Dato: El 99,5% de los hombres que se afeitan la barba se dejan el bigotito de Hitler mientras lo hacen, se miran al espejo y se ríen. Tras ese momento de felicidad, se termina el rasurado.
Sevgili Domenico Tedesco,
Bu satırları size, sizi derinden önemseyen bir Fenerbahçe taraftarı olarak yazıyorum. Beni hatırlayabilirsiniz; Samandıra'da gözyaşları içinde size sarılan kişiydim. Sosyal medyada "FenerMabedim" adını kullanıyorum ve bu mektup sadece benim duygularımı değil, birçok Fenerbahçe taraftarının ortak hislerini yansıtıyor.
Her şeyden önce şunu bilmenizi isterim: Sizi gerçekten seviyoruz. Uzun yıllardır Fenerbahçe taraftarı sizin gibi bir teknik direktör görmedi; güçlü karakteri, dürüstlüğü, direnci ve savaşmanın, asla pes etmemenin ne demek olduğunu öğretme yeteneği olan birini. Bu yüzden ��oğumuz için hissettiğimiz bağ, sıradan bir desteğin çok ötesine geçiyor.
Oyuncularınızın ve kulübünüzün her zaman arkasında durdunuz. Buna rağmen, karşılaştığınız adaletsizliklerin farkındayız. Keşke sizi burada tutacak gücümüz olsaydı, ancak çoğumuz kulüp üyesi değiliz ve bu süreçte sesimiz kısıtlı kaldı.
Şunu net bir şekilde söylemek istiyorum: Bu kulüpten ayrılacak son kişi siz olmalıydınız. Maalesef olan bitenin sorumluluğu sizin omuzlarınıza yüklendi. Bugün orada toplanan kalabalık, sizi ne kadar çok sevdiğimizi göstermek ve kalabileceğinize dair umuda tutunmak için oradaydı. Size Türkiye'nin dört bir yanındaki taraftarlardan selamlar getirdim.
Eğer bugün sizi tutamadıysak, bunun hikayenin sonu olduğuna inanmıyoruz. Bir gün sizi geri getirmenin bir yolunu bulacağız. Tarih, geri dönenleri ve ikinci kez büyük işler başaranları hatırlar. Bir gün tekrar buluşacağımıza ve birlikte, yan yana bir şampiyonluğu kutlayacağımıza yürekten inanıyoruz.
Sizi tanıdığımız için minnettarız. Yollarımız kesiştiği için mutluyum; gerçekten, iyi ki sizdiniz.
Lütfen bizi asla unutmayın. Çünkü burası her zaman sizin eviniz olacak.
Sevgi ve saygılarımla,
Bir Fenerbahçe taraftarı