ما عاشق جنگ نشدیم؛
ما را آنقدر تنها گذاشتید که به شوک پناه بردیم.
کشتهها بینام ماندند،
طناب بالای سرِ زندانیها تاب خورد،
و جهان فقط گفت «نگرانیم».
طبیعیست مردم بگویند:
هر تکانی، فقط این سکوت تمام شود.
این ستایش خشونت نیست؛
این کیفرخواستِ جهانِ بیعمل است.
پس شروع شد...
خداوند نگهبان و نگهدار مردم ایران و سرزمین ایران باشه
اگه نت قطع شد، فعلا خدانگهدار
اگه هم که دست مرگ بر ما چیره شد، ببخشایید و حلال کنید
و اگر روزهای خوبی در پی بود، بهجای ما هم آواز بخونید و برقصید
چو در میان مراد آورید دست امید
ز عهد صحبت ما در میانه یادآرید