Clark Carter

คลาร์ก คาร์เตอร์ | Zombie | G9 | zd2-205 | [Role-playing only]

[Clark Carter @SBH_Clark]

Clark Carter | G9 | Zombie

" ....ที่นี่มัน "

ซอมบี้หนุ่มตัวโย่ง กวาดตามองไปทั่วบริเวณโรงเรียนอย่างกล้าๆ กลัวๆ

***ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับทุกคน***

>>https://t.co/rdIT4kpy2J

[Clark Carter @SBH_Clark]

@SBH_Mia "ข้าแต่พระบิดาผู้ประเสิรฐ... ข้าขอขอบคุณสำหรับมื้ออาหาร ขอพระองค์ทรงอวยพระพรผู้จัดสรรอาหารและการสามัคคีธรรมบนโต๊ะอาหารของเราในมื้อนี้ ให้เป็นที่ถวายพระเกียรติแด่พระองค์ ..."

รวดเร็วฉับไว ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมา "อาเมน..."

"ทานกันเถอะครับ" 🙂

[Clark Carter @SBH_Clark]

@SBH_Mia "ผมก็ไม่ได้สวดครับ" หัวเราะเบาๆ

"เพียงแค่ขอบคุณพระเจ้าเท่านั้นเอง เด็กๆ ไม่ยอมอยู่เฉยให้สวดจบแน่ๆ ก็เลยเลิกสวดมานานแล้ว" เขายิ้มอย่างเป็นธรรมชาติเมื่อพูดถึงเด็กๆ ในโบสถ์

"งั้นก็..." ประสานมือเข้าด้วยกันแน่น หลับตาก้มหน้าลง
+

[Clark Carter @SBH_Clark]

@SBH_Mia "มีอา... สวดมนต์ก่อนอาหารหรืออะไรรึเปล่าครับ" ลืมตาขึ้นมาถามนิดหน่อย มือยังคงประสานกันอยู่ที่หน้าอก

[Clark Carter @SBH_Clark]

@SBH_Mia "ครับ" พยักหน้าหงึกๆ เขาเองก็ดันเครื่องเคียงที่เป็นมันบด กับโคลสลอไปไว้กองกลางด้วยเหมือนกัน ตอนนี้โต๊ะเต็มไปด้วยกระดาษห่อที่เอามากางไว้ต่างผ้าปูโต๊ะ มีอาหารที่ดูจะไม่ค่อยดีต่อร่างกายเท่าไรนักวางอยู่บนนั้น

"งั้นก็..." เขาหลับตาประสานมือเข้าหากันตรงอก ก่อนจะสะกิดใจอะไรนิดหน่อย
+

[Clark Carter @SBH_Clark]

@SBH_Mia ไม่นาน คลาร์กก็เดินมาจากร้านเบอร์เกอร์ข้างทาง ถือถาดกระดาษที่ใส่ชีสเบอร์เกอร์เนื้อบดสองชิ้น ชีสไหลเยิ้ม กับมันบด และโคลสลอร์ เป็นเครื่องเคียงอยู่ข้างๆ ถาดกลางๆ แล้วยังซื้อน้ำเปล่ามาสองขวดพร้อมหลอดด้วย

"รอนานไหมครับ??" พูดทักพร้อมค่อยๆ วางของลงบนโต๊ะทีละถาด

[Clark Carter @SBH_Clark]

@SBH_Mia #มาแย้ววว

"ผมขอชีสเบอร์เกอร์ร้านข้างๆ ก็แล้วกันครับ" พอพูดถึงเบอร์เกอร์ก็เหมือนจะมีความตื่นเต้นทะลักออกมาเล็กน้อย.. น่าจะเป็นอาหารโปรด

"งั้น... ซื้อของที่อยากกินมาแล้วไปรวมกันที่ม้านั่งตรงนั้นนะครับ" ชี้ไปที่สวนสาธารณะเล็กๆ มีโต๊ะม้านั่งสำหรับปิคนิคอยู่

[Clark Carter @SBH_Clark]

@SBH_Mia "เอ...ผมเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันนะครับ ว่าพวกเขาชอบรึเปล่า" เรื่องนี้เขาไม่ค่อยแน่ใจนัก

ทำท่าคิดหนักจนกระทั่งเดินมาถึงปากซอย.. ข้างในดูเหมือนจะเปิดเป็นย่านค้าขายราคาเบาๆ มีร้านอาหารอยู่ประปราย

"อาจจะยัง... ไม่ค่อยชินกับสายตาที่โดนมองล่ะมั้งครับ ก็เด็กๆ น่ะ เสียงดังกันจะตายนี่นา"

[Clark Carter @SBH_Clark]

@SBH_Mia ตอนแรกว่าจะถือให้ แต่เห็นเธอกอดเสียขนาดนั้นก็ได้แต่ยิ้มบางๆ ไม่ได้ว่าอะไร

"ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ" พูดแล้วก็แค่นหัวเราะออกมาเบาๆ ระหว่างเดินสวนฝูงชนออกมาหน้าร้าน

"ตอนที่เขาเปิดให้ซอมบี้เข้า เป็นร้านแรกๆ ที่พาเด็กๆ ไปกินข้าวกัน" ชี้ไปที่ซอยเยื้องขวาอีกฝั่งของถนน

"ทางนั้นครับ"

[Clark Carter @SBH_Clark]

@SBH_EdwinC "ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร..." ยืกมือขึ้นโบกไปมา ดูเหมือนอาการจะทุเลาลงเล็กน้อย พอจะเดินเองได้

"ข้าวของ... ยังอยู่ใต้โต๊ะครับ คาบต่อไปกะจะเข้าเรียน"

[Clark Carter @SBH_Clark]

@SBH_EdwinC ไม่นานนักอาจารย์ห้องพยายามก็กลับมาพร้อม ยาธาตุ กับผงเกลือแร่ผสมน้ำ แพคใส่ซองกระดาษเรียบร้อย ยื่นให้ซอมบี้หนุ่มที่ท้องไส้มีปัญหา พลางย้ำถึงปริมาณที่จะดื่มได้ต่อวัน

เขาพยักหน้าหงึกหงักรับคำ ก่อนจะพากันลุกขึ้นขอบคุณ และเดินออกไปหน้าห้อง

[Clark Carter @SBH_Clark]

@SBH_EdwinC "ถ้าเรื่องการออกกฏหมาย... ก็คงจะเป็นอย่างนั้นครับ" เขาพยักหน้า ด้วยรอยยิ้มแห้ง...

จริงๆ ก็เป็นไปตามนั้น แม้กฏหมายจะเพิ่มสิทธิให้แล้ว แต่พฤติกรรมของผู้คนเองกลับยังไม่ได้เป็นไปตามความเท่าเทียมเสียเท่าไร
+

[Clark Carter @SBH_Clark]

@SBH_Mia "อืม... ใกล้ๆ แถวนี้มีร้านอร่อยๆ อยู่"

"ถ้ายังไงลองไปดูกันก่อนดีไหมครับ??" พูดเสนอไม่ทันขาดคำ ตู้เดิมที่พวกเขาหมดเหรียญไปกว่าสิบเหรียญ ก็มีเสียงดนตรีแสดงความยินดีดังขึ้น ดูเหมือนคู่รักสองคนนั้นจะเป็นมือเซียนทีเดียว

[Clark Carter @SBH_Clark]

@SBH_Mia "ไม่ล่ะครับ แค่นี้ก็น่าจะพอแล้วสำหรับวันนี้" ตอนนี้ก็หลังเที่ยงแล้ว ลูกค้าเดินเข้ามาเรื่อยๆ จนเริ่มจะแออัด

"ทานข้าวกันดีไหมครับ??"

[Clark Carter @SBH_Clark]

@SBH_Mia "ฮะๆๆ ไม่ล่ะครับ ตัวนี้ก็เพียงพอแล้ว... เดี๋ยวจะล้มละลายกันก่อน" พูดไปพลางเดินหลบทางให้คนต่อไปเขามาเล่น ดูเหมือนจะเป็นคู่รักที่ควงแขนกันมากระหนุงกระหนิง

"อืม...." เหลือบมองข้อเท้าของเธอ

+

[Clark Carter @SBH_Clark]

@SBH_EdwinC "ยังงั้นเหรอครับ... ไม่คิดเลยว่าจะปล่อยอิสระขนาดนี้" เขากุมคางคิดตาม ปกติแล้วซอมบี้จะถูกจำกัดสิทธิ์กว่านี้ หากอยู่นอกสถาบัน แม้กระทั่งห้องสุขาก็ต้องแยกกันใช้

"ที่นี่... เป็นที่ๆ ดีจังเลยนะครับ" พูดแล้วก็ยิ้มออกมาบางๆ อย่างดีใจ

[Clark Carter @SBH_Clark]

@SBH_EdwinC บอกอาการกับอาจารย์พยาบาล แล้วก็ได้รับการวินิจฉันว่าอาหารน่าจะเป็นพิษ แต่ดูจะไม่ร้ายแรงเท่าไรนัก จึงได้เป็นยาธาตุ กับพวกเกลือแร่กลับไปกินนิดๆ หน่อยๆ ดูเหมือนจะไม่ต่างจากอาการเจ็บป่วยของมนุษย์นัก

ระหว่างรออาจารย์จัดยาก็คุยกันไปพลาง
+

[Clark Carter @SBH_Clark]

@SBH_Mia มีทั้งซอมบี้ และมนุษย์ประปรายกันไป เป็นบรรยากาศที่เขาไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน

"....อะ..." แต่พอรู้สึกตัวว่าสัมผัสมือของอีกฝ่ายอยู่ก็สะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ ปล่อยมืออก ยิ้มแหะให้อย่างประหม่า พลางค้อมหัวปะหลกๆ ให้ผู้ชมรอบๆ

[Clark Carter @SBH_Clark]

@SBH_Mia "อื้อ..." พยักหน้ารับ ไม่คิดว่าจะคีบได้มาก่อน ใบหน้าเขาเลยเต็มไปด้วยความสุข ผิดกับปกติที่ค่อนข้างจะดูอมทุกข์เล็กน้อย

ตอนนั้นเองก็มีเสียงปรบมือ ดังประปรายขึ้นมาจากบริเวณรอบๆ ดูเหมือนจะมีคนหยุดดูทั้งคู่ อยู่พอสมควร บางคนก็บอกว่าคีบได้โคตรห่วยเลย บางคนก็บอกว่าทำได้ดีมาก
+

[Clark Carter @SBH_Clark]

@SBH_Mia เอื้อมมือไปจับๆ เจ้าทีเร็กซ์นุ่มๆ ตาลอยๆ ก่อนที่หน้าตาจะเริ่มกลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง

"ได้แล้ว จริงๆด้วยครับ!!" เมื่อครู่ที่ดูหมดเรี่ยวแรงกลับดูเนื้อเต้นขึ้นมาทันตาเมื่อประมวลผลเสร็จ

"ขอบคุณมีอามากเลยครับ ในที่สุดก็คีบได้แล้ว" เอื้อมสองมือไปจับมือของเธอเขย่าๆๆ

[Clark Carter @SBH_Clark]

@SBH_EdwinC "อา...." ยิ้มแห้งเล็กน้อย

"คงต้องสอนทำอาหารจริงๆ แล้วล่ะครับ....."

"ก่อนที่พวกเขาจะทำอะไรอันตรายกว่านี้" หัวเราะในลำคอเล็กน้อย แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ยี่หระกับเรื่องนี้เท่าไรนัก

"เอ... ห้องพยาบาลนี่ แยกกันระหว่างซอมบี้กับมนุษย์สินะครับ??"