'Bir tek kalbin kırılmasını önleyebilirsem ya da küçük bir kuşu yuvasına koyabilirsem, bir yaşamdan acıyı alabilirsem ya da bir acıyı hafifletebilirsem boşuna yaşamamış
olacağım.'
Yeterince sevdiğime ve emek verdiğime inandığım kimseden vazgeçmekte zorlanmadım bugüne kadar. Birinin bunu hakedip haketmediğiyle de ilgilenmediğim için geçmişe takılıp kalmadım. Ben, benim duygularımdan ve vicdanımdan sorumluyum. Gerisi geride kalanların problemi.
Şuna nasıl müsade edilir!? Hangi çıkar uğuruna görmezden gelinir? Dünyayı verseler karşılığında ne olur mesela? Hangi kazanım bu görüntüyü telafi edebilir? Yazıklar olsun! Unutanın kanı kurusun!
Yola bir düşüldü mü, ömür boyunca gidilir
ekmeğin ve şarabın peşinden,
turnaların peşinden,
büyük şehirler, büyük aşklar
çığlık çığlığa terkedilir.
Ben,çocuklar gibi sevdim, devler gibi acı çektim,
damarlarımda dünyanın bütün rüzgârları…
Atilla İlhan