İnsanları tanımayı en çok, onları idealize ettiğim zaman bıraktım. Çünkü birini kusursuz görmeye başladığında, artık onu değil; kendi zihninin yazdığı karakteri izliyorsun.
Bugün meslek hayatımdaki en zor nöbetlerden biriydi. 16 saat boyunca açlığı ve susuzluğu unutarak koşturdum,müdahale ettim, hayatlara dokunmaya çalıştım. Hastaları devredip ellerimdeki ve yüzümdeki kanı yıkayarak çıktım.Hayat, gerçekten gereksiz şeylere üzülmek için çok kısa :)
Stoacı felsefe der ki: “Bir insanı koşullar oluşturmaz; koşullar yalnızca onun kim olduğunu ortaya koyar.” Birinin seni anlaması mucizedir. Bu yüzden mucize beklemeyelim; kendimizi anlayıp özgürlüğümüze giden yolu açalım.