Bir tane bunak Kürt kadınlarına küfretti kıyamet koptu, bir grup genç kim olduklarını herkes biliyor Kürt şehrinde bir Kürt kızına tecavüz edip öldürüyor babasını ebuzerin yalnızlığına terk ediyoruz olacak şey mi
Ne iş bankasını kurşunlayanlar, ne genç futbolculardan özür videosu alanlar, ne komedyenlere mektup yazanlar ne bir başkası. Kimi umursamadığı için kimi katillerinden korktuğu için Rojinin Babasının yanında hiç kimse durmuyor. Böyle bir kader, Kürt coğrafyasında bile istisna.
Ne iş bankasını kurşunlayanlar, ne genç futbolculardan özür videosu alanlar, ne komedyenlere mektup yazanlar ne bir başkası. Kimi umursamadığı için kimi katillerinden korktuğu için Rojinin Babasının yanında hiç kimse durmuyor. Böyle bir kader, Kürt coğrafyasında bile istisna.
Rojin Kabaiş'in babası Nizamettin Kabaiş: “Van Baro Başkanı beni azarladı, barodan ağlayarak ayrıldım"
🔸 “Rektör bir numara örtbasçıdır Van Baro Başkanı da onun destekçisidir!"
🔸 “Van Barosu Başkanı dosya için hiçbir çalışma yapmadı. Tam tersine delilleri karartmaya çalıştı.”
🔸 “Defalarca ‘gerçeklerin peşine düşün’ dedim. Sonunda vekâletimi geri çektim. Baro dosyadan ayrıldı, ben de rahatladım.”
🎙️ Rojin Kabaiş'in babası Nizamettin Kabaiş, Van Barosu'nun dosyadan çekilmesi sonrası yaşanan süreci ve soruşturmayı Radyo Sputnik'te Gazeteci Mustafa Hoş'a (@mustafahos) anlattı.
bu makinenin yarın da var olacağına, yarın da yine ça- lışacağına inanıyoruz. Kar fırtınası ortasında yakıcı, kızgın güneşe inanıyoruz. Yaşama inanıyoruz biz, ölümün ortasında inanıyoruz. İşte böyleyiz biz, kafalarında akla gelmedik büyük hayallerle yaşayan biz insanlar.
Ve biz inançsızlar, biz kendilerine yalan söylenmiş, biz tekmelenmişler, biz çaresizler ve biz gözden çıkarılmışlar, biz Tanrı’yla, iyiyle ve sevgiyle düş kırıklığına uğratılanlar, biz acı çekerek öğ-renenler: Her gece güneşi bekliyoruz.
Her yalanda yeniden beklemeye başlıyoruz doğruyu. Biz geceleri her yeni yemine inanıyoruz, biz gece uykularına hasret kalmışlar. Bizler marta inanıyor, kasım ayının ortasında marta inanıyoruz. Kendi bedenimize inanıyor, bu makineye,
“Paltonuz yok mu? Kasım ayındayız.”
“Bilmiyor değilim, bilmiyor değilim” dedi solgun yüzlü genç. Annem her sabah söyler, ‘paltonu giy, kasım ayındayız’ der. Ama nereden bilecek paltomun olmadığını. Yaşamıyor ki artık.