۰-برای آگهی کارتون مزاحم میشم، میخواستم بدونم برای استخدام به چی نیاز است؟
۱ـ شما میشید صدمین نفر،
۰ـ ببخشید منظورتون متوجه نمیشم!
۱ـ راستش من با دوستم شرط بسته بودم که بیکار زیاد شده تو شهر قبول نمیکرد-
-واسه همین شرط بستیم اگه توی یک روز بالای صد نفر برای کار درخواست بدن باید حقوق یک ماه ده نفر بهم بدهد اگرم نه که برعکس.
(مات و مبهوت نگاهش کرد گرسنگی امان نگذاشته بود که بتواند خوب فکر کند،)
۰ـ یعنی شما سر بی پولی من شرط بسته بودید؟
۱ـ ببخشید اشتباه برداشت نکنید-
من در این کلمات خود را مینگرم که بسیار آزاد و رها هستند به دور از هرگونه چارچوبی ، با هربار خارج شدن از سرم سبکی خیال برایم به ارمغان میآورد و من نظارهگر خود میشوم بدون آنکه به آینه ای بنگرم، شاید این خود آینه من است؟.
کودک به سوی همسن و سالان خود دوید تا شاید بتواند با آنها بازی کند و دوستانی برای خود پیدا کند.
او را بازی دادند و خندیدند!
او این بار هم موفق به یافتن دوست نشد.
با آنهمه فکر که در سرش آمده بود و هیچ جوابی برایشان نداشت فراموش کرده بود دوست دارد آنجا زندگی کند.
به راهش در تاریکی شب ادامه میداد تا سرزمین جدید برای زندگی پیدا کند که او را در آنجا بپذیرند.
سرش رو به آسمون بود و پاهایش زمین را میپیمود، خیلی دوست داشت در یکی دیگر از آن سیاراتی که در تاریکی شب چشمک میزد میبود.
بین همون به اصطلاح آدم فضایی ها!
چرا میگیم آدم فضایی؟ اگر که او به آنجا میرفت که او آدم فضایی حساب میشد نه آنها؟
آیا او را به قبول میکردند که آنجا زندگی کند و یا اینکه باید برمیگشت سیاره خودش؟
با او چگونه برخورد میکردند؟ اصلا او را با آن همه تفاوت که با آنها داشت قبول میکردند؟(او واقعا با آنها تفاوت میداشت؟) اگر آری برای چند وقت؟ چند روز؟ چند سال؟
چرا انسان موقع خوش حالی با همه مهربان میشود؟ و دوست دارد این خوش حالی را به هر روشی شده با دیگران تقسیم کند، در بیشتر مواقع شخص مقابل هیچ گونه ارزشی برایش قائل نیست.