@seftaloo شروین: پتک، به دنیا نمیدم، چشماتو ببند، شاید بهشت، دائمی، کسر شان، بودی برا من، انقضا
علی یاسینی: کجایی، افسردگی، میخندم، تلخ، تهران، مثل برف، یه ثانیه، بعد تو، نزدیکم نشو، خندههامو دوست داشت، ازم دور شین، این روزا، نموندی پیشش، نرسیدی، هر جای شهر، دورترین نزدیک، منو برگردون
هیچی به اندازه wasted potential منو نمیترسونه، اینکه تهش بخاطر منتال هلثت، شرایط زندگیت و خودت و... تمام چیزی که میتونستی بشی رو از دست بدی.
سوگواری برای چیزایی که هرگز نداشتیش
معلومه که الان افسردهام و نمیخوام برم سر کار.
مرد بودن به خودی خود سختی و مشقته و تو ژنمون درد و رنج عمیق نهفتهست.
ایام قدیم وقتی همهچیز تهی میشد میرفتیم جنگ و با شرافت و افتخار کشته میشدیم.
الان چیکار کنم؟ تو اوج ضعف خودمو بکشم؟ معلومه که نه.
پس درد میکشم و حالم بده.
Hot take:
به دنیا اوردن بچه بعد از هر بار حامله شدن خیلی کار حیوانیایه.
مرز باریک انسان شدن دقیقاً اونجاییه که بتونیم فرق بین بچه و جنین رو تشخیص بدیم و جنینی که قراره در زندگی زجر بکشه رو سقط کنیم.