بعضیها چنان به دنبال تثبیت نرخ ارز هستند که انگار اقتصاد با آرزو اداره میشود! تورم ادامه داشته باشد، دولت کسری بودجه داشته باشد، اما دلار پنج سال تکان نخورد؟!
با دستور میشود یک عدد را روی کاغذ ثابت نگه داشت، نه واقعیت بازار را. نتیجهاش هم بهجای ثبات، صف ارز ارزان و رانت دسترسی به آن است. تورم را مهار کنید؛ نرخ ارز ثابت راهکار حل مشکلات نیست.
@salavatianghali چین و هند هم از صنایعشان حمایت کردند، اما حمایت را به رقابت و حضور در بازار جهانی گره زدند. ما سالها بازار خودرو را به روی رقابت بستیم، بیآنکه خودروساز را بابت کیفیت، قیمت و صادرات پاسخگو کنیم.
۳۵ میلیارد دلار عوارض وصولنشده از تنگه هرمز؟ با چه حسابوکتابی؟ چند کشتی، چه نرخ عوارضی و بر اساس کدام قانون؟
فشار اقتصادی بر مردم واقعی است، اما نمیشود آن را به درآمدی نسبت داد که حتی مبنای قانونی و امکان وصولش روشن نیست.
دولت باید پاسخگوی هزینه اختلال در تجارت باشد؛ مدعی این ۳۵ میلیارد دلار هم سند و محاسباتش را منتشر کند.
اهمال و ترک فعل دولت مسعود پزشکیان در 6 ماه اخیر باعث شده است تا حداقل 35 میلیارد دلار عوارض ��ز تنگه هرمز وصول نشود.
قانون شکنی دولت باعث گسترش فقر و رشد اقتصادی منفی 10 درصدی شده است.
چین و آمریکا با همه اختلافهایشان، تعلیق بخشی از محدودیتهای تجاری را تا ۱۰ ژانویه تمدید کردند؛ چون میدانند تجارت با بلاتکلیفی پیش نمیرود.
فعال اقتصادی در ایران هم حداقل به چنین افقی نیاز دارد. اگر مذاکرات نتیجه نداد، تکلیف تأمین کالا، فروش و انتقال پول در ماههای آینده چیست؟ قرار نیست بازرگان هر روز برای تصمیم بعدی منتظر بماند.
https://t.co/p9721XwgM7
کارخانه زیاد ساختهایم و زیاد هم از «حمایت از تولید» گفتهایم؛ اما هنوز یک بنگاه کوچک نمیداند چطور باید به تأمینکننده ثابت یک کارخانه بزرگ تبدیل شود.
مسئله کمبود کارخانه نیست؛ نداشتن یک مسیر ماندگار برای صنعتیشدن است. نتیجه؟ بنگاه بزرگ رشد میکند، کسبوکار کوچک هم کنارش هست، اما رشد یکی الزاماً دیگری را بالا نمیکشد.
@MajidRezaHarir1 اگر محصول فقط با سوخت یارانهای صرفه پیدا میکند، هزینه تولیدش از جیب همه پرداخت میشود. اعلام یک ممنوعیت تازه کافی نیست؛ اول باید حساب این یارانه بیهوده را روشن کرد و بعد تصمیمی گرفت که واقعاً اجرا شود.
در جریان هستید که سفیر چین در ایران پیشتر صراحتاً گفته بود پکن تنگه هرمز را، مانند دیگر تنگههای عمومی جهان، یک آبراه بینالمللی میداند و خواستار بازگشت شرایط آن به حالت عادی است؟
اینکه چین از تغییر وضعیت تنگه راضی نیست، آنقدر روشن است که با چنین مغالطههایی نمیشود خلافش را جا انداخت.
واقعاً نمیدانم چرا باید برای یک کشور خارجی بهانه بتراشیم و حتی از مواضعی که به نفع ما نیست، روایتی همسو با خودمان بسازیم.
آخرین ورژن چینستیزی
خود دولت پزشکیان، رسما اعلام کرده که با دریافت عوارض از #تنگه_هرمز مخالف است؛
بعد غربگراها توقع دارند چین کاسه داغتر از آش شود که مرحوم غلط کرده!
چینیها دقیقا همان موضع رسمی ایران را تکرار کردند.
برای درآمدزایی از تنگه، دولت ایران مخالف نباشد، چین نیست.
دروغ بزرگ: «واردات الجی و سامسونگ آزاد شد!»
هیچ ممنوعیت وارداتی در سطح ملی برداشته نشده و منع واردات لوازم خانگی همچنان پابرجاست. صرفا مسیر تعاونیهای مرزنشین بازتر شده؛ مسیری که پیش از این هم به شکل کولبری وجود داشت.
اصل مشکل الجی و سامسونگ، ممنوعیت ورود از مبادی رسمی بود و این ممنوعیت هنوز سر جایش است. پس نه انحصاری شکسته شده و نه گرهی از مشکلات مردم باز شده. این «خبردرمانی» است، نه یک تصمیم مؤثر اقتصادی که شرایط را برای مصرفکننده بهتر کند.
#مافیا_مونتاژ_لوازم_خانگی
سالها به اسم حمایت از تولید ملی ��ر سایه انحصار بنجل از چین با ارز ارزان اوردند میلیاردها سود کردند و به اجبار به خورد مردم دادند!
حذف این بساط یکی از درخشان ترین کارهاست!
این نگرانی که کسی از انرژی و مواد اولیه ارزان استفاده کند و ارز صادراتش برنگردد، کاملاً جدی است. اما اگر ارز حاصل از هر صادراتی را از ابتدا متعلق به بانک مرکزی بدانیم، تکلیف سرمایه و هزینه خود صادرکننده چه میشود؟ مسئله، حسابکشی از یارانه و بازگشت ارز با قاعدهای روشن و مشخص است؛ قاعدهای که صادرات واقعی را هم از صرفه نیندازد.
با همین مدل فکر و بسنده کردن به حمایتهای لفظی کاری کردیم که کشور به اینجا برسد.
حالا برای چینیها نهایتا موجودیتی هستیم که هرچند ترجیح میدهند تغییری جدی برایمان رخ ندهد و بمانیم، اما حاضر هم نیستند اقدام خاصی بکنند.
این حمایت سیاسی را که میگویید چین از همان ابتدای وضع تحریمهای ثانویه داشته؛ اما وضعمان همینی است که میبینید.
بریکس را معمولاً با «حذف دلار» معرفی میکنند، اما برای تاجر ایرانی سؤال سادهتر است: پول معامله چه زمانی، با چه هزینهای و از چه مسیری به حساب میرسد؟
اگر تبدیل ارز، تسویه و دسترسی بانکی حل نشود، شاید فقط نام ارز روی ف��کتور عوض شود.
در این یادداشت تصمیم تازه بریکس را از همین زاویه بررسی کردم.
https://t.co/IKeeDdadxc
سابقه قاچاق مواد، بازرسی دقیق را توجیه میکند؛ نه شکافتن گونیها و رها کردن کالای ایرانی.
وقتی این رفتار تکرار میشود، دیگر خط��ی یک مأمور نیست. انگار آتش جنگ اقتصادی فقط از آمریکا و امارات نمیرسد؛ ترکیه هم بهجد وارد میدان شده.
سکوت حاکمیت در برابر این اقدامات قابلقبول نیست.
@ali_hoseinee@Alibaba_Qwen به احتمال زیاد پای تحریم و مدیریت ریسک حقوقی در میان است، نه «بازی چینیها». مقررات علیبابا صراحتاً رعایت تحریمهای آمریکا، اتحادیه اروپا، سازمان ملل، سنگاپور و چین را الزام میکند.
@shokrani_maryam ۲۲ سال از این تیتر گذشته و هنوز رابطه با چین را بیشتر با وتو و خرید نفت میسنجیم. تحریمهای غرب ضربه بزرگی زده، اما تعلل خودمان در عمیقکردن این رابطه هم کمهزینه نبوده. رابطه راهبردی را باید در سرمایهگذاری، فناوری و پروژههای توسعهای دید؛ نه فقط در وعده حمایت سیاسی.
@vafaei_hamed اینکه کشورهای منطقه امنیت را آمیخته با توسعه فرض کنند و یک چارچوب امنیتی منطقهای فراهم کنند هم لازمهاش حضور و مشارکت قدرت بزرگی موازی آمریکا��ت. بدون حضور و مشارکت فعال چین، پیوند اقتصادی بین ایران و اعراب ممکن نیست؛ مارکت فعال خیلی فرقی با مفهوم جامع میانجیگری ندارد.