Bardağı taşıran son damla öfke değil, yorgunluktur. Çünkü insan yorulduğunda bakış açısı değişir. Artık açıklamaz, peşinden koşmaz, yalvarmaz, beklemez, çabalamaz. Eskisi kadar önemsemez. Sadece kitabı kapatır, ışığı söndürür, perdeyi indirir ve hikâyeyi olduğu yerde bırakır. Nokta.
Yaşanan hiçbir acı,
Tanınan hiçbir insan,
Gidilen hiçbir şehir,
Ezberlenen hiçbir şarkı,
Gözden süzülen hiçbir yaş,
Yapılan hiçbir hata,
Duyulan hiçbir sevgi
Boşuna yaşanmadı.
Tesadüf diye bir şey varsa,
Vakti geldiği içindir.
Her şey, bir anlam taşır.
Mutlaka…
"Bir insanın gerçek karakterini, size ihtiyacı kalmadığında sergilediği tavırlardan anlarsınız. İyi günde herkes yanınızdadır; asıl mesele, fırtına koptuğunda kimin sizinle aynı gemide kalmaya cesaret ettiğidir."