My identity is deeply rooted in the values of freedom, justice, and equality. Defending human dignity and women's rights is not merely a choice; it is a commitment.
Twenty-five civil society representatives and women leaders have voiced their support for Ambassador @Lana_Nusseibeh’s candidacy for UN Secretary-General.
Their message is clear: the systematic exclusion of women cannot be justified in the name of religion. The Taliban’s restrictions on Afghan women and girls must not be normalized or accepted.
Afghan women deserve equal rights, meaningful leadership, and a seat at the table where decisions about their future and the future of the world are made. Their voices must be heard, their rights respected, and their participation guaranteed.
زن را کوچک میخواهند، چون از بزرگی او میترسند!
تبعیض جنسیتی همیشه با بستن دروازههای مکتب و دانشگاه آغاز نمیشود؛ گاهی پشت چهرههای مدرن، نکتاییهای رسمی و ادعای روشنفکری پنهان میشود. کسانی که ظاهرشان با دنیای امروز هماهنگ است، اما ذهنیتشان هنوز اسیر فرهنگهای نادرست گذشته است؛ فرهنگی که زن را نه انسانی مستقل و صاحب حق، بلکه موجودی میخواهد که باید مطابق خواستههای دیگران زندگی کند.
درد زنان افغانستان تنها به محدودیتهای طالبان خلاصه نمیشود. گاهی زنی از یک مانع عبور میکند، اما با مانعی دیگر روبهرو میشود. دختری با هزاران دشواری وارد دانشگاه میشود تا آیندهاش را بسازد، اما بهجای آنکه دانش و استعدادش معیار ارزیابی قرار گیرد، با خواستههای نامناسب یک استاد، پیامهای آزاردهنده و فشارهای روانی روبهرو میشود. اگر تسلیم نشود، ممکن است با نمرهٔ ناعادلانه یا محرومیت از فرصتهای علمی مواجه گردد. همین ستم گاهی در محیط کار نیز تکرار میشود؛ جایی که پیشرفت یک زن بهجای شایستگی و تخصص، به پذیرفتن خواستههای نادرست افراد صاحبقدرت وابسته میشود.
زنی را از فرصت محروم میکنند، سپس او را به ناتوانی متهم میسازند؛ راهش را میبندند و بعد میپرسند چرا پیشرفت نکرده است!
در افغانستان، محرومیت زنان و دختران از آموزش، کار و حضور اجتماعی، این ستم را به مرحلهای عمیقتر رسانده است؛ وضعیتی که در بحثهای حقوق بشری با مفهوم «آپارتاید جنسیتی» شناخته میشود. اما تبعیض تنها در فرمانهای طالبان خلاصه نمیشود؛ گاهی در ذهنیت کسانی نیز زنده است که ظاهری مدرن دارند، اما استقلال زن را تهدیدی برای اقتدار خود میدانند.
سیمون دوبووار، نویسنده و فیلسوف فرانسوی، در کتاب جنس دوم به نقش جامعه در شکلگیری جایگاه زنان پرداخت. این اندیشه ما را با پرسشی جدی روبهرو میکند: اگر زنی با محرومیت، تحقیر و محدودیت بزرگ شود، آیا ناتوانی او طبیعی است یا نتیجهٔ موانعی که دیگران بر سر راهش ساختهاند؟
و خطاب به مردانی که پیوسته از غرور و قدرت مردانگی سخن میگویند، باید پرسید: اگر زن را ضعیفتر از خود میدانید، چرا برای خاموشکردن صدایش از مقام، قدرت و نفوذ خود استفاده میکنید؟ اگر توانایی او ناچیز است، چرا از استقلال و پیشرفتش نگران میشوید؟
قدرت واقعی در کوچککردن دیگران نیست؛ در داشتن شخصیتی است که برای بزرگبودن، نیازی به تحقیر و محدودکردن دیگران نداشته باشد.
اگر میخواهید شجاعت خود را نشان دهید، در برابر بیعدالتی بایستید، نه در برابر زنی که تنها خواهان حق تحصیل، کار، انتخاب و زندگی آزادانه است.
چه یک بانوی سرزمین افغانستان باشی و چه زنی در هر گوشهٔ دیگر جهان، باید بدانی که برای داشتن اندیشه، استعداد و استقلال، از هیچکس عذرخواهی بدهکار نیستی. ردکردن یک خواستهٔ نادرست نشانهٔ ضعف نیست؛ دفاع از کرامت انسانی است.
زن دشمن مرد نیست؛ دشمن، تفکری است که جنسیت را معیار برتری و وسیلهٔ سلطه میداند. آزادی زن شکست مرد نیست، بلکه پایاندادن به امتیازی ناعادلانه است.
زن را از مسیرش کنار نزنید و سپس او را به ناتوانی متهم نکنید؛ گاهی آنچه ضعف زن مینامید، نتیجهٔ سالها مانعتراشی خود شماست.
این دلنوشته، بیان بخشی از واقعیت تلخ زندگی زنان امروز است؛ زنانی که نهتنها با محدودیتهای آشکار، بلکه با تبعیض پنهان، آزار و سوءاستفاده از قدرت نیز مبارزه میکنند. واقعیتی که یادآور میشود برای رهایی زنان، تنها مقابله با یک عامل کافی نیست؛ بلکه باید با هر تفکری ایستاد که حق، آزادی و کرامت انسانی زن را نادیده میگیرد.
نرگس سادات
صدایتان رسا باد اقای سیاوش سخنانی را گفتید که یک تعداد برای اینکه منافع شخصی شان زیر سوال نرود نزده بودند .شما صدای دخترانی استید که در این چندین سال ظلم و جنایت طالبان و سیاست های کثیف شان را متحمل شدند
(اینجا خبرنگار رسانه افغانستان انترنشنل از این لابی گر بیوجدان طالب میپرسد که اگر وضعیت به گفته خودتان خوب است چرا افغانستان نمیروید )یکی از نمونههای روشن لابیگری به نفع طالبان، کسانی اند که سالها در کشورهای پیشرفته زندگی کرده، خانوادهها و فرزندانشان از آزادی، آموزش و امکانات رفاهی برخوردارند، اما برای زنان افغانستان محرومیت، محدودیت و خانهنشینی را توجیه میکنند. با این حال، حاضر نیستند خودشان زیر سایه همان گروهی زندگی کنند که از آن دفاع میکنند و ترجیح میدهند، به تعبیر خودشان، «اینجا عیشونوش کنند».
این تناقض، پرده از یک ریاکاری سیاسی برمیدارد: آزادی برای خودشان، اسارت برای زنان افغانستان؛ رفاه برای خانوادههای خودشان، محرومیت برای یک ملت. آنان با سوءاستفاده ابزاری از دین، منافع سیاسی و فردی خود را دنبال میکنند و رنج مردم افغانستان، بهویژه زنان، را نادیده میگیرند.
مردم افغانستان باید آگاه باشند که دفاع از چنین سیاستی، دفاع از دین نیست؛ بلکه توجیه سرکوب، عادیسازی تبعیض و تداوم رنج ملتی است که سالها بهای جنگ، ویرانی و افراطگرایی را پرداخته است
سوال اینجا است که آیا این زنان بی حجاب بودند ؟
من که در اینجا این را درک کردم که این خواهران مان حجاب پوشیده دارن ، پس چی باعث شده که اینقدر حرمت کرامت یک زن درافغانستان زیر پاه شود .
طالبان بار دیگر نشان دادند که مسئلهشان تنها با نوع پوشش زنان نیست؛ بلکه با آزادی، کرامت انسانی و حضور اجتماعی زنان مشکل دارند.
آنان سالهاست با سیاستهای تبعیضآمیز و سرکوبگرانه، زنان را از حقوق اساسیشان محروم کردهاند و با توجیهات ایدئولوژیک، خشونت و نفرت را در جامعه گسترش دادهاند.
این رفتارها نهتنها نقض آشکار حقوق زنان، بلکه تضعیف کرامت انسانی و ارزشهای اساسی جامعه است.
زنان افغانستان حق دارند آزادانه زندگی کنند، آموزش ببینند، کار کنند و در جامعه حضور داشته باشند.
سازمان عفو بینالملل، در واکنش به پنجسالگی ممنوعیت آموزش بالاتر از صنف ششم برای دختران در افغانستان، گفته است که پنج سال از فروپاشی رؤیاها و آرزوها دختران میگذرد.
این نهاد امروز (پنجشنبه، ۲۶ سنبله) دورهی ممنوعیت آموزش متوسطه و عالی برای دختران در افغانستان را سالهای بیعدالتی عنوان کرده است.
اورزولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، روز چهارشنبه در پارلمان اروپا از پیشنهادهایی حمایت کرد که بر اساس آن، کانادا میتواند به نخستین «عضو وابسته» اتحادیه اروپا تبدیل شود.
او گفت میخواهد برای کانادا «در را باز کند»؛ طرحی که به برقراری روابط نزدیکتر در چندین حوزه کلیدی منجر خواهد شد.
مارک کارنی، نخستوزیر کانادا، هفته گذشته از تلاش برای ایجاد یک «ائتلاف منحصربهفرد» با اتحادیه اروپا سخن گفته بود.
کانادا در حال حاضر با آمریکا روابط پرتنشی دارد و اختلافات تجاری میان دو کشور نیز تشدید شده است.
فون در لاین بدون اشاره مستقیم به دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، گفت ارائه نوعی عضویت در اتحادیه اروپا به کانادا
شراکتی علیه هیچکس نیست، بلکه برای تقویت قدرت مشترک ماست
علامیه جنبش آینده نوین زنان افغانستان
جنبش آینده نوین زنان افغانستان، انفجار خونین امروز در غرب کابل و کشتهشدن دانشآموزان بیگناه را با شدیدترین الفاظ محکوم میکند.
کودکانی که با کیف و کتاب راهی مکتب شده بودند، قربانی خشونتی شدند که سالهاست جان مردم بیگناه، بهویژه هزارهها و شیعیان افغانستان را هدف قرار داده است. این فاجعه تنها یک «حادثه امنیتی» نیست؛ حمله به جان انسانها و جنایتی علیه آینده افغانستان است.
ما از جامعه جهانی و نهادهای حقوق بشری میخواهیم در برابر تداوم این کشتارها سکوت نکنند، عاملان این جنایات را شناسایی و پاسخگو سازند و برای پایاندادن به مصونیت از مجازات اقدام جدی کنند.
جنبش آینده نوین زنان افغانستان
۱۷ آگست ۲۰۲۶
تظاهرات امروز شهر تورنتو
تا عدالت جایش را به جهالت ندهد
ما همواره از هر گوشه کنار جهان صدا بلند خواهیم کرد
ترس را جاگزین شجاعت کرده فریاد سر میدهیم تا گوش دشمن را کر کنیم
و چشم های کور جهان را بینا
با احترام نرگس سادات