Bir konuda ne kadar katıysa insan, hayat da onu o denli sınıyor ve zorluyor, adeta kırmak için. Esnekliği seviyor hayat, sert köşeleri törpülüyor, aslaları sevmiyor. Mükemmeliyetçiliği alıyor, duvardan duvara vuruyor. Ne kadar katıysa insan, o kadar kırılıyor.
Hayat baskıdan hoşlanmaz. Rahat bıraktığın akar gider, sıktığın şey sıkıntıya dönüşür. Eğlenceli başladığın iş alır yürür, çok ciddiye aldığın batar. Hayat sanki "Bana baskı yapma, ben nasıl akacağımı bilirim. Sadece benimle akmayı öğren." der gibi.