@SMehrdadE فوقالعادهست. من یه بار بوش کردهام ولی رایحهش در خاطرم مونده. از ایشون فیکو دی آمالفی رو گرفتم که اونم انجیری بود. البته این یکی بیشتر به «درخت» انجیر نزدیکه و به نظرم باکیفیتتره!
Join the Fifth Inekas Online Summer School | 2025
"Method and Theory in Islamic Studies: Problematizing Objectivity"
In collaboration with
@ExeterIAIS and Habib University
🗓️ 29-31 August
11:00 to 17:30 UTC (7:00 to 13:30 EDT)
📍 Register: https://t.co/D5lTH4T5ze
@shahanSean The promise of paradise may also reflect the promise to have “prolonged” or “eternal” life, respectively in Deut. 6:2 and Lk. 18:18 (cf. Deut. 6:5: “he would give thee a land flowing with milk and honey”).
چند لحظه بعد، منظرهای عظیم پیش روی ذهنم رخ نموده بود؛ منظرهٔ انباشت وحشتناک تجربهٔ بشری که یک ویدیوی آموزش املت بهش تکیه کرده، درست مثل کوه کوتاهقدی از سنگهای رسوبی. اون کلیپ آموزش پخت املت، مثل باقی پدیدههای پیشپاافتادهٔ اطراف ما، محصول مشترک هزاران سال کوشش بشری بود.
هر چه قدر ذهنم بیشتر درگیر درس میشه آوازهای بداههای که برای خودم میخونم بهتر و غیرمنتظرهتر میشن. لابد دلیلش اینه که هر دوشون رو یک بخش واحد از مغز پردازش میکنه.
پارادوکس: برای این که بهتر بخونم باید کمتر براش وقت بذارم.
تجسم هر کدوم از لحظات زندگی امیرمؤمنان برای من شورانگیزه. لابد اگر مثل فردایی در جحفه ایستاده بودم، وقتی سکوت جمع رو فرا گرفته بود و دستش بالا میرفت، نفسم در سینه حبس میشد و صدای تپش قلبم رو میشنیدم. بدون علی رمقی برای ادامه دادن نیست. غدیر مبارک.
از درسهای بزرگ ۱۴۰۱ من: باری که واقعاً باید به دوش بکشم و محدودیتهام بیشتر از چیزی هستند که حس میکنم. کمبینی متوهمانهٔ این دو تا معمولاً ریشه در این داره که اطرافام، از خانواده تا تقدیر، لطفهایی رو چنان مستمر و بیسروصدا در حقم روا میدارند که از چشمم دور میمونند.