Öyle bir çıkmazın içindeyim ki nasıl çıkılır, nasıl unutulur bilmiyorum. Bildiğim tek şey; kalbimde ve ruhumda, bir daha kapanmayacak yaraların açıldığı… ❤️🩹
İçimdeki savaş, dışımdaki herkesten daha gürültülü. Kendime öfkem, herkese kırgınlığımdan ağır. Eski Ruken yok artık bazı yıkımlar insanı kendine zorla geri getirir.
Büyüdükçe anlıyorsun; çocuksu tavırlar, belirsizlikler ve gereksiz oyunlar sadece yoruyor. Ben artık duruşu net, sözü net, ne istediğini bilen insanları istiyorum hayatımda. Enerjimi beni tüketenlere değil, huzur verenlere ayırıyorum.
Üzüldüğümde de mutsuz olduğumda da koltuğun bir köşesine cenin pozisyonunda kıvrılıp kitap okuyorum. Belki de bazı şeylerin üstünü sayfalarla örtmeye çalışıyorum.