bekar olmanın mental olarak en yorucu yanı nazlanamamak. insanın canı bazen şöyle uzunca boylu yağız bi delikanlının kolunun altına sokulup zırlamak istiyor
İş yorar.
İşsizlik korkutur.
Çocuk büyütmek tüketir.
Çocuksuzluk başka bir boşluk bırakır.
Ev sahibi olmak borçlandırır.
Kiracı olmak bağımlı kılar.
Bekârlık yalnızlaştırır.
İlişki taviz ister.
Kalmanın bedeli vardır.
Gitmenin de.
Hayat, kusursuz seçeneği bulmak değildir.
Hangi yükü taşıyabileceğini seçmektir.
Uzaktan bakınca her hayat daha kolay görünür.
Çünkü onun yalnızca ihtimalini görürsün;
kendi hayatınınsa bütün faturasını bilirsin.
Bilinmeyeni romantize etme.
Her hayat, görünmeyen bir bedelle gelir.
Hiçbir yatırımım olmadığı için akşam 8”de mis gibi uyudum abicim bulduğunuz parayı yarınlar yokmuşcasına yiyin hık diye gitseniz ne boka yaradı borsadaki altındaki bankadaki para yapıştırın gitsin bi daha mı gelecez dünyaya
Kadın ahı diye boşuna demiyorlar. Bir kadının kalbini kırıp, gözünün içine baka baka canını yaktığınızda bunun bir bedeli oluyor. Belki hemen değil ama er ya da geç. Ben kadın ahı alıp gerçekten yükselen bir erkek görmedim. Kısa vadede kazanıyor gibi görünür, işleri yolunda gidiyor sanırsınız ama bir yerden sonra hayat hesabı önüne koyar. Para gelir bereketi olmaz, fırsat gelir tutunamaz, kalabalıklar içinde olur ama huzuru bulamaz. O yüzden sizi seven bir kadını kırmanın zafer olduğunu sanmayın.
Bekar kalın. Yalnız olun. Gerekirse sıkılın. Ama her konuşmayı güç mücadelesine çeviren, iletişim kurmak yerine sessizliği kontrol aracı olarak kullanan, işler rahatsız edici hale geldiğinde ortadan kaybolan, tutarlılık olmadan bağlılık bekleyen ve güven sunmadan sadakat isteyen biriyle sevgili olmayın.
Günümüzde millet nasıl ilişki yaşayabiliyo ben anlamıyorum tam biri için heh diyosun 3 gün falan sürüyo sonra bi falsosu çıkıyo illaki ilişki yaşama işi bitti bence 3-4 sene önce falan sondu