Kafka okudum karanlığa gömüldüm Albert okudum varoluş felsefesini derdinden yaşadım benim içimde ki ağrı ideolojik saçmalıklardan çok ötesinde yemiş bunu anladım...
Dağlardan uçurumlar dan geçtim çok acılı günler gördüm ağır yaralı geceler geçirdim ama bu başkaymış yankılandı bütün benliğim de karartı her yanımı bu çok başkaymış anladım...
İçimde ki bu eksikliği toparliyacak bir yer bulamadım göğsüm ün üstüne oturmuş bu ağrıya bir çare bulamadım içim de ki huzuru bulamadım kendimi bulamadım
Dengem çok bozuldu çok şeyi düşünüyorum çok şey ile Kafa yoruyorum çok şeyi sorun ediyorum kafamın içinde trilyon dolu saçmalık kol geziyor umut ettiğim hayatın olma ihtimali düşük yaşamak anlamsız ve yorucu arkasından gelen sonsuz sessizlik...