در فاصلهٔ تابستان ۱۹۳۷ تا پاییز ۱۹۳۸، دستگاه امنیتی استالین ۶۸۱ هزار و ۶۹۲ نفر را فقط در شانزده ماه اعدام کرد؛ رقمی که اسناد رسمی آرشیو شوروی بعدها فاش کرد.
نیمقرن بعد، در تابستان ۱۳۶۷، جمهوری اسلامی بین دو هزار و هشتصد تا پنج هزار زندانی سیاسی را در کمتر از سه ماه به دار کشید.
در سال ۲۰۲۵ همان حکومت حداقل ۱۶۳۹ نفر را اعدام کرد و حالا، فقط در شش ماه اول ۲۰۲۶، حداقل ۳۷۰ نفر دیگر را هم اعدام کرده است.
وقتی مرگ از یک رویداد استثنایی به یک روال اداری تبدیل میشود، دیگر فرقی نمیکند طناب از کدام نظام آویزان باشد. انسان در چنین فضایی زنده نمیماند؛ فقط جسمش هنوز حرکت میکند.
کسانی که از هر سه جهنم عبور کردهاند، همیشه گفتهاند بعد از آن دیگر هیچ رنگی در دنیا برایشان واقعی نبود. همهچیز مثل پروندههای خاکخورده و دیوارهای زندان خاکستری مانده است.
من شاید روزی بتوانم دستهای خونآلود جلاد را ببخشم، اما هرگز کسانی را که این آمارها را انکار کردند، تاریخ را وارونه نوشتند و رنج هزاران نفر را زیر عنوان «ضرورت» یا «امنیت» پنهان کردند، نخواهم بخشید.
نه میبخشیم و نه فراموش میکنیم
#نه_به_اعدام
#نه_به_جمهوری_اسلامی
تجربه من به شدت مشابه هست البته من آشنایی که سر پناه از دست بده رو هم ندارم تمام ناراحتیم اینه که چرا دیر اقدام کردم کاش زودتر میومدم و می تونستم زودتر اعضای خانواده رو هم بیارم
از میان دوستانی که با هم مهاجرت کردیم، یکی پاسپورت آلمان رو گرفت و الان در دابلین ایرلند مشغول به کاره، یکی در BMW مشغول به کار شد و الان هم در حال گذراندن دکتراست، تعدادی ارشد رو خوندند و در شرکتهای بزرگ مشغول به کار شدند، تعداد زیادی به کارشناسی بسنده کردند و باز هم در شرکتهای خوب با حقوق خوب کار میکنند و یک نفر هم چند سال پیش به مشکل خورد و سرپناهش رو از دست داد و مغلوب مشکلات شد و در خیابان، تنها و بیسرپناه، مظلومانه جانش رو از دست داد. لذا از منِ کمترین بشنوید که سرنوشت آدمها پس از مهاجرت، بیش از هر چیز دیگری به تلاش و پشتکار و پایبندی به اهداف و استمرار در مسیر وابسته است. لذا اگر روزی تحصیلی مهاجرت کردید، عزمتون رو جزم کنید و زودتر درستون رو تمام کنید و به خرعبلاتی که در مذمت مهاجرت مینویسند ارزنی توجه نکنید و از افرادی که از سختیهای مهاجرت دائم مینالند بیدرنگ دوری کنید و کوشش کنید که حتما موفق خواهید شد. چند سال بعد هم از مسیری که رفتید مینویسید که دوستان جوانتر بببینند و بخوانند و لذت ببرند.
🚨 فوری
طبق اطلاعات رسیده از اصفهان، علاوه بر نصب داربستهای آهنی در #میدان_علیخانی، جرثقیلها نیز مستقر شده و شمار نیروهای امنیتی افزایش یافته است.
همزمان خانواده #امیرحسین_صفری برای آخرین ملاقات به زندان فراخوانده شدهاند و #ابوالفضل_سپاهی و #علیرضا_سپاهی نیز در خطر قریبالوقوع اجرای حکم اعدام هستند.
تاکنون در این پرونده #عرفان_اسفندیاری و #گلمحمد_محمدی اعدام شدهاند. سکوت نکنیم.
ما از نزدیک میدیدیم که دکتر چوبک چقدر تلاش میکرد برای این کار و میومد برای ما از جزییات و سختیهاش حرف میزد.
این رو گفتم که بدونید ایشون استاد باستانشناسی من بود😎
تمام سوراخ سنبههای الموت رو هم نشونمون دادند.
جاهایی که شما رو راه نمیدن.
چون استاد شما نبوده. 😏😏😏
دکتر #حمیده_چوبک؛ نامی پشت ثبت جهانی الموت
ثبت جهانی #قلعه_الموت فقط یک رویداد تاریخی نیست؛ حاصل سالها پژوهش و تلاش باستانشناسانی است که برای حفظ این میراث ایستادند. حمیده چوبک، باستانشناس، بخش بزرگی از عمر خود را صرف معرفی و نجات الموت کرد.
میدانِ امشب:
دست به دست شدن «ناموس»؛ اخاذی از زنان در کانالهای تلگرامی و در پی آن زنکُشی، خودکشی و مرگ برای زنانِ قربانی!
چرا در این جامعه، زنانْ همزمان که قربانیاند شرمسارند؟
همراه با حسین قاضیان
مریم دهکردی
و سارا لقمانی.
و نکات ارزندهی سیامک آرام دربارهی «دیپ فیک» و نقشی که هوش مصنوعی در این میان بازی میکند.
https://t.co/w3L8p63uOc via @YouTube
@Lautpourisch1 این تیکه ها خیلی زشته و نمی دونم چرا خیلی ها فکر می کنند بامزه و زرنگند من خودم هم جوونتر بودن شاید این طور حرف می زدم خیلی رو خودم کار کردم که حذف کنم
طرف مشهدی نبود ؟
ما هم همینطور آقای فردوسیپور، ما هم همینطور.
ما هم روزنامهنگارانی بودیم که بارها درِ روزنامههایمان را تخته کردند و با چشمان تر راهی خانه شدیم. ماهها در خانه نشستیم به امید رفع توقیف یا یک تحریریه جدید. حالا که دارم اینها را برایتان مینویسم ۶ ماه است که بیکارم و خانهنشین/
مملکت را به نابودی و جنگ کشاندند ولکن هم نیستند.از تلویزیون اخراجش کردند رو پا خودش ایستاد با کلی زحمت توانست بوسیله یوتیوب و ... دوباره خودی نشان داد حالا چون از قلعهنویی و فدراسیون انتقاد کرده است میخواهند جلو کارش را بگیرند اینها دیگر چه جانورانی هستند.
#عادل_فردوسیپور