ꕤ รัญจวน (รับโค)

รัญจวน | อุทรบุรุษ | โสเภณี

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

#TWC_Commu
‘ยามตระกัดเป็นดั่งกระดังงา ทั้งกายาหยอกเย้าจนเมามาย
ลนไฟตนเพื่อให้คนหลงในกาย
กล่าวขานว่าหนึ่งนามนั้นคือ ‘รัญจวน’ ’

——————

“เข้ามาก่อนซิจ๊ะพี่ ให้ฉันนวดให้ไหมจ๊ะ?”
“ท่านเกี้ยวข้าเช่นนี้ ต้องการสิ่งใดฤๅ?”

———————

รัญจวน อุทรบุรุ�� ๑๙ ปี
DM 24/7
https://t.co/871zAvZ7nm

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

@khamsing_TWC “ข้าเปล่าเสียหน่อย”

“เจ้าสิแพ้”

เรื่องอันใดต้องยอมรับง่าย มันตวัดสายตากลับมามอง แย่งซาหริ่มในถ้วยน���้นมากินหน้าตาซื่อ

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

@khamsing_TWC "ข้า...”

มันอ้าปากพะงาบ เพียงจักขู่กลับยังทำไม่ได้

“ฮึ”

จึงสะบัดหน้าหนี ทำทีโกรธาไปแทนมันเสีย

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

@khamsing_TWC “ท้าทายข้ารึ?”

มันเชิดหน้าขึ้นสู้ โดนท้าทายมาเพียวนี้มีหรือจะยอมได้

“...”

แม้ในใจจะไร้ซึ่งแผนการก็ตาม

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

@khamsing_TWC “ใช่เสียเมื่อไหร่ รสดีจริง ๆ หนา”

มันทำลอยหน้าลอยตา พอโดนยีผมจนยุ่งก็อดจะตีหน้าบึ้งไม่ได้

“ประเดี๋ยวเถอะ”

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

@TWC_Chan "เหอะ ฉันโดนจนชิน"

"ในโรงน้ำชานั้น ผู้ใดกล้ากว่าฉันหายากยิ่ง"

พูดไปก็อาจดูคล้ายโป้ปด แต่ล้วนเป็นความจริงทั้งสิ้น

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

พอกลับมาก็โดนดุเรื่องที่ผิวพองเพราะโดนน้ำตาเทียนรด

“ ผิวเป็นเช่นนี้แล้��ลูกค้าจะว่าอย่างไร! ”

“แผลมันแค่นี้-”

“ มึงไม่ต้องเถียงเลยนะอีรัญ! ”

โกรธมาก เลยหนีออกมานั่งกอดเข่าใต้ต้นไม้ใหญ่ใกล้เรือน

เหมือนผีเอามาก

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

@TWC_Chan "โถ่ ม���กโขไป"

"..."

"แต่หากยังมิอยากตบแต่งก็ช่างประไร มีความสุขดีก็เพียงพอแล้ว"

มันเองก็เป็นเช่นนั้น

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

@TWC_Chan "ลำบากซี จะมีสักคนกี่เชียวที่ลีลาดี"

มันนินทาอย่างสนุกปาก หัวร่อต่อกระซิกอย่างคนซุกซน

"ฉัน��ับแขกบ่อย แต่ใช่ว่าจะเสร็จสมเสียเมื่อไร"

พวกคนเอาแต่ได้

หากใครมาได้ยินอุทรเช่นมันนำเรื่องในม่านมุ้งมาเล่าอย่างออกรสเช่นนี้ มีหวังโดนติฉินเป็นแน่

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

@khamsing_TWC ขาเล็กว��งลงบนเรืออย่างมั่นคง คงต้องยกความดีความชอบให้คนตัวสูงเสียแล้ว

"ให้ข้าเข้าไป แต่มิปล่อยมือ แล้วข้าจะเข้าไปอย่างไรเล่าพ่อ"

มันเอ่ยแซว ส่ายหน้าบางเบาอย่างคนชอบแหย่

"หรือจะให้ข้าอยู่ตรงนี้ด้วย"

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

“ พวกมึงดู นั่นกระไรอุทรที่กูว่า ลีลาในม่านในมุ้งดีนักนะเว้ย ”

“...”

แสร้งทำเป็นไม่ได้ยินเสียงโห่แซวจากบุรุษในร้านริมทาง เดินเบี่ยงหลบไปอีกทางหวังจะหลบจากตรงนี้ไปให้ไวที่สุด แต่ก็ไม่พ้นจะโดนดัก

“ ว่าไงจ๊ะ ตอนนี้รับแขกหรือไม่จ๊ะ ”

“ขอโทษจ้ะ ให้ฉันผ่านเถอะจ้ะ”

( + ได้ค่ะ!)

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

@khamsing_TWC "ช่างจ้อนักนะ"

"วันนี้ยายแกคงทำสุดฝีมือเพราะเป็นวันพระกระ��ัง"

มันหัวเราะ แอบตักซาหริ่มในถ้วยของอีกฝ่ายขึ้นชิม พยักหน้าชื่นชม

"อร่อยกว่าของข้าอีก ลองชิมดูซี้"

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

@khamsing_TWC (หวานสะบัด)

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

@Plubplueng_TWC “มิมีดอกท่านขุน ข้าแอบมาเที่ยวนี่แล”

มันหัวเราะ เป็นเรื่องปกติไปเสียแล้วท่ีจะได้เห็นมันออกมาเที่ยวเล่นทั้งที่ไม่ได้รับอนุญาต

“แล้วท่านขุนเล่า?”

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

@khamsing_TWC “แหม ใครกันหนาเป็นคนหิว”

มันว่าพร้อมกระแหนะกระแหนเสียงระรื่น หัวเราะเสียงดังยามเห็นท่าทีป้อยอของเพื่อนสนิท

“ดูเข้าสิ เขาตักให้เจ้าจนจะล้นถ้วยเอาเสียแล้วนั่น”

“อ้อร้อนัก”

ลองตักคำหนึ่งเข้าปาก เมื่อพบว่าอร่อยสมราคาคุยจึงตักให้อีกฝ่ายทานบ้าง

“อร่อยสดชื่นดีนัก”

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

@TWC_Chan “มิเอาดอก ตีโดยมิมีสาเหตุ โดนติฉินขึ้นมาฉันจะโดนแม่ใหญ่ว่าเอาอีก”

ปลายนิ้วนั้นดันใบหน้าหล่อเหลาไปอีกทางพร้อมเสียงสรวลแทน เป็นอุทรว่าลำบา��แล้ว มีแม่ใหญ่อารมณ์ร้ายว่าลำบากเข้าไปอีก

“น่าเบื่อนัก…”

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

@TWC_Chan “หากฉันจักตบแต่ง ก็คงต้องเป็นใครสักคนที่ไถ่ตัวฉันได้”

มันจักเป็นใครไปได้ หากไม่ใช่ขุนนางหรือคหบดี

หลังจากฟังจบ มันหัวเราะ

“แล้วเหตุใดพี่มิคิดออกเรือนบ้างเล่า”

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

@TWC_Chan “คงใช่กระมัง”

มันมิเคยมองว่าสิ่งที่ตยทำนั้นพิเศษ เพราะผู้คนในโรงน้ำชาต่างถูกสั่งสอนมาให้ประพฤติตนเช่นนี้

“ถามยากจริงหนา”

“เคยกระมัง ยามที่โดนเอาใจจากลูกค้า”

อ้าปากรับผลไม้คำโตเข้ามาในปาก ได้ผ่อนคลายจากการทำงานบ้างก็ดีไม่น้อย

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

(กลับมาแล้วค่า ไ���ผ่านมรสุมมา จะไล่ตอบโรลให้ครบนะคะ!)

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

@khamsing_TWC (อะแฮ่ม)

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

@TWC_Chan “ปากหวานราวน้���ผึ้งเดือนห้าเลยหนา”

“เป็นเช่นนี้ คงมีคนมาติดพันไม่น้อย อันตรายนัก”

แสร้งทำทีครุ่นคิด ก่อนจะพยักหน้า

“ดีจ้ะ”

“หากฉันตีแรงก็อย่างร้องไห้เล่า ประเดี๋ยวคนจะประนามว่าฉันรังแกคนแก่”

[ꕤ รัญจวน (รับโค) @Runjuan_TWC]

@TWC_Chan “…ฮึ”

มันหัวเราะกับปฏิกิริยาตื่นตระหนกนั้น มันจากที่เคยเป็นฝ่ายเสียเปรียบกลับขึ้นนำเสียอย่างนั้น

“ก็มีจ้ะ”

“ทั้งคหบดีที่คิดหาอนุ ขุนนางหาบ่าวอุ่นเตียง”

“เสียดาย ฉันใฝ่สูงเกินไป”

“ฉันอยากเป็นเมียเดียว”