Az önce podcastte çok güzel bir söze denk geldim. Diyordu ki: Aslında seni arasa ömrü yetmez bulmaya; ama tesadüfen bulduğu için sıradan sanıyor. Anlam yüklediğimiz onlarca şeyin özetidir.
Ben artık vakit kovalamıyorum.
Vakit beni bulacak.
Ben artık nasibin peşinden yürümüyorum.
Nasip, yazıldığı gün beni çağıracak.
Şimdi ne sitemim var ne de acelem…
Bir gün,
Bugün içimi yakan her bekleyişe dönüp tebessüm edeceğim.