自然

自然 • sʜɪᴢᴇɴ | 3-O | ᴀᴏ ᴀɴᴅᴏɴ #HKK_Commu ( Low Active | เล่นเท่าที่ค้างอยู่ )

[自然 @Shizen_HKK]

#HKK_Commu

“ อยากเจอ? เอ่ยนามข้าสิ ”

“ บางทีผีเสื้ออาจกำลังนำทางเจ้าอยู่ ”

🦋 自然 • Shizen • ชิเซ็น | 青行燈• Ao Andon
🦋 3rd year | 8xx | 173

— SNS : 🦋🦋🦋
— “xxx” | พูด
— xxxxx | บรรยาย
— ( xxx ) | ผปค.

🦋 Doc : https://t.co/7M4zHLMNwr
🦋 Co Role Talk Flirt : DM 24/7

[自然 @Shizen_HKK]

@Aoi_HKK จากที่ละสายตาเบื้องบนลงมาก็ไม่เคยหวนกลับไปมองดอกไม้ไฟอีกเลย

แม้มือจะแยกจาก,
สายตายังคงถูกสะกดไว้ ให้มองแต่เขา

"หากนี่นับเป็นคำอนุญาตจากเจ้า"

"เช่นนั้น..."

มือบางขยับด้วยความต้องการตน ยกหมวกถอดให้ช้าๆ

"อย่าคิดหลบตาข้าเชียว"

[自然 @Shizen_HKK]

#HKK_ลุยเลยสู่โอกินาว่า

[ ย้อนหลังวันที่ 8 มิ.ย. ]

จับจ้องไฟเย็น ไม่รู้ว่าตนเล่นหมดไปเท่าไหร่แล้ว
รู้เพียงแค่มันส่องประกาย ไม่อาจละสายตา

เพียงชั่วครู่ก็ดึงดูด ชวนให้นึกถึงใครบางคน
สุดท้ายจะสว่างไสวเพียงเสี้ยวก็ดับลง

เช่นนั้น, ต้องชื่นชมให้คุ้มค่า

[自然 @Shizen_HKK]

@Aoi_HKK แค่เพียงอยากจ้องมองให้ใกล้ที่สุดเท่านั้น ไม่ได้อยากได้รับสิ่งใดกลับคืน

แต่หากพระจันทร์จะกรุณา...ก็ให้เป็นเรื่องในอนาคตเถิด

"เจ้ากำลังทำหน้าแบบใดอยู่กัน อาโออิ"

เอ่ยถามพร้อมละมือทั้งสองจากอีกฝ่ายอย่างอ้อยอิ่ง

บทละครได้ถูกซ้อมจนจบแล้ว

[自然 @Shizen_HKK]

@Aoi_HKK ความไม่กล้านั้นพอเข้าใจได้ แต่ความรู้สึกก่อนหน้านั้นไม่อาจเข้าถึงได้

ชิเซ็นไม่เคยเข้าใจความรักชอบ อย่างมากมีเพียงรักเอ็นดูอย่างผู้ใหญ่ที่มอบให้ผู้น้อย

"สักวัน"

"ความกล้าของเจ้าจะมากพอ, ข้าเชื่อ"

แลกับพระจันทร์ดวงนี้ ก็เป็นความเอ็นดู ชื่นชม หลงใหลได้ปลื้มที่มากกว่าผู้ใด

(+)

[自然 @Shizen_HKK]

@Aoi_HKK “เกินไป?”

ปลายนิ้วลูบชายผ้าคลุมหน้าทะนุถนอม,
เปิดหรือไม่ ทำให้ชวนลุ้นอยู่ข้างใน

“ไม่คิดบ้างหรือ…”

สุดท้ายก็ไม่อาจเปิดมาดูสีหน้าคนงาม ทำแต่เพียงลูบผิวแก้มบางเบาอย่างเอ็นดู

“นั่นอาจมิใช่การแสดง”

เสียงหัวเราะคลอเสียงพลุดัง
คำพูดพวกนั้นมาจากใจจริง เพียงแต่…นั่นสินะ ความรู้สึก

[自然 @Shizen_HKK]

@Aoi_HKK ช่วงเวลาแสนสำคัญถูกขัดด้วยพลุสว่างไสวเหนือนภา

ผีเสื้อสาวละสายตาจากคนตรงหน้าครู่หนึ่ง,
เป็นโชคดีของอาโออินัก

"งั้นหรือ?"

ได้ยินเสียงเรียกแม้แผ่วเบา เบนกลับมามองอีกครั้ง
แต่ครานี้โน้มเข้าใกล้ ถูกกั้นเพียงผ้าผืนบาง

"ข้าเป็นเช่นใดหรือ อาจัง"

ทำเกินไป รู้ตนดี แต่มิคิดหยุด

[自然 @Shizen_HKK]

@Aoi_HKK "พระจันทร์น่ะ"

นึกถึงนัยน์ตาสวยสดที่ครั้งหนึ่งเคยได้สะกดผีเสื้อเพลิงให้หลงใหล แม้ยามนี้จะถูกบดบัง แต่มันยังคงอยู่

และกำลังจ้องมองเธออย่างแน่นอน

ชิเซ็นตัดสินใจทำบางอย่าง,
โน้มลงไปจูบหลังมือพระจันทร์ของเธอแผ่วเบา

"มันสวยงามมาตลอด..."

ส่งยิ้มให้เล็กน้อย พลางคิดว่าตนทำเกินไปไหม?

[自然 @Shizen_HKK]

@Aoi_HKK คงท่าทีสงบไว้ขณะค่อยๆฟังถ้อยคำที่อีกฝ่ายกำลังอธิบายความรู้สึกออกมา

มุมปากยกยิ้ม, ความชอบเหล่านั้น เธอก็ชอบเช่นกัน
หลายคราถึงได้พบกันโดยมิได้นัดหมาย

ผงกรับคำเรียกเบาๆ

[ พระจันทร์สวยดีนะ ]

ภายในใจนึกแย้งขึ้นมาว่าพระจันทร์ที่สวยคือดวงที่อยู่ตรงหน้าตนต่างหาก

อาโออิน่ะ...

( + )

[🌅AOI(ติดงาน-!/แอคทีฟต่ำ) @Aoi_HKK]

@Shizen_HKK “จับมือ”

ฟังข้อเสนอ แพลนสายตาทางมืออีกคน

“คิดว่าคงจะช่วยได้”
“เป็นทางออกให้ข้าเหมือนทุกที”
หลุดขำหน่อยๆ

พูดจบก็ยื่นทั้งสองไปกุมไว้ ละทั้งบาบีคิวทั้งไฟเย็นตอนนี้ว่างสำหรับมือเธอแน่นอน

“เอาล่ะ ทีนี้ยังไงต่อดีล่ะ”เอียงศีรษะ
ผ้าปิดหน้ายังบังแต่ก็เห็นรอยยิ้มลางๆ

งั้น..

[自然 @Shizen_HKK]

@Aoi_HKK “เช่นนั้น, ข้าจะอยู่ในทุกทางออกยามเจ้าต้องการ”
พร้อมมอบคำแนะนำให้อย่างไม่มีเงื่อนไข

หลุบตามองฝ่ามือ แววตาดูอ่อนลงชั่วครู่ ขยับกระชับจับไว้ก็มองผ่านผ้าบังหน้า

หากมองมาก็คงสบตากันพอดี

“จะเป็นคู่ซ้อมให้เจ้าเอง”

แม้ไม่อาจมองเห็นแววตา แต่อาโออิย่อมเห็นของเธอ
นั่นคงช่วยได้มากพอ

[自然 @Shizen_HKK]

@Aoi_HKK “หนุ่มใสผู้เขินอายอย่างไรเล่า”

อมยิ้มที่ตนเกือบจะหลอกล่อได้แล้วเชียว…ใบหน้าเขินอายในคืนนั้น ยังจดจำได้ชัดเจน

“ตามเกมมันก็ต้องเป็นเจ้า” แต่เริ่มอย่างไรนั้น…

ชิเซ็นขยับตัวหันหน้าไปหาพร้อมยื่นมือทั้งสองไปหาอีกฝ่าย

“อาจัง จับมือกันดีรึไม่?”

“บางทีเจ้าอาจนึกออกว่าควรพูดสิ่งใด”

[自然 @Shizen_HKK]

@Aoi_HKK “จริงของเจ้า โดยเฉพาะเวลาเจ้าเขิน” อมยิ้ม

แอบรู้สึกว่าตัวเองจะมองอีกคนในแบบที่เอ็นดูจนเกือบลืมไปว่าอีกฝ่ายก็ชายหนุ่มคนหนึ่ง, แย่แล้ว

ได้ยินก็พยักหน้าเบาๆว่าเข้าใจ

“ชวนให้เข้าใจผิดไม่น้อยเลย”

“สบายใจเถอะ ข้าไม่มีใคร” เล่นได้โดยไม่มีปัญหา นั่นแหละที่อยากจะสื่อ

[自然 @Shizen_HKK]

@Aoi_HKK “ของข้ามันก็คงไม่ต่างกับเจ้านักหรอก”

พิจารณาจากท่าทางที่กลายเป็นอ้ำอึ้งก็มั่นใจได้ว่าคงเป็นเรื่องชวนเขินสักอย่างเป็นแน่

แต่อาการเขินก็ถือว่าเป็นเป้าหมายหนึ่งของกิจกรรมนี่นะ

“ข้าไม่เปลี่ยนใจ” ยังยืนยันคำเดิม ในเมื่อคนชวนแต่แรกคือเธอ

“เล่นด้วยกันไหม?”

[自然 @Shizen_HKK]

@Aoi_HKK ส่งเสียงรับไปเบาๆขณะกินของว่างไปพลางฟัง

หันไปมองไฟเย็นก็เลิกคิ้ว กิจกรรมคู่อะไรนั่นนี่เอง

"เพื่อนๆเจ้าล่ะ ยืมตัวมาไม่ได้เลยหรือ?"

แต่ไม่ต้องตอบก็รู้ว่าคงไม่ได้เลยสักคน เห็นท่าทางราวคนสิ้นหวังก็นึกเอ็นดู อยากจะสานฝันให้เสียหน่อย

"อาจัง เล่นกับข้าได้นะ"

[𝚈𝚊𝚘𝚖𝚎 @Yaozume_HKK]

🪶: วันเกิด
🪶: กลายเป็นคุณป้า

(เอามาลงไว้เนื่องในวันเกิดยาโอเมะค่ะฮือๆๆอายุ 42 ปีบริบูรณ์แล้ว🥳🥳!)

[自然 @Shizen_HKK]

@Aoi_HKK “ข้าไม่ให้เจ้าลำบากหรอก” แถมนั่นก็ของกินเสียด้วย…

“ไปอควาเรียมเหมือนกัน”

เคี้ยวเนื้อหนุบ ท่าทางจะยังไม่ได้กินอะไร

“แต่หลังจากนั้นข้าก็เดินเล่นไปเรื่อย”

“มานี่, อาจังสนุกไหม?”

[自然 @Shizen_HKK]

@Aoi_HKK “วางบนนี่ก็แล้วกัน”

โคมไฟทรงสี่เหลี่ยมดวงน้อยที่เคยเป็นพาหนะ วันนี้มันเหลือขนาดเท่าสองมือ ชิเซ็นหยิบจานจากตักมาวางไว้ด้านบน

ดูมั่นคงใช้ต่างโต๊ะได้ดี

ไฟเย็นที่ยังไม่หมดก็ถูกปักทรายไว้ หยิบอันใหม่มาจุดจากโคมและยื่นให้สหาย

“ได้ไปเที่ยวที่ไหนบ้างไหม?”

[自然 @Shizen_HKK]

@Aoi_HKK "สำหรับข้าเรียกลักพาตัวล่ะ"
พยักหน้าเบาๆ ไปคู่ย่อมดีกว่าเดี่ยว

"หลุดมือขึ้นมาคงเสียดายแย่"

กินบาร์บีคิวก็พาเดินไปใกล้ทะเลมากขึ้นเป็นคำตอบ

หันมองครู่หนึ่งก็นั่งลงไปกับผืนทราย

"นั่งตรงนี้คงได้นะ?"

[自然 @Shizen_HKK]

@Aoi_HKK ใส่หมวกมีหู ส่ายหน้าแบบนั้น ชวนให้นึกถึงมีมแมว...น่ารักดี

"ไว้ข้าลองคว้าแขนเจ้าติดมือไปด้วยดีกว่า" จะได้ตามทัน

ผงกหัวน้อยๆก็หยิบบาร์บีคิวมากิน ส่ายไฟเย็นเล่นไปพลาง

"เล่นไหม?"

"มีอีกซองน่ะ"

[自然 @Shizen_HKK]

@Aoi_HKK "เหงาอะไรกัน นี่แหละปกติของข้า"
คนที่ต้องทำใจให้ชินเวลาเจอกันแบบตัวคนเดียวอาจเป็นอาโออิ

???

"ใช่ ไม่คนเดียวแล้ว"

ก่อนจะหลุดหัวเราะ ตั้งใจไว้ว่าถ้าไฟหมดก้านจะไปหาอะไรกิน

"ชอบดักทางข้าตลอดเชียว"

แต่ตอนนี้เธอไปไหนไม่ได้แล้ว

"หากไม่ให้ไป เจ้าแบ่งข้าสักไม้สิ"

[自然 @Shizen_HKK]

@Aoi_HKK ไม่นับว่าผิดคาดอะไร เธอมักเจออีกฝ่ายในที่รื่นเริงเสมอ แค่ไม่คิดว่าพวกเราจะบังเอิญเจอกันอีก

แต่ของกินพูนจานก็เรียกเสียงหัวเราะได้,
ชอบกินน่าดู

“ขยันชมข้าเสียจริง”

“ถ้าเจ้าไม่พบใคร” ก็แปลได้แค่…
“ข้ามาคนเดียวน่ะ”