Ryoma🥾

GUNSLINGER🏜️🔥

[Ryoma🥾 @Ryomasamuraii]

จรดผืนทราย🏜️
จนถึงผืนปฐพี🔥

"ข้าคือผู้พเนจรจากแดนไกล"

"จวบจนฟ้าดินสลาย​ ข้าจะขอวายชีวี​ ณ​ ใต้ผืนฟ้าและตะวันสีชาด"

//Ryoma​ rov bot //
/DM/TL
/Role play//

[Ryoma🥾 @Ryomasamuraii]

@RiktorHUNTER "ฮ่าๆ--- พองขนขู่ข้าเป็นแมวข้าก็ไม่กลัวหรอกเหวย"

เบะปากกล้าล้อเลียนใบหน้ายู่ยี่ของอีกฝ่าย คิ้วขมวดจนหน้ายับ อดไม่ได้ที่จะขำ

"ข้าไปล่ะนะเจ้าหัวหงอก ไว้วันหลังเจอกัน เพราะข้าต้องมาก๊งเหล้าแน่นอน"

เรียวมะเอ่ยด้วยความยินดี ถ้าพรุ่งนี้ว่าง เขาจะกลับมาหา แต่ถ้าไม่ ก็คงอีกนาน---

[Ryoma🥾 @Ryomasamuraii]

@RiktorHUNTER "พรุ่งนี้ข้าอาจจะมาดื่มกับเจ้าได้---ถ้าเจ้ารอ"

เอ่ยบอก ครั้นจะให้นอนเคียงกายอยู่ในห้องพักเดียวกันแบบนั้นเกรงว่าจะไม่เหมาะสม เรียวมะรู้ว่าขอบเขตของเขานั้นอยู่ที่ใด

"รึที่รั้งข้าไว้เพราะเจ้ากลัวผีรึ?" แค่นหัวเราะ เพราะในยามนี้อีกฝ่ายก็ไม่ต่างอะไรกับเด็กอ้อนพ่อให้อยู่ปลอบขวัญเลย

[Ryoma🥾 @Ryomasamuraii]

@RiktorHUNTER เลิกคิ้วขึ้นมองดวงตาสีน้ำทะเลที่กำลังมีประกายบางอย่าง

"ให้ข้าอัดนอนกับเจ้าในห้องเดียวกันเนี่ยน่ะรึ-- เอาจริงดิ"

"พับผ่าเถอะ ห้องมีเตียงเดียวเจ้านักล่า ถ้าข้านอนกับเจ้า ประเดี๋ยวคนรักของเจ้าจะว่าเอา"

พอเดาออกว่าอีกฝ่ายคงมีคนในใจแล้ว เขาไม่กล้าล่วงล้ำมากไปกว่านี้แต่อย่างใด

[Ryoma🥾 @Ryomasamuraii]

@RiktorHUNTER "ข้าเป็นนักพเนจร ยังไงซะก็ต้องเดินทาง"

จริงๆเงินของเขานั้นไม่เพียงพอต่อการเช่าห้องนอนสองห้อง อีกอย่างอาศัยนอนตามต้นไม้สบายกว่าบนเตียง จึงตัดสินใจแยกทางกันตรงนี้จะดีกว่า

"รักษาแผลซะ แล้วเงินนั่นก็คงพอกับการเฉลิมฉลองวันพรุ่ง-- ดื่มแก้วใหญ่ๆ ใช่มั้ยล่ะเจ้านักล่า" กระตุกยิ้ม

[Ryoma🥾 @Ryomasamuraii]

@RiktorHUNTER "เงินที่เหลือของข้าใส่ไว้ในย่ามเจ้าแล้ว ค่าจ้างทั้งหมด แล้วก็กุญแจห้องเจ้า ส่วนเรื่องแผล"

มือหนารีดเอาเลือดสีม่วงเข้มจากดวงตาของงูหนองน้ำมาใส่เอาไว้ในขวดแก้วเล็กๆ ก่อนจะยื่นให้

"เจ้าทานี่ไว้ แค่วันเดียวแผลจะหายปลิดทิ้ง มันเป็นยารักษาชั้นดี"

พูดจบก็เตรียมสัมภาระสะพายเป้ขึ้นบ่า

[Ryoma🥾 @Ryomasamuraii]

@RiktorHUNTER ชายนักพเนจรนิ่งฟังอยู่ครู่นึงก่อนจะถามต่อ

"เช่นนั้นเจ้าคงมีชีวิตอยู่มายาวนานกว่าที่ข้าคิด แล้วนี่เจ้ามีภรรยาและลูกรึไม่? อา.. โทษทีที่ข้าเสียมารยาท แต่บุรุษผู้ผ่านช่วงเวลามายาวนาน เรื่องรักคงต้องไม่เป็นสองรองใคร"

สองเท้าย่ำผืนดินแห้งแล้งของป่าปลายฤดูหนาวอย่างไม่รีบร้อน

[Ryoma🥾 @Ryomasamuraii]

@RiktorHUNTER พ่นลมหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจูงอาชาสีดำขลับของตัวเองเดินไปตามทางออกของป่า ยามนี้พระจันทร์เสี้ยว ทำให้ทัศนวิสัยการเดินทางยากลำบากนัก จนเขาจำต้องใช้ง้าวที่ซ่อนอยู่ที่แขนขวาตัดกิ่งก้านขวางทาง

"เจ้าทำงานแบบนี้มานานเท่าไรแล้วรึ"

"ข้าหมายถึง รับจ้างล่าน่ะ"

ชวนคุยเพื่อทำลายความเงียบสงัด

[Ryoma🥾 @Ryomasamuraii]

@RiktorHUNTER "ขึ้นม้า"

ชายวัยกลางคนไม่ตอบอะไรไปมากกว่านี้ เอาจริงๆเรียวมะไม่ได้มองว่าแปลก เพราะบางครั้งที่เขาเดินทางกับคาราวานชาวอินเดียแดง บุรุษอุ้มกันเวลาบาดเจ็บเป็นเรื่องปกติ ถือว่าถ้อยทีถ้อยอาศัย

"ไม่ลำบากหรอก เจ้าเป็นศพสิลำบากกว่า"

จูงม้ามาใกล้ๆก่อนจะพูดย้ำอีกรอบ

"ชักช้าข้าอุ้มนะ"

[Ryoma🥾 @Ryomasamuraii]

@RiktorHUNTER "ถ้าเจ้าไม่ขึ้นดีๆข้าจะอุ้มเจ้าขึ้น" ตัวของนักล่าปีศาจไม่ได้ใหญ่มากนัก จึงง่ายมากถ้าชายผู้พเนจรอย่างเขาจะอุ้มให้ตัวลอยเหนือพื้น พละกำลังที่เรียวมะมีนั้นมันมากกว่าที่คิด

"กลับที่พัก เดี๋ยวข้าจะบดยาสมานแผลให้ เพียงคืนเดียวก็หาย"

"ลุกเองไหวมั้ย" สีหน้ากังวลเมื่อเห็นเลือดไหลไม่หยุด

[Ryoma🥾 @Ryomasamuraii]

@RiktorHUNTER ย่อกายลงตรงหน้าอีกฝ่าย สายตามองบาดแผลที่บาดลึกจนเกือบเห็นกล้ามเนื้อด้านในแล้วก็อดห่วงไม่ได้ว่าเจ้านักล่าตรงหน้านี่จะหมดเลือดตายไปเสียก่อน

แถมกลางป่าแบบนี้ก็ไม่เหมาะสมกับการพักผ่อนเท่าไรนัก กลิ่นเลือดจะเป็นตัวล่อให้พวกปีศาจที่เหลือมารุมกินโต๊ะ

"ขึ้นม้า---"

เอ่ยเพียงสั้นๆ

[Ryoma🥾 @Ryomasamuraii]

@RiktorHUNTER "ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าจะสู้พลิ้วขนาดนั้น นึกว่าเตะปี๊บไม่ดังเสียแล้ว"

ยัดลูกตาใส่ถุงผ้า แล้วจึงหันมามองนักล่าที่ดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บไม่น้อย แผลที่หน้าท้องนั่นใหญ่กว่าแผลของเขาเสียอีก

"เฮ้--- เจ้าให้ข้าไปส่งมั้ย"

เดินเข้าไปใกล้ ก่อนจะถือวิสาสะสอดแขนโอบประคองให้เดินไปนั่งพัก

[Ryoma🥾 @Ryomasamuraii]

@RiktorHUNTER กระเทาะแค่เพียงเบาๆเหนือเส้นประสาทแถวร่องหัวตาก็สามารถทำให้ดวงเนตรของมันหลุดออกมาง่ายดายโดยไม่เจ็บปวด เจ้างูหนองน้ำครางฮือในลำคอด้วยความไม่พอใจ แต่ถึงแม้มันจะอยากขัดขืนแค่ไหนก็คงทำได้แค่นอนแน่นิ่ง

"กลับรังเจ้าซะ"

เรียวมะปลดพันธนาการให้มัน ก่อนจะมองดูมันค่อยๆเลื้อยจากไป

[Ryoma🥾 @Ryomasamuraii]

@RiktorHUNTER ยังไงเสียเขาก็จ้างวานเจ้านักล่าคนนี้มา สงสัยตัวเองอาจจำต้องไม่เข้าไปช่วยเสียแล้ว

มือหนาคว้าเอาเศษผ้าในกระเป๋ามามัดแขนห้ามเลือดเอาไว้ ดวงตาเหนื่อยล้าจดจ้องมองการต่อสู้ตรงหน้าไม่วางตา จะว่าไปมันก็สมศักดิ์ศรีนักล่ารุ่นแรกอย่างที่เจ้าแก่นี่โม้จริงๆนั่นแหละ

"ยกรอบนี้ให้เลย"

[Ryoma🥾 @Ryomasamuraii]

@RiktorHUNTER สายตามองไปยังร่างของสัตว์ยักษ์ตรงหน้านั่นด้วยความประหลาดใจ ตามตำราว่าไว้ไม่ผิดเพี้ยนถึงลักษณะของสัตว์ในตำนาน เพียงแต่ไม่นึกว่าจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้

แถมเลือดที่ไหลไม่หยุดนี่ก็เป็นอุปสรรคในการเคลื่อนไหวเสียจริง เขาเลินเล่อเองที่ไม่หยุดห้ามเลือดก่อน

"เจ้าจะทำสิ่งใด"

[Ryoma🥾 @Ryomasamuraii]

@RiktorHUNTER "เออ!!-----" ตอบกลับห้วนๆ

ไม่ทันไรลูกไฟใหญ่จากลำคอของเจ้าสัตว์ร้ายก็พุ่งเข้ามาหมายจะเอาชีวิตผู้ล่าอย่างเขาอีกคน

ร่างใหญ่ม้วนตัวหลบทันท่วงที ก่อนจะกระโจนขึ้นเหนืออากาศแล้วยิงปืนสลิงเข้าเจาะผิวหนังของสัตว์ป่า ทว่ากลับไม่เข้า ทำให้ตัวเขาต้องรีบหากิ่งไม้สูงเพื่อตั้งหลัก

[Ryoma🥾 @Ryomasamuraii]

@RiktorHUNTER ที่มีพลังอันมหาศาล มันพ่นไฟใส่ศัตรูตัวจ้อยที่กล้ามาท้าทายทันทีที่เห็น

เขารีบกระโจนหลบหลังต้นไม้ใหญ่ หยิบเอาปืนลูกโม่ยิงสวนไปแก้ขัด

"เจ้านักล่า!! อย่าฆ่ามัน แค่ควักดวงตาออกมาข้างเดียวก็พอ"

เขามีเมตตาแก่สัตว์ ไม่ฆ่าถ้าไม่จำเป็นจริงๆ และการจับมันเป็นๆนั้นยาก2 เท่าเลยทีเดียว

[Ryoma🥾 @Ryomasamuraii]

@RiktorHUNTER ไม่ทันที่จะตอบกลับ ผิวน้ำและแผ่นดินโดนรอบก็สั่นสะเทือนเพราะแรงกดดันมหาศาลจากใต้พิภพ เป็นสัญญาณว่าเจ้างูหนองน้ำตื่นขึ้นจากการหลับใหลเสียแล้ว

"ฮึ่ม---" กัดฟันกรอดจนสันกรามขึ้น

เขา back stepถอยกลับออกมาตั้งหลัก เพราะสิ่งที่กำลังพุ่งออกจากน้ำตอนนี้คือร่างมหึมาของสัตว์เลื้อยคลาน

+

[Ryoma🥾 @Ryomasamuraii]

@RiktorHUNTER นักพเนจรวัยกลางคนทิ้งตัวลงนั่งบนขอนไม้บนพื้นริมตลิ่ง การจะปลุกงูหนองน้ำเพื่อควักเนตรมันออกมานั้น จำเป็นที่จะต้องกรีดเลือดล่อมัน

เขาหยิบกริชเล่มเล็กมากรีดตัดเส้นเลือดแขนซ้ายจนไหลเป็นทาง ก่อนจะยื่นมือออกไปเหนือผิวน้ำให้โลหิตเรียกเจ้างูในตำนานออกมาตามกลิ่น

"เตรียมดาบเจ้ารึยัง"

[Ryoma🥾 @Ryomasamuraii]

@RiktorHUNTER กว่าจะมาถึงที่หมายก็เย็นย่ำค่ำมืด เขาลงจากหลังม้า แล้วโยนเป้สะพายทิ้งไว้บนอาน ก่อนจะหยิบน้ำดื่มสะอาดออกมาสองขวด ขวดนึงให้ตัวเอง ขวดนึงให้อีกฝ่าย

"ไม่รังเกียจนะถ้าเจ้าจะรับไมตรีข้าโดยการดื่มจนหมดขวด"

ผ่านอากาศร้อนมา กระหายน้ำคงเป็นเรื่องปกติ

+