Bazı filmler vardır hayat kaydırır.
Öyle ağlatıp rahatlatmaz; içine oturur, aylarca kalkmaz.
Kendinden bile soğutacak o yapımlar aramanıza gerek kalmadan kaynağından linkleriyle: (flood)
⤵��
@Sena_tmzyck Çünkü çoğumuz Kur’an dan korkuyoruz.Öyle ki çoğumuzun evinde Kur’an ulaşılamaz yerlerde.Dolap üstlerinde,başımızın üstünde rehberlik edeceği günleri bekliyor.maalesef ama gerçek bu :(
Kuş uçmaz, kervan geçmez bir yerdesin.
Su olsan kimse içmez,
Yol olsan kimse geçmez,
Elin adamı ne anlar senden?
...
Çın çın ötüyor yüreğimin kökünde
şu dünyanın ıssızlığı.
Tanrı kimsenin başına vermesin
böyle bir yalnızlığı!
Yaşar Kemal https://t.co/X6m0jxeFVW
Biliyorum vefa bekliyorsun benden…
Ne diyebilirim ki Sonsuz Güzellik?
Ne isteyebilirim artık senden?
İlahi aşkın gelmiş kapıma kadar…
Hem de bizzat sipariş üzerine
Çocukluğumdan bu güne kadar…
Gelip de harici bir vücut giymiş
Onun suretinde… Onun mânâyı harfinde tecelli ettiğin kadar…
Onu göstermesen tanımayacak bilmeyecektim. Mecazi aynama düşene kadar…
“Surete aldanma ötesine bak” dediğin için baktım Ey Sonsuz Güzellik…
Suretin ötesine geçtim…
Orada zaman durdu, mekân bitti..
Orada insanlık, çağlar ve varlık alemi bitti..
Orada karanlığın bile feri kalmadı..
Orada “ben” diye bir şey… Hatta senden başka hiç bir şey kalmadı…
O zamansızlık ve mekânsızlık aleminde bile imtihân gördüm…
Kaf ve Nun tezgâhında Cennet-Cehennem libasları ve yeni evrenler dokunuyordu…
Etrafımdaki sicimler, insicam içinde, yaratım için emir bekliyordu…
Varlık elbiselerini giymeden esir aleminde hazır kıta bekliyorlardı…
Gönlümün titreyen telleri “Kün”
tezgahının çalışmasını izledi…
Ama ben sen değilim Rabbim.
Ben sadece kulum.
Bilirim ki bu da bir imtihan
Bu da benim kullukta edep yolum…
Bana sunduğun hikayemde “abd”olmaktı niyetim…
Tanrıcılık oynayacak değilim.
Ne keramete ne istidraca ne mucizeye talibim…
Beni halkların nazarında vezir, Senin nazarında rezil etmenden yine sana sığınırım…
Senin benim için yarattığına ve bana uygun gördüğün her şeye razıyım…
Çünkü sen kullarına asla zulmedici değilsin ( Yunus 55)
Sana teslim olmaktan başka yolum olmadığının farkındayım…
Edepsizlik edip “oldum” diyemem.
Hiç bir zaman da diyemeyeceğim…
O tezgâhlarda dokuyorsun on sekiz bin alemin kumaşını…
O iplikçikler senin “kün feyekün” emrin ile vücut giyip aramıza geliyorlar…
Ve yaratımında ne ortağa ne yardımcıya asla ihtiyacın yok…
Ama bazılarımızı geçiriyorsun o tezgâhların başına. “Hadi bakalım benim gibi işle” diyorsun. Bazılarımızı da şahit tutuyorsun… ( Vakıa 59)
Kimi tezgâhı sahipleniyor kimi fabrikâyı, kimi kumaşı…
Ve gördüm ki orada da sınav bitmiyor…
Tekamül bitmiyor…
Sen vazife verirsen baş üstüne Efendim. Ama bu tezgâhların sahibi de bekçisi de ben değilim…
Bu dağdağalı alemde hiç birini kararında tutamam. Koruyamam…
Eğer emanet versen onu bile sana emanet etmekten başka bir şey yapamam…
Beni sevdiğin için koruduğunu biliyorum Sonsuz Güzellik.
Ve yine sevdiğin için kolladığını…
Buna artık hiç şüphem yok.
Çünkü diyorsun ki
“Kulum beni nasıl tanırsa ona öyle davranırım."
Adını andığımdan daha fazla adımı anıyorsun…
Çünkü sen Allah’sın kulunu biliyor tanıyorsun…
Bir adım gelene on adım gidiyorsun…
Seni savunduğumdan fazla beni savunuyorsun.
Çünkü sen Allah’sın dostuna daha fazla dostsun…
Ve biliyorum ki seni seviyorsam en az benim kadar beni seviyorsun.
Çünkü yürüyerek gelene koşarak gidiyorsun…
Ve Sen sözünden dönmeyen, vaadinde emin olan, tüm kullarına şah damarından yakın olansın…
O halde tüm emanetlerini sana teslim etmeme, senin gözetimine vermeme müsade et…
“Yâ Rab, kusurumuzu affet.
Bizi kendine kul kabul et.
Emanetini kabzetmek zamanına kadar bizi emanette emin kıl. Âmin”
Sevgilerimle
~Akaşa~
Ben aşkla hem hal oldum, halden hale girdim yandım, öyle bir yandım ki nura kavuştum.
Diledim ki sen de tat bu nuru, benden geç yaradanın aşkına kavuş, kendinde bul onu
Ben nefsimi senle bildim, istedim ki sen de gör nefsini ve aç gözlerini
Uykunda bile rahat değilsin, kabusların, huzursuzlukların uyanman içindi
Ruhun çırpınıyor içerde bul beni, duy beni, gör beni diye
Nefsinle yeterince yaşamadın mı, şeytana yeterince köle olmadın mı, sen onun efendisi değil miydin de ona hizmet ettin
Neden bunlar benim başıma geliyor diyip durdun, önünde olanı göremedin, gerçek sevgiye inanmak istemedin
Hepsi senin kalbini açman içindi, ruhaniyetini kazanman içindi
Rabbini bulabilmen, verdiğin sözü hatırlaman içindir
Karanlığa gömüldükçe çıkamadın boş yere, ne kadar da aşikardı oysa
Ben geldim, göremedin
Hissettin, anlam veremedin
Daha ne yapsaydı yaradan gözlerini, kalbini açabilmen için
Kapat gözlerini, tüm dünyaya kapat gözlerini
Tüm sesleri sustur bi süre ki zamanı gelince kendi hakikatini gör, işit.
Aşkla hemhal ol, aşkla öyle bir yıkan ki geriye hiçbir şey kalmasın
Yaradanın zerre nurunu görebilmek için aşkla yanmamız icap etti
Sevdiği kullar zümresine böyle girmek nasipmiş
Korkma, bırak kendini, ilelebet aşk bu, hep var olan, hep var olacak olan
İnan her şeye değecek.
Ruhunu kazanman için, Rabbini bulman için bu dünyada yanmaya değer.