سپاس، سرکار خانم فرح دیبا؛ اما دیگر بسیار دیر شده است. نوشدارو پس از مرگ سهراب، درمانی بیاثر است!
این اعتراض، نه از سر سکوت و همراهی شما با جنگ دوازدهروزه و سیونُهروزه است، و نه حتی از آن روست که اکنون طشت رسوایی جنگ «رهاییبخش» و «ظفرنمون» صهیوفاشیسم از آسمان به زمین افتاده و حتی وبگاه افراطیترین لابی اسرائیل در واشینگتن دیسی (FDD) مقالهای منتشر میکند و از بیافق حمله نظامی تمامعیار آمریکا سخن میگوید!
بلکه باید به دهه سی خورشیدی بازگشت؛ آنگاه که دوشیزه بودید و ناگهان در پی خواستگاری بندگان اعلیحضرت همایونی، عنان از کف دادید و به نامزد یا معشوقه فرهیخته و فاضلِ پیشینِ خود پشت کردید، عطای «سوسیالیسم» را به لقایش بخشیدید و تصمیم گرفتید کامبخش اورنگ پهلوی شوید و «ملکه» پادشاه مطلقه.
همان روز، در عمل نشان دادید که نه به صلح باور دارید، نه به آزادی، نه به حاکمیت ملی!
شما همسر سوم حاکمی شدید که ذرهای به منزلت برابر و توانایی زنان باور نداشت و ابایی نداشت که در حضور شما زنان را تحقیر کند و بگوید حتی یک آشپز بزرگ از میان آنان برنخواسته است!
شما همسر مردی شدید که با کودتای خارجی و مداخله استعماری دولتهای بریتانیا و آمریکا، به ناحق و به شیوهای نامشروع بر سریر سلطنت نشست و بنیاد مشروطه ایرانی احیاشده پس از فرار رضا شاه را برانداخت!
شما آن روز ایران را چون معشوقه سابقهتان فراموش کردید و پذیرفتید تا تعدیلکننده حکومتی باشید که زمامش از چشم تصمیمگیران لندن و واشینگتن دیسی، باید به تصویر کشیده شود! شما فرزندی را بزرگ کردید و هنوز به او مبتهج هستید و حتی از اینکه او را “شازده” بنامند برآشفته میشوید و او را «شاه» میدانید که مایه ننگ است و از دریوزهترین دریوزگان تاریخ بلند این سرزمین!
در آستانه ۹۰ سالگی به این مسیر تباه اندر تباه پایان بدهید و برگردید به فرح دیبا قبل از اینکه نام پهلوی در شناسنامهاش ثبت شود! همان نواده نظام العلمای تبریزی از سادات «عبدالوهابیه»، اگرچه روحانی مطلقهخواه و استبدادطلب و محتکر عاری از شفقت به خلق بود اما در این خاک ریشه داشت و با معماری اجنبی در عرصه سیاسی و عمومی برنکشیده بود!
@Gadfly1897 اگر یک زمانی موفق بشیم نفرت رو کنار بذاریم، البته از همه گروه ها و دسته ها، جزو انسانهایی هستیم که طعم آزادی رو راحت تر می تونن بچشن. که خیلی کار سختیه البته و شاید در کشور ما با اینهمه افراط و تفریط نزدیک به نشدنی 😔