Er is geen woord, geen enkel artikel, geen enkele uitzending over wat er is gebeurd met de Grooming Gangs in de UK in de Nederlandse Media.
Helemaal niets.
Ik vermoed een evengrote doofpot in Nederland.
Waar zijn ze bang voor?
"White males are disproportionately committing rape."
❌ Not true
✅ Legal statement in Belgium
"Non-European migrants are disproportionately committing rape."
✅ True
❌ Illegal statement punished by prison
This is because our Anti-Racism Law criminalizes any statement that could increase "disapproval of a protected group", such as asylum seekers or migrants. White males are, of course, the only non-protected group.
Kranten schreven dat landen die illegalen niet terugnemen hun handelsvoordelen verliezen. Dat klonk daadkrachtig. Vlaams Belang zocht het uit: in werkelijkheid treft het enkel Gambia en Ethiopië, en pas vanaf 2029. Geen streng beleid, wel symboolpolitiek.
Stelling: We stevenen af op een tijdperk van Post-democratie.
Na de (voorlopig) mislukte poging om Digital ID in te voeren, wil de UK nu X bannen.
Voor alle duidelijkheid: dit gaat niet echt over X, noch over Musk en ook niet over sociale media en zelfs niet over “online veiligheid”.
Dit gaat over iets veel fundamentelers.
Dit zijn klassieke symptomen van een post-democratische samenleving.
En ook bij ons glijden we af naar een Post-democratie (met dank trouwens aan @AnneliesdeZeeuw om het zo helder te formuleren eerder deze week).
Vier kernmechanismen die nu samenkomen:
1. Electorale correctie is structureel ineffectief:
Stemmen verandert het beleid niet meer.
Uitslagen verschuiven gezichten, maar niet de koers. Dat geldt ook bij ons en leidt tot frustratie vd kiezer die niet meer wil gaan stemmen maar moet.
2. Juridische tegenmacht is asymmetrisch en onbereikbaar:
Rechtbanken corrigeren nog zelden echt, of enkel voor wie veel tijd, geld en macht heeft.
Voor de rest voelt “de rechtsstaat” als iets theoretisch en niet meer als een ‘bescherming’.
3. Machtsdragers zijn persoonlijk niet meer afrekenbaar:
Incompetentie leidt niet meer tot ontslag, maar vaak zelfs tot promotie. Falen wordt gewoon beloond met een hogere, beter betaalde functie (dikwijls “op Europees niveau” wat het probleem bestendigt),
4. Informatiepluralisme is functioneel gebroken: tegenstemmen worden niet weerlegd, maar gelabeld, gesmoord, gecanceled of zelfs verboden.
En dat raakt ook en opnieuw aan deze kern:
Vrije meningsuiting bestaat pas écht als je mensen die je niet graag hebt, laat zeggen wat je liever niet wil horen.
Vrijheidsbeperking en censuur wordt vandaag altijd verpakt als:
-“voor onze kinderen”
-“voor onze veiligheid”
-“tegen desinformatie”
-“voor het klimaat”
Altijd stap voor stap en altijd met een nobel etiket. Maar steeds met dezelfde uitkomst: minder privacy, minder autonomie, minder vrijheid.
Nu kunnen we het nog lang hebben over de symptomen en daarover discussiëren of ruziën…maat dat komt ‘het proces’ goed uit.
Want intussen raast de trein voort naar het eindstation van de Post-democratie.
En wij kijken ernaar maar zien het niet want we vechten onder elkaar over wel of niet bannen van ‘X’ of y…of z…
Het enige goeie nieuws is dat zo’n tijdperk altijd eindig is: net zoals ten tijde van de Romeinen of de Weimar Republiek (en nog andere voorbeelden genoeg).
Voorlopig zijn de symptomen er wel degelijk. Elke dag, in de UK en ook bij ons.
En het bannen van X gaat de im- of explosie van het systeem alleen maar versnellen.
BREAKING: In Vlaanderen mag niemand weten hoe je in je eigen woning doodgeschoten wordt – Gerecht organiseert staalhard groeiende doofpotaffaire Yannick Verdyck
https://t.co/UZmYoyEDDd