Eğer tek bir kalbi kırılmaktan kurtarabilirsem
Boş yere yaşamamış olacağım
Eğer bir hayatı acıdan kurtarabilirsem
Ya da bir sızıyı yatıştırabildiysem
Ve şayet baygın düşmüş bir nar bülbülünü yuvasına götürebilirsem
Boş yere yaşamamış olacağım.
Kimseye hayat boyu aynı kişi olma borcunuz yok. Fikriniz değişir, tarzınız değişir, keyfiniz değişir. Dün kabul ettiğinizi bugün tahammül edilmez bulabilirsiniz. Hepsi sizin tercihiniz. Özgürlüğünüzle sorunu olan, kendi prangalarını şıngırdatarak yaşamaya devam edebilir.
Bugün uyusak ve yarın lise yıllarımıza uyansak... Derdin sadece yarınki yazılıdan ibaret olduğu o masum günlere dönmeyi, yüzümüzdeki o gerçek gülücüklerle yeniden o kızlar olabilmeyi çok istiyorum.
Bazen yorgunluğun sebebi yaptıkların değil, söyleyemediklerin olur.İçinde tuttuğun her cümle, biraz daha ağırlaştırır kalbini.
Herkes "güçlü" halini alkışlar ama kimse "yoruldum" dediğin anı duymak istemez.O yüzden çoğu insan, iyiyim diyerek kırılır.
Herkesi affedemeyeceğimi ve sadece tek taraflı çabayla hiçbir insan ilişkisinin yolunda gitmeyeceğini kabullendiğimden beri daha az yoruluyorum. İnsan “ben de önemliyim” dedikten sonra güçleniyor.
Hastane odalarında bile olsa sevdiğin o elleri öpebilmek ne büyük bir zenginlikmiş. İnsan bazen en büyük zenginliğin sevdiklerinin yanlarında olması olduğunu böyle anlarda çok daha iyi anlıyormuş . En büyük duam sevdiklerinizin her zaman yanınızda olduğu sağlıklı bayramlara...
Tam 68 gündür her sabah belki telefonum çalar belki kapımız çalınır belki bir haber gelir diye uyanıyorum ama her günüm umut ettiğim hiçbir şey olmadan yüzüme kapanıyor. 68 günün hepsini tek bir günde yaşayıp duruyorum. Allah kimseyi her güne bu kadar acı ile uyandırmasın.
Atanırsam en güzel en pahalı saati amcam için hediye alacağım derdim. Kısmet onca eşyasının içinden en çok sevdiği saat bana kaldı. Meğer hayatta bahtıma düşen alamadığım değil bana kalanmış..
Yaşamdaki en büyük lüks, hayatımızın merkezindeki insanların hâlâ nefes alıyor olmasıymış. Geriye kalan hiçbir şeyin anlamı yokmuş . Çünkü giden nefes geri gelmiyor üstelik giderken senin nefesinden de biraz alıp gidiyormuş
İlahiyat fakültesinden mezun olduktan sonra ilk yasinimi amcamın taziyesinde okudum ve benim bir kemiklerim kalbim varmış yandı alevler aktı sanki içimden ne kadar acı dünyaymış burası bu nasıl imtihanmış alev gerçekten düştüğü yeri yakıyormuş sadece yakmıyor kavuruyormuş