข้อเท็จจริงและเงื่อนไขทางกฎหมาย ไม่สามารถสรุปได้จากคำกล่าวอ้างของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเพียงอย่างเดียว

คลิปวิดีโอ พยานบุคคล ใบรับรองแพทย์ และผลตรวจบาดแผล จึงเป็นหลักฐานสำคัญในการคลี่คลายเรื่องนี้

5️⃣ทำไมคำว่า “สมัครใจทะเลาะวิวาท” จึงเป็นประเด็นสำคัญ

การลงบันทึกประจำวันไม่ใช่สิ่งเดียวกับการพิสูจน์ความผิดหรือคำพิพากษาของศาล

หากผู้เสียหายยืนยันว่าถูกทำร้ายก่อน ควรมีการตรวจสอบพยานหลักฐานให้ชัดเจนว่าเหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างไร และการดำเนินการของเจ้าหน้าที่สอดคล้องกับข้อเท็จจริงหรือไม่

สิ่งสำคัญคือ ไม่ควรใช้คำว่า “ทะเลาะวิวาท” เป็นข้อสรุปแทนการตรวจสอบว่าใครทำอะไรกับใคร และมีพฤติการณ์เข้าข่ายความผิดใดบ้าง

6️⃣ความคืบหน้าทางคดีล่าสุด

ในรายการมีการกล่าวถึงแถลงการณ์จากสถานีตำรวจภูธรศรีสำโรงว่า อยู่ระหว่างรวบรวมพยานหลักฐานและรอผลการตรวจบาดแผลจากแพทย์

ดังนั้น ณ ข้อมูลที่นำเสนอในรายการ จึงควรแยกระหว่างข้อกล่าวหา คำชี้แจงของคู่กรณี และผลการสอบสวนที่เจ้าหน้าที่ตรวจสอบแล้ว ไม่ควรสรุปว่าฝ่ายใดมีความผิดเด็ดขาดก่อนกระบวนการยุติธรรมจะได้ข้อยุติ

7️⃣ประเด็นสายโทรศัพท์จากบุคคลอื่น

ระหว่างรายการยังมีบุคคลอื่นโทรศัพท์เข้ามาเล่าประสบการณ์ที่ตนเองอ้างว่าเคยมีปัญหากับคุณเฟิร์น เช่น เรื่องการเงิน การถูกหลอกลวง หรือพฤติกรรมที่ทำให้เกิดข้อขัดแย้ง

แต่ต้องแยกให้ออกว่า สิ่งเหล่านี้เป็นคำกล่าวอ้างจากบุคคลอื่น ไม่ใช่ข้อเท็จจริงที่ได้รับการพิสูจน์โดยอัตโนมัติ และไม่ใช่หลักฐานยืนยันว่าบุคคลนั้นกระทำความผิดในคดีทำร้ายร่างกายครั้งนี้

หากมีผู้เสียหายรายอื่นจริง ควรนำหลักฐานเข้าสู่กระบวนการตรวจสอบแยกเป็นแต่ละเรื่อง

8️⃣ประเด็นการเรียกเก็บเงินและการแอบอ้างความสัมพันธ์

ในรายการยังมีการพูดถึงกรณีการเรียกเก็บเงินโดยอ้างหลักฐานบางอย่าง และข้อกล่าวหาเกี่ยวกับการแอบอ้างความสัมพันธ์ ซึ่งเป็นประเด็นที่ทำให้เรื่องราวขยายออกไปจากความขัดแย้งระหว่างบุคคล

เรื่องเหล่านี้จำเป็นต้องตรวจสอบเอกสาร ข้อความสนทนา เส้นทางการเงิน และคำชี้แจงจากผู้เกี่ยวข้องก่อน ไม่ควรนำเรื่องที่ยังไม่ยุติมาสรุปเป็นความผิดของใคร

9️⃣ประเด็นที่สังคมควรให้ความสำคัญ

ไม่ว่าความขัดแย้งจะเริ่มต้นจากเรื่องความสัมพันธ์ในอดีต ความหึงหวง หรือปัญหาส่วนตัว ก็ไม่ควรนำมาใช้เป็นเหตุผลสนับสนุนการใช้ความรุนแรง

หากมีการติดตาม ข่มขู่ หรือทำร้ายกันซ้ำ ๆ ผู้เสียหายควรได้รับการคุ้มครอง และควรมีการประเมินความเสี่ยงเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุซ้ำ โดยเฉพาะเมื่อมีเด็กอยู่ในเหตุการณ์

เด็กไม่ควรต้องกลายเป็นผู้ได้รับผลกระทบจากความขัดแย้งของผู้ใหญ่

🔟สิ่งที่ควรติดตามต่อจากนี้

ผลการตรวจบาดแผลและพยานหลักฐานจากเหตุการณ์วันที่ 17 ตุลาคม
ความคืบหน้าการสอบสวนและการดำเนินคดีของตำรวจ
ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับเหตุการณ์ก่อนหน้า รวมถึงบันทึกประจำวันที่คุณหมิวกล่าวถึง
ความปลอดภัยของคุณหมิวและเด็ก ๆ

https://t.co/dBVlWoh8Bj

[𝙠𝙤𝙧𝙁𝙤𝙧.ขฟเอง ── .✦ @korfor29]

ลูกคุณอาจจะน่ารักที่สุดในสายตาคุณ แต่ไม่ได้แปลว่าจะน่ารักสำหรับทุกคนค่ะ

โดยเฉพาะเวลาพาเด็กไปในที่สาธารณะ การที่เด็กส่งเสียงดัง งอแง หรือวิ่งเล่น เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามวัย แต่หน้าที่ของผู้ปกครองคือการดูแลและพยายามไม่ให้กระทบสิทธิของคนรอบข้างด้วย

คนอื่นมีสิทธิ์ที่จะรู้สึกรำคาญกับเสียงดัง โดยไม่จำเป็นต้องถูกกล่าวหาว่าเกลียดเด็กหรือไม่มีความเมตตา

ในทางกลับกัน คนที่ไม่พอใจก็ควรแสดงความคิดเห็นอย่างสุภาพ ไม่ดูถูกหรือต่อว่าเด็กเกินกว่าเหตุเช่นกัน

พื้นที่สาธารณะเป็นพื้นที่ที่ทุกคนใช้ร่วมกันค่ะ ไม่ใช่พื้นที่ที่ใครคนหนึ่งต้องอดทนกับทุกอย่าง เพียงเพราะอีกฝ่ายเป็นเด็ก