“re.” mor ve ötesi ingiliz bir grup olsaydı topraklarında güneş batmayan bir eser olacaktı. dünyanın her köşesi bu şarkıyı söyleyen insanlarla dolacaktı, bu ayrıcalık bize kaldı.
Şarkıların manasız kafiyelerden ibaret olmadığını tekrar hatırlatan çok güzel bir parça, özlemişim böyle hikâyesi olan şarkıları ayrıca dinlerken kendinizi Barış Manço veya Cem Karaca dinliyor gibi hissedebilirsiniz. Bu çok doğal yalnız değilsiniz.
https://t.co/JGj5UodviP
Yeni insanlarla tanışmak beni çok yoruyor. Eskisi kadar İlgi ve heves de duymuyorum artık. Benim gibi olan, beni anlayacak birçok insan olduğunu biliyorum. Hepinize selamlar. Sizinle tanışmamaktan mutluluk duyarım.
İçindeki ilkele sahip çıkıp , iç güldülerini kaybetmemek çok önemli medeniyet bizi çok duyarlı hale getirdi etrafımdaki herkes inanılmaz anksiyete krizleri geçiriyor.
“Beş sene sonra” yazıyordu reklam panosunda “kendinizi nerede görüyorsunuz” beş sene sonrayı düşünecek gücüm yok diyordum. Bu panoyu tam beş sene önce görmüştüm.
Istanbul böyle işte günlerce karla, soğukla insanın canıni çıkarır, sonra bu kadar eziyet cektirdiğine pişman olmuş gibi bir bahar sevimliliğine bürünüverir.