dün geçmiş yaşamımla alakalı birkaç şey öğrendim.normal şartlarda elemanın topuğuna falan sıktırırdım ama şimdi siktir et diye dalga geçiyorum.ben harbi büyümüşüm he
ağlayarak uyandım yetmezmiş gibi bir de çok türkü dinleyen bir insan olmamama rağmen zeynebim türküsünü açıp fotoğraflarımıza baktım.ben gittiğim her yere seni de götürüyorum meleğim ve bu yolculukta beni koruduğunu biliyorum.rahat uyu güzelim ben bizim için yaşıyorum 🤍
rüyama geldi Zeynep,yine kendi kendime söyleniyordum beni neden yalnız bıraktın diye.“salak mısın seni yalnız bıraksam burda işim ne” dedi gülerek.kemik suyuyla çorba yapmış,iç iyileş bir an önce dedi,ateşime baktı,başucumda oturdu saçlarımı sevdi,ilk defa beni özlediğini söyledi
nasıl anlatsam bilmiyorum bu hissi.rüya olduğunu biliyordum da yine de inanmak istedim gerçekten yanımda olduğuna sonra da o uykudan uyanmayı hiç istemedim.ölüm her yaşta acıtıyor da bu kadar genç ve güzelken ölmesi hala atlatabildiğim bir şey değil.seni çok özlüyorum zeynep
budapest’in ara sokak bir barında kalabalık bir arkadaş grubuyla edilen 5-6 saatlik bir sohbetten sonra italyan bir lavuktan evlilik teklifi aldım…en son sabaha karşı peder arıyordu nikahımız için :s
yemin ederim yaşayan en düşük canlı formu benim akrabalarım, babam zaten beni instagramdan takip ediyor ne sikime paylaştıklarımı ssleyip babama atıyorsunuz
bu bayram da boş geçmedi şükür,
“ **** abla benim aramam lazım sizi,mahçup oluyorum’’ diyorum,
“olsun’’ diyo
‘’bi gün aynı evde uyandığımız bayramlar da olur o zaman ilk sen kutlarsın???’’
kanka oğlunla birbirimizi unuttuk sen de mi unutsan acaba beni?