Olivia
Online
صرخة المبدأ
@SarkhatalMabda
نحيي الفكر، ونحافظ على المبدأ
Joined July 2024
4.1K Following
1.4K Followers
1.6K Posts
Pinned Tweet
عباس جومات حما ښار!
امام:خپل وسله مه پرېږدئ، ځکه چې د اسرائیلي اشغالګرو سره مخامخ کېدل حتمي دي، نو خپل ځانونه تیار کړئ.
جمعه؛ د حق د غږ پورته کولو ورځ
FACEBOOK:
https://t.co/wiZb9d7lyE
TWITTER:
https://t.co/4eWttmA9u2
د جمعې د ورځې فضيلت
ټيليګرام:👇👇👇
https://t.co/9SGsWFybsw
وټسپ:👇👇👇
https://t.co/FJN93bi0mx
اعلامیه مطبوعاتی:
سفارتخانههای امریکا مراکز جاسوسی و نفاق اند، دعوت از بازگشایی سفارت امریکا در افغانستان خیانت به قربانیان امت اسلامی و بیحرمتی به خون شهداست
وزیر امور خارجه حکومت افغانستان، در گفتوگوی اخیر خود با روزنامه «نیویارک تایمز» در کابل، با دعوت رسمی از امریکا برای بازگشایی سفارت و سرمایهگذاری در بخشهای زیربنایی و معادن افغانستان، اظهار داشت: «ما فصل جنگ را پایانیافته میدانیم و منبعد خواهان روابطی بر بنیاد احترام متقابل و آغاز فصل تازهای از تعامل مثبت هستیم. »
سخن گفتن از «پایان فصل جنگ» با دولتی که در جنگ فراگیر و خصمانه علیه امت اسلامی قرار دارد، خطایی استراتژیک و چشمپوشی از واقعیتی انکارناپذیر است. امریکا سرکرده کفر جهانی و دشمن اصلی مسلمانان است. هرچند امریکا فعلاً در افغانستان جنگ نظامی ندارد، ولی اگر زاویه دید ما امت محور باشد متوجه میشویم که امریکا همین اکنون در چندین جبهه علیه مسلمانان میجنگد و سرلشکر آن است. امریکا در جنگ یمن و بحران خونین سودان نقش دارد، از رژیم یهود پشتیبانی نامحدود نظامی، سیاسی و تسلیحاتی در نسلکشی مردم فلسطین و لبنان میکند، و نیز سیاست فشار، تحریم و تقابل با ایران را روی دست گرفته و در کنار این تحولات، از سیاستهای حکومت هند در زمینهٔ اشغال و سرکوب مسلمانان، تشدید تنشها از سوی پاکستان بر افغانستان، و اعمال فشارهای سیاسی، اقتصادی و امنیتی بر افغانستان حمایت میکند.
در ترازوی اسلام، معیار الولاء والبراء، مرزهای استعماری و مفاهیم وطنی نیست. عداوت با امریکا ریشه در تقابل بنیادین کفر و اسلام دارد و نادیده گرفتن جنایات این قدرت استعمارگر در سراسر جغرافیای اسلامی، به بهانه منافع ملی، انحراف از اصول عقیدتی و نادیده گرفتن سیاست واحد اسلامی است. افزون بر این، خصومت امریکا علیه افغانستان هرگز پایان نیافته است؛ نبود حضور فزیکی نظامیان امریکایی به معنای پایان جنگ و برقراری صلح نیست؛ بلکه امریکا رویکرد خود را از جنگ مستقیم نظامی به فشارهای اقتصادی، سیاسی و فعالیتهای استخباراتی تغییر داده است. چنانکه مسدود کردن و غارت میلیاردها دالر از ذخایر بانک مرکزی، تحمیل تحریمهای اقتصادی، نقض حاکمیت فضایی و تهاجم گسترده تبلیغاتی علیه ارزشهای اسلامی، با تمام توان جریان دارد. بناً از دیدگاه شرعی، برقراری هرگونه پیوند دیپلوماتیک، سیاسی یا اقتصادی با «دولت محارب بالفعل» که دستش به خون مسلمانان آلوده است، باطل و حرام است.
در سوی دیگر، دعوت از شرکتها و دولت امریکا برای استخراج معادن و تسلط بر زیربناهای افغانستان، فاجعهای دوچندان به همراه دارد:
نخست اینکه،دولتهای سرمایهداری غرب همواره به سرزمینهای ضعیف بهعنوان طعمهای برای چپاول مینگرند. این سیاست غارتگرانه در توافقات اخیر پیرامون اوکراین کاملاً عیان شد؛ جایی که کمکهای امریکا به تصاحب و مدیریت منابع معدنی، نفت و گاز مشروط گردید و عملاً «تصاحب دارایی به شیوه استعماری» رقم خورد.
دوم،معادن و ذخایر طبیعی بلاد اسلامی «ملکیت عامه» امت است و باید در جهت مصالح و قدرت مسلمانان برای اظهار دین به کار گرفته شود. از آنجا که مواد معدنی استراتژیک نقشی حیاتی در صنایع موشکی، سیستمهای راداری و تکنالوژی دفاعی و نظامی دارند، واگذاری این منابع حیاتی به منزله کمک به تداوم حیات استعماری امریکا، ضعیف ساختن مسلمانان و تقویت شمشیر دشمنی است که با آن موشک و بمب ساخته و بر سر مظلومان در غزه، لبنان و دیگر بلاد اسلامی فرود میآورد.
وزیر خارجه افغانستان قبلا نیز گفته بود: «من توانایی رئیسجمهور ترامپ در معامله، رویکرد عملگرایانه و قاطعیت او را عواملی میدانم که میتوانند تعامل سازنده با دولت وی را تسهیل کنند.»چنین ذهنیتی نسبت به سیاستمداران امریکایی، بهویژه دونالد ترامپ، با دیدگاه اسلامی در تضاد کامل قرار دارد. نگاه ترامپ به جهان، رویکردی کاملاً مالکانه و استعماری است؛ او همچنان سودای تصاحب پایگاه بگرام را در سر دارد، از غصب کامل فلسطین پشتیبانی میکند و حالا با وقاحت از این میگوید که تنگه هرمز را جزء قلمرو امریکا اعلام خواهد کرد.
آیا اصرار تعامل نزدیک با کسی دارید که نهتنها در عمل علیه اسلام میجنگد، بلکه در سخن نیز دشمنی خود را فریاد میزند؟ ترامپ در دوره اول ریاستجمهوری خود صراحتاً اعلام کرد: «جهان متمدن را علیه تروریزم اسلامی افراطی متحد خواهیم ساخت و آن را بهطور کامل از روی زمین محو خواهیم کرد.»
پس بیایید بهجای طمع به استعمارگران غربی و وارد شدن در معاملات با آنها، دست برادری به سوی مسلمانان، یعنی دوستان واقعی خود، دراز کنید؛ کسانی که شما را به مایه عزت حقیقی، یعنی تأسیس دوباره خلافت راشده ثانی بر منهج نبوت، دعوت میکنند. این دعوت برحق، مانند سیاست عملگرایانه غربی، یک معامله تجاری و اقتصادی نیست، بلکه معاملهای بزرگ با ذات اقدس الله سبحانه و تعالی است. نصرت از این دعوت، شما را به عزت، اقتدار و جایگاه رهبری جهان خواهد رساند؛ همانگونه که روزگاری عربِ پراکنده و جاهل را از حاشیه تاریخ به جایگاه سرداری و رهبری جهان رساند.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۚ أَتُرِيدُونَ أَن تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُّبِينًا.
ترجمه: ای کسانی که ایمان آوردهاید! کافران را به جای مؤمنان اولیاء قرار ندهید. آیا میخواهید برای خدا علیه خودتان حجت آشکاری قرار دهید؟
سوره نساء، آیه ۱۴۴
دفتر مطبوعاتی حزب التحریر – ولایه افغانستان
سه شنبه ۵ ربیع الاول ۱۴۴۸هـ
۲۰۲۶ / ۰۸ / ۱۸ م
شماره: ح.ت.افغ ۰۳/۱۴۴۸
د دې پر ځای چې غربي استعمارګرانوته طمع ولرئ او له هغوی سره معاملو ته داخل شئ، د مسلمانانو، یعنې خپلو رښتینو دوستانو په لوري د ورورولۍ لاس اوږد کړئ؛ هغه کسان چې تاسو د رښتیني عزت سرچینې، یعنې د نبوت په منهج د دویم راشده خلافت بیاځلي تاسیس ته رابولي.
مطبوعاتي اعلامیه:
د امریکا سفارتونه د جاسوسۍ او نفاق مرکزونه دي؛ په افغانستان کې د امریکا د سفارت د بېرته پرانیستلو بلنه، د اسلامي امت له قربانیانو سره خیانت او د شهیدانو وینو ته سپکاوی دی
د افغانستان د حکومت د بهرنیو چارو وزیر، په کابل کې له «نیویارک ټایمز» ورځپاڼې سره په خپله وروستۍ مرکه کې، د سفارت د بېرته پرانیستلو او د افغانستان د زېربناوو او کانونو په برخو کې د پانګونې لپاره له امریکا څخه د رسمي بلنې په ترڅ کې څرګنده کړه: «موږ د جګړې څپرکی پای ته رسېدلی بولو او له دې وروسته پر متقابل احترام د ولاړو اړیکو او د مثبت تعامل د یوه نوي څپرکي د پیل غوښتونکي یو.»
له داسې یوه دولت سره د «جګړې د څپرکي پای» په اړه خبرې کول، چې د اسلامي امت پر وړاندې په هراړخیزه او دښمنانه جګړه کې ښکېل دی، یوه ستراتیژیکه تېروتنه او له ښکاره حقیقت څخه سترګې پټول دي. امریکا د نړیوال کفر سرلاری او د مسلمانانو اصلي دښمن دی. که څه هم امریکا اوسمهال په افغانستان کې پوځي جګړه نه کوي، خو که زموږ د لید زاویه امتمحوره وي، نو متوجه کېږو چې امریکا همدا اوس د مسلمانانو پر وړاندې په څو جبهو کې په جګړه بوخته ده او مشري یې کوي. امریکا د یمن په جګړه او د سوډان په خونړي کړکېچ کې رول لري، د فلسطین او لبنان د خلکو په نسلوژنه کې له یهودي رژیم څخه بېسارینظامي، سیاسي او وسلهوال ملاتړ کوي او همدارنګه له ایران سره یې د فشار، بندیزونو او تقابل سیاست غوره کړی دی؛ د دغو بدلونونوترڅنګ، د هند د حکومت له سیاستونو څخه د مسلمانانو د اشغال او ځپلو، د پاکستان له لوري پر افغانستان د تاوتریخوالي دزیاتولو او پر افغانستان د سیاسي، اقتصادي او امنیتي فشارونو دراوړلو په برخه کې ملاتړ کوي.
د اسلام په تله کې د الولاء او البراء معیار، استعماري پولې او وطني مفهومونه نه دي. له امریکا سره دښمني د کفر او اسلام په بنسټیز ټکر کې رېښه لري او د ملي ګټو په پلمه په ټوله اسلامي جغرافیه کې د دغه استعمارګر ځواک د جنایتونو له پامه غورځول، له عقیدتي اصولو څخه انحراف او د واحد اسلامي سیاست له پامه غورځول دي. پر دې سربېره، د افغانستان پر وړاندې د امریکا دښمني هیڅکله پای ته نه ده رسېدلې؛ د امریکايي سرتېرو د فزیکي حضور نشتوالی د جګړې د پای او د سولې د ټینګښت په مانا نه دی، بلکې امریکا خپله تګلاره له مستقیمې پوځي جګړې څخه اقتصادي او سیاسي فشارونو او استخباراتي فعالیتونو ته بدله کړې ده. لکه څنګه چې د مرکزي بانک د میلیاردونو ډالرو زېرمو کنګل کول او لوټل، د اقتصادي بندیزونو لګول، د فضايي حریم نقضول او د اسلامي ارزښتونو پر وړاندې پراخ تبلیغاتي یرغل، په ټول ځواک سره روان دي. نو ځکه له شرعي لیدلوري، له یوه داسې «بالفعل محارب دولت» سره چې لاس یې د مسلمانانو په وینو ککړ دي، د هر ډول ډیپلوماتیکو، سیاسي یا اقتصادي اړیکو ټینګول باطل او حرام دي.
له بلې خواد افغانستان د کانونو د استخراج او پر زېربناوو د واک ترلاسه کولو لپاره د امریکايي شرکتونو او حکومت رابلل، له ځان سره دوه چنده ناورین راوړي:
لومړی، د غرب پانګوال دولتونه تل کمزورو خاورو ته د چور د یوې مړۍ په سترګه ګوري. دا لوټماره تګلاره د اوکراین په اړه په وروستیو هوکړو کې په بشپړه توګه څرګنده شوه؛ هلته چې د امریکا مرستې یوازې د کانونو د سرچینو، تېلو او ګازو په خپلولو او مدیریت پورې مشروطې شوې او په عملي ډول «په استعماري طریقه د شتمنۍ غصبول» پیل شول.
دویم، د اسلامي خاورو کانونه او طبیعي زېرمې د امت «عام ملکیت» دی او باید د دین د اظهار لپاره د مسلمانانو د ګټو او قدرتپه لاره کې وکارول شي. داچې ستراتیژیک معدني توکي د توغندیو په صنایعو، راداري سیسټمونو او دفاعي او نظامي ټیکنالوژۍ کې اساسيرول لري، نو د دغو حیاتي سرچینو سپارل د امریکا د استعماري بقا له دوام سره د مرستې، د مسلمانان د کمزوري کولو او د هغه دښمن د تورې د پیاوړي کولو په مانا دي،چې په هغو سره توغندي او بمونه جوړوي او په غزه، لبنان او نورو اسلامي خاورو کې یې پر مظلومانو راوروي.
د افغانستان د بهرنیو چارو وزیر مخکې هم ویلي وو: «زه په معامله کولو کې د ولسمشر ټرمپ وړتیا، عملپالنه او د هغه پرېکندهتوب داسې لاملونه بولم، چې د هغه له دولت سره رغنده تعامل اسانه کولی شي.» د امریکايي سیاستوالو او په ځانګړې توګه د ډونالډ ټرمپ په اړه دا ډول ذهنیت له اسلامي لیدلوري سره په بشپړه توګه په ټکر کې دی. نړۍ ته د ټرمپ لیدلوری، په بشپړه توګه یومالکانه او استعماري چلند دی؛ هغه لا هم په سر کې د بګرام اډې د لاندې کولو هوس لري، د فلسطین له بشپړ غصب څخه ملاتړ کوي او اوس په سپینسترګۍ سره دا وايي، چې د هرمز تنګی به د امریکا د قلمرو برخه اعلان کړي.
ایا له داسې چا سره پر نږدې تعامل ټینګار کوئ چې نه یوازې په عمل کې د اسلام پر وړاندې جنګېږي، بلکې په خبرو کې هم د خپلې دښمنۍ چیغې وهي؟ ټرمپ د خپلې ولسمشرۍ په لومړۍ دوره کې په ښکاره اعلان وکړ: «موږ به متمدنه نړۍ د تندلاري اسلامي ترورېزم پر وړاندې متحده کړو او هغه به په بشپړ ډول د ځمکې له مخ څخه پاک کړو.»
نو راځئ د دې پر ځای چې غربي استعمارګرانوته طمع ولرئ او له هغوی سره معاملو ته داخل شئ، د مسلمانانو، یعنې خپلو رښتینو دوستانو په لوري د ورورولۍ لاس اوږد کړئ؛ هغه کسان چې تاسو د رښتیني عزت سرچینې، یعنې د نبوت په منهج د دویم راشده خلافت بیاځلي تاسیس ته رابولي. دغه حق دعوت، د غربیانو د عملپال سیاست په څېر کومه سوداګریزه او اقتصادي معامله نه ده، بلکې د الله سبحانه و تعالی له سپېڅلي ذات سره یوه لویه معامله ده. د دغه دعوتملاتړ به تاسو د عزت، اقتدار او د نړۍ د مشرۍ مقام ته ورسوي؛ لکه څنګه چې یو وخت یې خواره واره او جاهل عرب د تاریخ له حاشیې څخه، د نړۍ د مشرۍ او رهبرۍ مقام ته ورسول.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۚ أَتُرِيدُونَ أَن تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُّبِينًا.
(سوره نساء، آیه ۱۴۴)
ژباړه: اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! د مؤمنانو پر ځای کافران خپل دوستان مه نیسئ. ایا غواړئ چې د ځانونو پر خلاف الله تعالی ته یو ښکاره دلیل په لاس ورکړئ؟
د حزبالتحریر - ولایه افغانستان مطبوعاتي دفتر
سه شنبه ۵ ربیع الاول ۱۴۴۸هـ
۲۰۲۶ / ۰۸ / ۱۸ م
شماره: ح.ت.افغ ۰۳/۱۴۴۸
@HTAFMediaOffice د دې پر ځای چې غربي استعمارګرانوته طمع ولرئ او له هغوی سره معاملو ته داخل شئ، د مسلمانانو، یعنې خپلو رښتینو دوستانو په لوري د ورورولۍ لاس اوږد کړئ؛ هغه کسان چې تاسو د رښتیني عزت سرچینې، یعنې د نبوت په منهج د دویم راشده خلافت بیاځلي تاسیس ته رابولي.
@HTAFMediaOffice د امریکا سفارتونه د جاسوسۍ او نفاق مرکزونه دي؛ په افغانستان کې د امریکا د سفارت د بېرته پرانیستلو بلنه، د اسلامي امت له قربانیانو سره خیانت او د شهیدانو وینو ته سپکاوی دی
د اسلامي دولت د بهرني سیاست بنسټیزه موخه، د اعلاء کلمة الله لپاره دعوت او جهاد دی.
FACEBOOK:
https://t.co/wiZb9d7lyE
TWITTER:
https://t.co/4eWttmA9u2
د یوه امت رښتینی ځواک په نړیوالو نظامونو پورې په تړاو او د لویو قدرتونو په تاییدۍکې نه دی؛ بلکې په فکري-سیاسي ویښتیا، د مسلمانانو په یووالي، د اسلامي ارزښتونو په حاکمیت او د داسې یوه نظام په رامنځته کولو کې دی،چې ..
#پنځه_کاله_فرصتونه_او_عبرتونه
#پنج_سال_فرصت_ها_و_عبرت_ها
د پرون مجاهد چې د الله تعالی د کلمې د حاکمیت لپاره یې مبارزه کوله، نن یې رسالت یوازې په دنده، معاش، کاروبار، پروژو او اسانتیاوو پورې محدود دی، دا د ګډ رسالت د کمزورۍ نښه ده.
#پنځه_کاله_فرصتونه_او_عبرتونه
#پنج_سال_فرصت_ها_و_عبرت_ها
د دولت تر تاسیس پنځه کاله وروسته؛ هغه څه چې رسول الله ﷺ وکړل، خو امارت ونه کړل
#پنځه_کاله_فرصتونه_او_عبرتونه
#پنج_سال_فرصت_ها_و_عبرت_ها
د افغانستان لپاره اصلي لاره دا ده چې ځان د محدودې جغرافیې، مليپالو افکارو او استعماري پولو له قفسه خلاص کړي او د یوه خپلواک اسلامي بلاک په توګه راڅرګند شي.
#پنځه_کاله_فرصتونه_او_عبرتونه
#پنج_سال_فرصت_ها_و_عبرت_ها
د اوسنیو حاکمانو اندېښنه: د نړیوال مشروعیت ترلاسه کول که د امت اقتدار؟
مسلم بغلاني
د افغانستان حکومت په داسې حال کې د خپلې واکمنۍ د پنځمې کلیزې هرکلی کوي، چې ډیپلوماتیکه اداره یې لا هم د «نړیوال مشروعیت» او په ملګرو ملتونو کې د څوکۍ د ترلاسه کولو خوبونه ویني. لکه څنګه چې د افغانستان چارواکو له ۲۰۲۱م کال راهیسې په لسګونو ځله څرګنده کړې، چې دوی د نړۍ له ټولو هېوادونو سره د نږدې او مثبتو اړیکو غوښتونکي دي او په بېلابېلو ناستو او ډیپلوماټیکو لیدنو کې یې تل د ملګرو ملتونو د څوکۍ په ترلاسه کولو ټینګار کړی دی.
که د یوویشتمې پېړۍ بدلونونو ته په واقعي ډول وګورو، دې پایلې ته رسېږو چې د «نړیوال مشروعیت ترلاسه کولو» مفهوم او د ملګرو ملتونو، ناټو او د بشري حقونو د بنسټونو په څېر د ادارو موثریت په جدي توګه پیکه شوی او تر پوښتنې لاندې راغلی دی.
ملګري ملتونه، د سړې جګړې د وخت یو زوړ میراث دی چې نن ورځ یې خپل موثریت، خپلواکي او مشروعیت په بشپړ ډول له لاسه ورکړي دي. لکه څنګه چې په غزه کې ښکاره عاموژنې، د کشمیر تل پاتې بحران، په هند او میانمار کې د مسلمانانو وژنې او همدارنګه په منځني ختیځ (غزه او ایران) کې وروستیو کړکېچونو د دغه بنسټ له مخ څخه نقاب لرې کړ او ویې ښوده چې دغه سازمان د عدالت په تامینولو، د جګړې په مخنیوي یا د نړیوال نظم په رامنځته کولو کې کوچنی اغېز هم نه لري. داسې چې د ملګرو ملتونو په زړه، یعنې په امنیت شورا کې د امریکا پرله پسې ویټوګانو، په غزه کې د اوربند د مخنیوي او د عاموژنې د دوام لپاره، په څرګنده وښودله چې دا سازمان یوازې د څو سترو قدرتونو د «زورواکۍ او زورګویۍ په ډګر» بدل شوی دی؛ هغه قدرتونه چې د خپلو نامشروع ګټو پر بنسټ د کمزورو ملتونو پر سر معاملې کوي.
د څو دقیقو لپاره تصور وکړئ که چېرې د افغانستان حکومت په دغه بنسټ کې د څوکۍ په ترلاسه کولو بریالی شي، څه بدلون به راشي؟ د «فلسطین» تجربه زموږ د سترګو په وړاندې پرته ده؛ هغه خاوره چې له ۱۹۷۴م کال راهیسې په ملګرو ملتونو کې د ناظرپه توګه څوکۍ لري، خو ان د لوېدیځې غاړې یا غزې په یوه کوڅه کې په دې نه دی توانېدلی چې د یوه مسلمان ژوند خوندي کړي. نو ځکه، دغه تصور چې د افغانستان حکومت به د ملګرو ملتونو د ټریبیون او نړیوال مشروعیت له لارې وکولی شي، چې د اسلام او د افغانستان د مسلمانانو په ګټه کوم کار وکړي، له خوب او خیال پرته بل څه نه دي.
بل خوا، د اسلام په تاریخ کې هم هیڅ داسې روایت نشته دی چې پیغمبر صلی الله علیه و علی آله وسلم او اصحاب کرامو رضي الله عنهم دې له دارالندوې، کفارو، مشرکینو یا سیمهییزو قدرتونو څخه د مشروعیت غوښتنه کړې وي؛ بلکې د اسلام د لومړي وخت سیرت او تاریخ شاهدي ورکوي،چې پیغمبر صلی الله علیه و علی آله وسلم په مدینه کې د دولت تر تاسیس وروسته، د نړۍ پاچاهانو او امپراتورانو ته دعوتلیکونه واستول او هغوی ته یې خبرداری ورکړ. لکه څنګه چې د روم پاچا هرقل او د فارس پاچا خسروپرویز ته یې یادونه وکړه، چې دوی د خپلو تر لاس لاندې خلکو په وړاندې مسوول دي او همداراز خبرداری یې ورکړ چې که اسلام ونه مني، باید له مسلمانانو سره جګړې ته چمتو شي.
همدارنګه د دمشق او عمان پاچاهانو ته یې اعلان وکړ چې باید اسلام ومني، که نه نو حکومتونه به یې له منځه لاړ شي. د بحرین له پاچا څخه هم وغوښتل شول چې که اسلام نه مني، باید جزیه ورکړي. په حقیقت کې دا د «اسلام بهرنی سیاست» و، چې په ښکاره ډول ټولې نړۍ ته ورسول شو؛ هغه هم په داسې حال کې چې د یادو دولتونو مادي قدرت له مسلمانانو څخه څو چنده زیات و. له همدې امله اسلام د کفري قدرتونو، محاربو او استعمارګرو پر وړاندې د قدرت، صلابت او زورګویۍ د ښودلو دین دی؛ نه د نړۍ له طاغوت او استکبار څخه د مشروعیت اخیستلو دین.
له بلې خوا، نړۍ په ۲۱مه پېړۍ کې نه یوازې د یوه تاریخي انتقالي پړاو په بهیر کې ده، بلکې په ډېر چټکۍ سره له «پر قواعدو ولاړ نظم» څخه د «پر ځواک ولاړ نظم» یا همغه «د ځنګل د قانون» پر لور روانه ده. په اوسنیو شرایطو کې امریکا د لومړي قدرت په توګه، نور د «ارزښتونو او بشري حقونو» په غولوونکو الفاظو خبرې نه کوي؛ بلکې د خپلو غوښتنو د ترلاسه کولو لپاره یې اسالیب «جګړه، اقتصادي بندیزونه او ډالر» دي. په همدې ترتیب، سیالو قدرتونو لکه؛ چین او روسیې په نړیواله کچه د امریکا هژمون تر یوې اندازې له ننګونو سره مخ کړی دی او په نړیوال جنوب کې راټوکېدونکي قدرتونه او همدارنګه جاپان، هند او اروپايي هېوادونه هم په دې کړکېچنه نړۍ کې د خپل راتلونکي د سیاسي بقا او خپلې ونډې د ترلاسه کولو په لټه کې دي.
په داسې څو قطبي او له کړکېچه ډکه نړۍ کې چې هر هېواد د خپلې بقا د دوام لپاره د اقتصادي، نظامي او ټکنالوژیکي بنسټونو د پیاوړتیا په هڅه کې دی، دغه وضعیت د افغانستان د حکومت لپاره د یوې دوه سرې تورې په څېر دی: هم یو «بالقوه ګواښ» دی او هم یو «طلایي فرصت».
که د افغانستان حکومت د اوسني نړیوال نظم له دې ګډوډۍ څخه د الله سبحانه وتعالی د دین د اظهار او حاکمیت او د نړیوال اقتدار د رامنځته کولو لپاره ګټه پورته نه کړي، دغه رامنځته شوي شرایط به ډېر ژر د افغانستان لپاره په یوه خطرناک ګواښ بدل شي. نن که موږ وینو چې د سیمې او نړۍ هېوادونه له افغانستان سره د تعامل لپاره له یو او بل څخه مخکېتوب کوي،باید داسې محاسبه ونه کړو چې هغوی له اوسنیو افغان چارواکو سره له زړه څخه لېوالتیا یا ایډیالوژیکه اړیکه لري. دا راکړې ورکړې او تعاملات (سیاسي او اقتصادي)، د «طالبانو د مهارولو په سیاست» کې ریښه لري. د هغوی پټ هدف دا دی چې د افغانستان حکومت په راکړه ورکړه، سوداګریزو هوکړو او اقتصادي تړاو کې بوخت کړي، ترڅو دغه محرک ځواک په هېڅ صورت د اسلام د نړیوال حاکمیت د را ژوندي کولو فکر ونه کړي. هغوی غواړي د افغانستان حکومت د «دولت-ملت» په قفس کې نور هم بندي کړي. له همدې امله طالبان باید په خلاصو غېږو، د بهرنیو ډیپلوماتانو په منفعتمحوره موسکاوو او د دولتونو په بشري مرستو دوکه نشي اود دغه سیاست په دوام سره، بالقوه سیاسي ګواښ د پخوا په پرتله ځان ته ډېر متوجه نه کړي.
په همدې ترتیب، د دغه کړکېچن وضعیت په زړه کې د افغانستان او نړۍ د مسلمانانو لپاره یو بېساری تاریخي فرصت لیدل کېږي. په داسې حال کې چې د نړۍ او سیمې ټول قدرتونه په خپله سیاسي بقا، اقتصادي تورم او جیوپولیټیکي سیالیو کې ښکېل دي، طالبان کولی شي چې له دې تشې ګټه پورته کړي او سیاسي معادله له اسلامي امت سره په نږدې همکارۍ د نړۍ د مسلمانانو په ګټه بدله کړي.
که د افغانستان حکومت په رښتیا سره لوی اسلامي سیاست (د راشده خلافت دولت بیا تاسیس) ته غاړه کېږدي، خپل ځان د محدودې جغرافیې، مليپالو افکارو او استعماري پولو له زندان څخه خلاص کړي او د یوه «خپلواک اسلامي بلاک» په توګه راڅرګند شي، نو تاریخ به جوړ کړي. دا همغه بېسیاری فرصت دی، چې د نړۍ د ټولو کمزورو او مسلمانانو لپاره د یوه «پیاوړي دفاعي ډال» د رامنځته کېدو زمینه برابرولی شي او د الله سبحانه وتعالی دین د سلف صالحود زمانې په څېر، په عزت او اقتدار سره پر ځمکه اظهارولی شي.
په پای کې یو ځل بیا ټینګار کوو چې د اوسني نړیوال نظم په فاسد جوړښت کې د سراب «نړیوال مشروعیت د ترلاسه کولو» په لټه کې کېدل، د انرژۍ ضایع کول او له اصلي لارې څخه انحراف دی. په هغه نړۍ کې چې «قدرت» لومړۍ او وروستۍ خبره کوي، واقعي مشروعیت له دننه څخه ترلاسه کېږي؛ یعنې د اسلامي امت د یووالي په انسجام، د کورني مشروعیت په ترلاسه کولو، د امت او خلافت پر مفهوم باندې په منګولو لګولو او همدارنګه د الله سبحانه وتعالی پر نصرت باندې په تکیه کولو سره.
نو ځکه د یادونې وړ ده چې د افغانستان حکومت رهبري او ډیپلوماتیکه اداره باید د نړیوال مشروعیت د ترلاسه کولو پر ځای، «امت محوره ډیپلوماسي» د خپلې «اقتصادمحوره ډیپلوماسۍ» ځایناستې کړي، ترڅو نه یوازې د مسلمانانو لپاره یو واقعي ادرس او خپلواک بلاک رامنځته شي، بلکې په ټوله نړۍ کې د مسلمانانو د وینې، مقدساتو او ناموس د ساتلو لپاره یو پیاوړی چتر هم رامنځته شي.
#پنځه_کاله_فرصتونه_او_عبرتونه
#پنج_سال_فرصت_ها_و_عبرت_ها
د یوه اسلامي دولت بهرنی سیاست یوازې د مادي ګټو، اقتصاد او نړیوال مشروعیت پر محور نشي تعریف کېدلی؛ بلکې د دین د اظهار، له اسلامي هویت څخه د دفاع، د امت د یووالي او نړۍ ته د اسلام د پیغام رسولو پر بنسټ باید ولاړ وي.
#پنځه_کاله_فرصتونه_او_عبرتونه
#پنج_سال_فرصت_ها_و_عبرت_ها
د اوسنیو حاکمانو اندېښنه: د نړیوال مشروعیت ترلاسه کول که د امت اقتدار؟
مسلم بغلاني
د افغانستان حکومت په داسې حال کې د خپلې واکمنۍ د پنځمې کلیزې هرکلی کوي، چې ډیپلوماتیکه اداره یې لا هم د «نړیوال مشروعیت» او په ملګرو ملتونو کې د څوکۍ د ترلاسه کولو خوبونه ویني. لکه څنګه چې د افغانستان چارواکو له ۲۰۲۱م کال راهیسې په لسګونو ځله څرګنده کړې، چې دوی د نړۍ له ټولو هېوادونو سره د نږدې او مثبتو اړیکو غوښتونکي دي او په بېلابېلو ناستو او ډیپلوماټیکو لیدنو کې یې تل د ملګرو ملتونو د څوکۍ په ترلاسه کولو ټینګار کړی دی.
که د یوویشتمې پېړۍ بدلونونو ته په واقعي ډول وګورو، دې پایلې ته رسېږو چې د «نړیوال مشروعیت ترلاسه کولو» مفهوم او د ملګرو ملتونو، ناټو او د بشري حقونو د بنسټونو په څېر د ادارو موثریت په جدي توګه پیکه شوی او تر پوښتنې لاندې راغلی دی.
ملګري ملتونه، د سړې جګړې د وخت یو زوړ میراث دی چې نن ورځ یې خپل موثریت، خپلواکي او مشروعیت په بشپړ ډول له لاسه ورکړي دي. لکه څنګه چې په غزه کې ښکاره عاموژنې، د کشمیر تل پاتې بحران، په هند او میانمار کې د مسلمانانو وژنې او همدارنګه په منځني ختیځ (غزه او ایران) کې وروستیو کړکېچونو د دغه بنسټ له مخ څخه نقاب لرې کړ او ویې ښوده چې دغه سازمان د عدالت په تامینولو، د جګړې په مخنیوي یا د نړیوال نظم په رامنځته کولو کې کوچنی اغېز هم نه لري. داسې چې د ملګرو ملتونو په زړه، یعنې په امنیت شورا کې د امریکا پرله پسې ویټوګانو، په غزه کې د اوربند د مخنیوي او د عاموژنې د دوام لپاره، په څرګنده وښودله چې دا سازمان یوازې د څو سترو قدرتونو د «زورواکۍ او زورګویۍ په ډګر» بدل شوی دی؛ هغه قدرتونه چې د خپلو نامشروع ګټو پر بنسټ د کمزورو ملتونو پر سر معاملې کوي.
د څو دقیقو لپاره تصور وکړئ که چېرې د افغانستان حکومت په دغه بنسټ کې د څوکۍ په ترلاسه کولو بریالی شي، څه بدلون به راشي؟ د «فلسطین» تجربه زموږ د سترګو په وړاندې پرته ده؛ هغه خاوره چې له ۱۹۷۴م کال راهیسې په ملګرو ملتونو کې د ناظرپه توګه څوکۍ لري، خو ان د لوېدیځې غاړې یا غزې په یوه کوڅه کې په دې نه دی توانېدلی چې د یوه مسلمان ژوند خوندي کړي. نو ځکه، دغه تصور چې د افغانستان حکومت به د ملګرو ملتونو د ټریبیون او نړیوال مشروعیت له لارې وکولی شي، چې د اسلام او د افغانستان د مسلمانانو په ګټه کوم کار وکړي، له خوب او خیال پرته بل څه نه دي.
بل خوا، د اسلام په تاریخ کې هم هیڅ داسې روایت نشته دی چې پیغمبر صلی الله علیه و علی آله وسلم او اصحاب کرامو رضي الله عنهم دې له دارالندوې، کفارو، مشرکینو یا سیمهییزو قدرتونو څخه د مشروعیت غوښتنه کړې وي؛ بلکې د اسلام د لومړي وخت سیرت او تاریخ شاهدي ورکوي،چې پیغمبر صلی الله علیه و علی آله وسلم په مدینه کې د دولت تر تاسیس وروسته، د نړۍ پاچاهانو او امپراتورانو ته دعوتلیکونه واستول او هغوی ته یې خبرداری ورکړ. لکه څنګه چې د روم پاچا هرقل او د فارس پاچا خسروپرویز ته یې یادونه وکړه، چې دوی د خپلو تر لاس لاندې خلکو په وړاندې مسوول دي او همداراز خبرداری یې ورکړ چې که اسلام ونه مني، باید له مسلمانانو سره جګړې ته چمتو شي.
همدارنګه د دمشق او عمان پاچاهانو ته یې اعلان وکړ چې باید اسلام ومني، که نه نو حکومتونه به یې له منځه لاړ شي. د بحرین له پاچا څخه هم وغوښتل شول چې که اسلام نه مني، باید جزیه ورکړي. په حقیقت کې دا د «اسلام بهرنی سیاست» و، چې په ښکاره ډول ټولې نړۍ ته ورسول شو؛ هغه هم په داسې حال کې چې د یادو دولتونو مادي قدرت له مسلمانانو څخه څو چنده زیات و. له همدې امله اسلام د کفري قدرتونو، محاربو او استعمارګرو پر وړاندې د قدرت، صلابت او زورګویۍ د ښودلو دین دی؛ نه د نړۍ له طاغوت او استکبار څخه د مشروعیت اخیستلو دین.
له بلې خوا، نړۍ په ۲۱مه پېړۍ کې نه یوازې د یوه تاریخي انتقالي پړاو په بهیر کې ده، بلکې په ډېر چټکۍ سره له «پر قواعدو ولاړ نظم» څخه د «پر ځواک ولاړ نظم» یا همغه «د ځنګل د قانون» پر لور روانه ده. په اوسنیو شرایطو کې امریکا د لومړي قدرت په توګه، نور د «ارزښتونو او بشري حقونو» په غولوونکو الفاظو خبرې نه کوي؛ بلکې د خپلو غوښتنو د ترلاسه کولو لپاره یې اسالیب «جګړه، اقتصادي بندیزونه او ډالر» دي. په همدې ترتیب، سیالو قدرتونو لکه؛ چین او روسیې په نړیواله کچه د امریکا هژمون تر یوې اندازې له ننګونو سره مخ کړی دی او په نړیوال جنوب کې راټوکېدونکي قدرتونه او همدارنګه جاپان، هند او اروپايي هېوادونه هم په دې کړکېچنه نړۍ کې د خپل راتلونکي د سیاسي بقا او خپلې ونډې د ترلاسه کولو په لټه کې دي.
په داسې څو قطبي او له کړکېچه ډکه نړۍ کې چې هر هېواد د خپلې بقا د دوام لپاره د اقتصادي، نظامي او ټکنالوژیکي بنسټونو د پیاوړتیا په هڅه کې دی، دغه وضعیت د افغانستان د حکومت لپاره د یوې دوه سرې تورې په څېر دی: هم یو «بالقوه ګواښ» دی او هم یو «طلایي فرصت».
که د افغانستان حکومت د اوسني نړیوال نظم له دې ګډوډۍ څخه د الله سبحانه وتعالی د دین د اظهار او حاکمیت او د نړیوال اقتدار د رامنځته کولو لپاره ګټه پورته نه کړي، دغه رامنځته شوي شرایط به ډېر ژر د افغانستان لپاره په یوه خطرناک ګواښ بدل شي. نن که موږ وینو چې د سیمې او نړۍ هېوادونه له افغانستان سره د تعامل لپاره له یو او بل څخه مخکېتوب کوي،باید داسې محاسبه ونه کړو چې هغوی له اوسنیو افغان چارواکو سره له زړه څخه لېوالتیا یا ایډیالوژیکه اړیکه لري. دا راکړې ورکړې او تعاملات (سیاسي او اقتصادي)، د «طالبانو د مهارولو په سیاست» کې ریښه لري. د هغوی پټ هدف دا دی چې د افغانستان حکومت په راکړه ورکړه، سوداګریزو هوکړو او اقتصادي تړاو کې بوخت کړي، ترڅو دغه محرک ځواک په هېڅ صورت د اسلام د نړیوال حاکمیت د را ژوندي کولو فکر ونه کړي. هغوی غواړي د افغانستان حکومت د «دولت-ملت» په قفس کې نور هم بندي کړي. له همدې امله طالبان باید په خلاصو غېږو، د بهرنیو ډیپلوماتانو په منفعتمحوره موسکاوو او د دولتونو په بشري مرستو دوکه نشي اود دغه سیاست په دوام سره، بالقوه سیاسي ګواښ د پخوا په پرتله ځان ته ډېر متوجه نه کړي.
په همدې ترتیب، د دغه کړکېچن وضعیت په زړه کې د افغانستان او نړۍ د مسلمانانو لپاره یو بېساری تاریخي فرصت لیدل کېږي. په داسې حال کې چې د نړۍ او سیمې ټول قدرتونه په خپله سیاسي بقا، اقتصادي تورم او جیوپولیټیکي سیالیو کې ښکېل دي، طالبان کولی شي چې له دې تشې ګټه پورته کړي او سیاسي معادله له اسلامي امت سره په نږدې همکارۍ د نړۍ د مسلمانانو په ګټه بدله کړي.
که د افغانستان حکومت په رښتیا سره لوی اسلامي سیاست (د راشده خلافت دولت بیا تاسیس) ته غاړه کېږدي، خپل ځان د محدودې جغرافیې، مليپالو افکارو او استعماري پولو له زندان څخه خلاص کړي او د یوه «خپلواک اسلامي بلاک» په توګه راڅرګند شي، نو تاریخ به جوړ کړي. دا همغه بېسیاری فرصت دی، چې د نړۍ د ټولو کمزورو او مسلمانانو لپاره د یوه «پیاوړي دفاعي ډال» د رامنځته کېدو زمینه برابرولی شي او د الله سبحانه وتعالی دین د سلف صالحود زمانې په څېر، په عزت او اقتدار سره پر ځمکه اظهارولی شي.
په پای کې یو ځل بیا ټینګار کوو چې د اوسني نړیوال نظم په فاسد جوړښت کې د سراب «نړیوال مشروعیت د ترلاسه کولو» په لټه کې کېدل، د انرژۍ ضایع کول او له اصلي لارې څخه انحراف دی. په هغه نړۍ کې چې «قدرت» لومړۍ او وروستۍ خبره کوي، واقعي مشروعیت له دننه څخه ترلاسه کېږي؛ یعنې د اسلامي امت د یووالي په انسجام، د کورني مشروعیت په ترلاسه کولو، د امت او خلافت پر مفهوم باندې په منګولو لګولو او همدارنګه د الله سبحانه وتعالی پر نصرت باندې په تکیه کولو سره.
نو ځکه د یادونې وړ ده چې د افغانستان حکومت رهبري او ډیپلوماتیکه اداره باید د نړیوال مشروعیت د ترلاسه کولو پر ځای، «امت محوره ډیپلوماسي» د خپلې «اقتصادمحوره ډیپلوماسۍ» ځایناستې کړي، ترڅو نه یوازې د مسلمانانو لپاره یو واقعي ادرس او خپلواک بلاک رامنځته شي، بلکې په ټوله نړۍ کې د مسلمانانو د وینې، مقدساتو او ناموس د ساتلو لپاره یو پیاوړی چتر هم رامنځته شي.
#پنځه_کاله_فرصتونه_او_عبرتونه
#پنج_سال_فرصت_ها_و_عبرت_ها
شيخ صيب غزنوي ؛
څه جالبه بيدارونکې بيان يې کړي ده !
واقعا که دا ۵ کلونو کې حدا اقل د وحدت او واحد قيا. دت رامنځته کيدو فکر لپاره کار شوي وای شايد نن د ملي او افغاني محدود فکر او نظم څخه خلاص او عملا لوی آرمان طرف ته يو بل ګام هم پورته شوي وای .
#پنځه_کاله_فرصتونه_او_عبرتونه
#پنج_سال_فرصت_ها_و_عبرت_ها
برادرم و خواهرم!
من از شما عذر میخواهم و در پیشگاه ربات از ما شکایت مکن؛
چون دولت ما اینجا مصروف و متعهد به ساخت سرک، سیاست اقتصاد محور و عدم استفاده از خاک افغانستان علیه هیچ کشور است!
#پنځه_کاله_فرصتونه_او_عبرتونه
#پنج_سال_فرصت_ها_و_عبرت_ها
Last Seen Users on Sotwe
gusbon
Seen from Singapore
frank
Seen from United States
پشتون
Seen from Pakistan
Souha🍑😍🔥🥵
Seen from Algeria
رامو السوداني
Seen from Netherlands
ชอบ เย็ดสาวใหญ่ แม่หม้าย รุ่นป้า น้าอา
Seen from Thailand
افلام سكس عربي اجنبي محارم مترجم
تبورة
Fısıldayan ADAM 
Seen from Turkey
Trial Error
Seen from Singapore
Trends for you
Most Popular Users
Elon Musk
@elonmusk
241.5M followers
Barack Obama
@barackobama
119.1M followers
Cristiano Ronaldo
@cristiano
113.6M followers
Donald J. Trump
@realdonaldtrump
111.8M followers
Narendra Modi
@narendramodi
107.2M followers
Rihanna
@rihanna
98.5M followers
NASA
@nasa
92.4M followers
Justin Bieber
@justinbieber
91.7M followers
KATY PERRY
@katyperry
89.5M followers
Taylor Swift
@taylorswift13
83.4M followers
Lady Gaga
@ladygaga
74.9M followers
Virat Kohli
@imvkohli
72.6M followers
Kim Kardashian
@kimkardashian
70.7M followers
YouTube
@youtube
68.8M followers
Neymar Jr
@neymarjr
65.5M followers
Bill Gates
@billgates
64.8M followers
Selena Gomez
@selenagomez
62.5M followers
The Ellen Show
@theellenshow
62.3M followers
CNN
@cnn
61.8M followers
X
@x
60.8M followers