Mima

همیشه رهگذر، تصویرگر خیال، امیدبریده‌ی ادامه‌دهنده🌱

[Mima @Shin52213]

طوفان که فرو نشست ، یادت نمی آید چه بر سرت آمد و چطور زنده مانده ای. اما یک چیز مشخص است، از طوفان که درآمدی، دیگر همان آدمی نخواهی بود که به طوفان پا نهاده بودی...

#موراكامي

[Mima @Shin52213]

@hichh_kass مسافر داشتم از تورنتو به ايران سه شنبه :(

[حوا @HaVa_1985]

از اینکه فراموشتان میکنن ناراحت نشید؛ عباس کیارستمی میگه:

"علف های نورَسته به جا نمی آورند درختان کهن را..."

[Mr.Zand @MehdiZandpoor]

درختان سرو در استان فارس
عکس از انوشه پیربادیان

[Mima @Shin52213]

@roozbehdotnet خيلی خفنی شما

[PARI @PARI_TAVANA]

اگر واکنش تو شدید تر از اتفاق باشد،
بدان،
داستان، داستان امروز، نیست.

¤دیاکو

[Araz @arazz70]

+ دردناک‌تر از نرسیدن؟
- فهمیدن اینکه برای چیز اشتباهی جنگیدی.

[Mohsen @haminjore]

کریستین بوبن در کتاب دیوانه‌وار میگه:
ترسِ "نشدن" اگر بر ما غلبه كند، به بيماری "نيمه‌كاره رها كردن" مبتلا می‌شويم.

[فرویدیسم @PetertheApost]

اولین چیزی که در تعامل با انسان‌ها توجهم را جلب می‌کند، کیفیت هوشِ زبانی آن‌هاست! این‌که تا چه اندازه می‌توانند باورها، احساسات و نیازهای خود را به‌صورت روان، شفاف و قابل‌فهم، از طریق واژه‌ها و زبان منتقل کنند.

[زینب کریمیان @zeynabkarimian]

چقدر شما درخشانید آقای هریسون فورد. چقدر زیبایید.
پاول: تو قرار نیست گذشته رو فراموش کنی.‌ رها کردن گذشته فقط یعنی اجازه نمیدی زخم‌هات مانعت بشن.
جیمی: من سر تا پا زخمم.
پاول: خوبه. مایه خجالتی اگر تو این سن باشی و بدنت سر تا پا زخم نباشه. این یعنی زندگی‌ات تمام و کمال بوده...

[Iran land @Iranland7]

نماد سرو ایرانی در سنگ مزارهای آرامستان‌های شیراز

📸 : sadegh miri

[شادی @shadiogham]

قدیما تو سواحل خلیج فارس یکی از شغلها صید مروارید بوده و غواصی که برای صید مروارید اقدام میکرده مجبور بوده نفسش رو حبس کنه و غوص عمیقی انجام بده، با ابزارهای اون موقع ارتباطش با آدمهای روی لنج قطع می‌شده، برای همین دنبال یه راه حلی بودن که اونایی که تو لنج هستن متوجه کم شدن نفس غواص بشن و طنابی که بهش بسته رو بالا بکشن ( ضمن اینکه غواص باید تا آخرین لحظه ممکن اون پایین دنبال صدف بگرده که به اصطلاح غوص هاش کارایی بالانری داشته باشه)، راه حل این بود که یه نفر رو پیدا میکردن که مدت زمان حبس نفسش با غواص برابر بشه که وقتی غواص دایو میکرد، اونم همزمان نفسش رو توی لنج حبس میکرد، وقتی بالاییه احساس میکرد که دیگه نفس داره تنگ میشه اعلام میکرد و غواص رو بالا میکشیدن،
به اون شخص میگفتن یار همنفس. نکته پشت اهمیت یار همنفس میزان اعتمادیه که غواص باید به یار همنفسش داشته باشه چون رسما شیشه عمر غواص دست طرفه، طرف اگه دیرتر اعلام کنه غواص خفه میشه و اگه زودتر اعلام کنه غواص به حد کافی نمیتونه مروارید صید کنه.
یکی از ظرافت های این بیت هم اینجاس که با به کار بردن «یار همنفس»، ذهن مخاطب رو میبره سمت ساحل دریا و بعد اونجا تصویر ماهی رو که به خاک افتاده ترسیم میکنه

[آرش رمضانی @arashramezani68]

از زیبایی‌های زبان فارسی همینه که الان نمی‌دونیم ارادتش به کی بیشتر شد :)

[quantum girl @majicalGirl7]

سگی در جستجوی معنا

[خسرو معصومی @Khosro_Masoumi]

معمولا از نیمه عمر، جایی حدود چهل سالگی، به این نتیجه می‌رسی که زمان پراکندگی و شتاب به سر آمده و وقت تمرکز و حرکت با طمانینه است.

[فایتِر @fighte____r]

این روزها فروغ فرخزادم؛ «چه می‌شود کرد؟ مگر می‌شود دنیا را پاره کرد و از تویش خوشبختی درآورد؟ همین است که هست».

[ققنوس @Phoenix_LTR]

آلبر کامو:

"آدم در نهایت به هر چیزی عادت می‌کند؛ مسئله تنها زمان است...!"

[ققنوس @Phoenix_LTR]

گابریل گارسیا مارکز:

"خاطراتی که آدم‌هایشان رفته‌اند، بسیار غم‌انگیزند؛ اما آن‌هایی که آدم‌هایشان هستند، ولی شبیه گذشته نیستند، بی‌نهایت دردناک‌اند ...!"

[ریحانه مقدم‌ فلاح | روان‌درمانگر @reihanemoqadam]

آدمِ دلبسته‌ی اضطرابی معمولاً بیشتر از اینکه دنبالِ عشق باشه، دنبالِ اطمینانه.
برای همین حتی بعد از دریافتِ محبت هم ذهنش آروم نمی‌گیره؛ چون مسئله کمبودِ توجه نیست،
ترسِ قدیمیِ «رها شدن»یه که هنوز توی بدنش فعاله.

[love drops @lovedropx]

It is going to be ALRIGHT.