Her bilgi her kişiye verilmez. Tinin hazır olmalı,sen hazır olmalısın. Zamanı geldiğinde bilgi sana gelir, ister alırsın, ister almazsın.Her varlık kendisinin sahip olduğu değer kadar,yani; ulaştığı anlayış,kavrayış ve bilinç kadar anlayabilir.Döngü her şekilde devam eder...✨
Neler oluyor açıklayamam ama…
Toplumların üzerine ciddi bir anksiyete, merak ve korku operasyonu yürütülüyor. Sosyal medya adeta korku senaryolarıyla doldurulmuş durumda. Çünkü insanlık uyanmak üzereydi. Kendini, gücünü ve potansiyelini yeniden keşfetmek; yıllardır sorgulamadan kabul ettiği yanlışları sorgulamak üzereydi.
Böyle bir insanı durdurmanın en kolay yolu neydi?
Onu yeniden korkularına hapsetmek….. Korkuyla yaşayan insan geleceği hayal edemez, bugünü sorgulayamaz. Sürekli tehdit bekleyen insan, özgürlüğünü bile güvenlik uğruna teslim edebilir.
Hayat her önüne gelene kapıda başarı dağıtmıyor.
Bir yere varmak istiyorsan, önce onu hak edeceksin.
Üç beş sene sonra dönüşeceğin insanı, yaşayacağın yeri ve cebindeki parayı görmek için falcıya gitmene gerek yok.
İki dakikalık dürüst bir öz eleştiri bütün geleceğini önüne serer.
İnsan genelde aynaya bakmaktan çekinir.
Kendi açıklarını görmemek için her şeyi halının altına süpürür, gider ekrana gömülür, gürültüye sığınır.
Oysa bunda kaçacak bir şey yok.
Hepimiz zaman zaman savruluyoruz, hepimiz o sorgulama evrelerinden geçiyoruz.
Mesele kusursuz olmak değil, kendinle yüzleşebilmek.
Üstelik bu muhasebeyi kendini ezmek, "benden bir yol olmaz" diyerek psikolojini negatife gömmek için yapmıyorsun.
Aksine, arızayı tespit edip daha sağlam bir versiyonuna dönüşmek için yapıyorsun.
Yalnız kaldığında telefonu kenara bırak ve kıvırmadan kendine şu soruları sor.
Gerçekten elimden geleni yapıyor muyum? Ama lafta değil, %100’ümü veriyor muyum?
Bugün düzeltmediğim hatalarım, birkaç yıl sonra bana neleri kaybettirecek?
Sonradan pişman olacağımı adım gibi bildiğim halde yapmaya devam ettiğim şeyler neler?
Vaktimi cebimdeki parayı harcar gibi hesaplayarak mı harcıyorum, yoksa çarçur mu ediyorum?
Gelecek için elimde somut planlar mı var, yoksa sadece hayal kurup kendimi mi avutuyorum?
Şu an yaşadığım hayattan gurur duyuyor muyum, yoksa bir şeyleri kökten değiştirmeli miyim?
Kendimi yeterince eğitiyor muyum? Kendime veya başkalarına gerçekten bir faydam dokunuyor mu?
Kendimi gerçekten seviyor muyum?
Tam potansiyelimi yaşasam neler yapabilirim ve şu an bunun ne kadarını kullanıyorum?
Hangi alışkanlıkları edinsem hayatım doğrudan seviye atlar?
Sonra biraz daha derine in, kendi fıtratını yokla.
Yaparken bana yemek yemeyi ve zamanı unutturan şey ne?
Çocukluğumdan beri içten içe neyle ilgileniyorum?
Karşılığında tek kuruş almasam bile yapardım diyebileceğim ne var? Paranın hiçbir anlamı olmasa bugün ne yapıyor olurdum?
Gerçekçi baktığımda, ne kadar param olsa bana ömrüm boyunca yeter?
Herkesten iyi yaptığım şey ne? Hangi beceri ve yeteneklerimi hiç kullanmadan kenarda çürütüyorum?
Öldükten sonra ne ile hatırlanmak isterim? İnsanlığa ve dünyaya nasıl bir iz bırakabilirim?
Bu soruları kendi kafanda çoğaltabilirsin.
Önemli olan sormak değil, oturup bu sorulara gerçek bir yanıt ve somut bir çözüm aramak.
Dışarıda seni kurtaracak birini arama.
Bütün cevaplar içinde, çünkü bu dünyada seni senden daha iyi kimse tanıyamaz.
Bol şans.
Önce ne olduysa yine olacak,
Önce ne yapıldıysa yine yapılacak,
Güneşin altında yeni bir şey yok,
Var mı kimsenin "bak bu yeni!" diyebileceği bir şey
Her şey çoktan,
Bizden önce de vardı...
Göğün sessizliğini bilirsin
Kurt gibi özgürlüğe yürürsün
Ne zincire boyun eğersin
Ne korkuya teslim olursun
TÜRK KADINIDIR adın senin
Ayağa kalkınca umut doğar...
Göğün sessizliğini bilirsin
Kurt gibi özgürlüğe yürürsün
Ne zincire boyun eğersin
Ne korkuya teslim olursun
TÜRK KADINIDIR adın senin
Ayağa kalkınca umut doğar...
Göğünde Anadolu'nun rüzgarı eser
Bir bakışın geceyi sabaha çevirir
Yüreğinde hem ateş hem algış
Saçlarında tarih kokusu vardır
Bir yanın destan bir yanın bahar
TÜRK KADINIDIR adın senin
Ayağa kalkınca umut doğar...
Türk'ün kurtuluş ve varoluş mücadelesinin en büyük kahramanını, bağımsızlık ateşini yakan ebedi komutan, eşsiz devlet adamı büyük önder, son Başbuğ Mareşal Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK’ü; bedenen aramızdan ayrılışının 88. yıl dönümünde gururla, özlemle ve minnetle anıyorum.❤️
Bu ve bundan sonraki nesiller Mustafa Kemal’i Atatürk olarak görmeye, bilmeye, hissetmeye devam edecek.
Biz Atatürk derken neyi kastettiğimizi, ne anladığımızı, neden sevdiğimizi; çatal dilli ruhbanların bir asırdır saçtığı zehirle uyuşmuş, millî kimliğini yitirmiş bir avuç müptezele değil; kendi kimliğiyle yaşayan, tarihini bilen, geçmişinden utanç değil gurur duyan, bağımsızlığın ne pahasına kazanıldığının farkında olan Türk milletinin evlatlarına anlatacağız.
Çünkü bizim için Atatürk, yalnızca tarihe geçmiş bir isim, heykellere nakşedilmiş bir yüz yahut takvimlerde anılan bir hatıra değildir. O, esareti reddeden Türk iradesinin, millî egemenliğin, aklın, bilimin ve bağımsız yaşama kararlılığının adıdır.
Biz onu sevmek için kimsenin fetvasına, anlamak için kimsenin iznine, yaşatmak için de kimsenin icazetine muhtaç değiliz.
Bir asırdır başaramadıklarını bundan sonra da başaramayacaklar. Çünkü Atatürk, yalnızca bir devrin değil, hür yaşamaya ant içmiş bir milletin ortak hafızasıdır.
Ve o hafızayı silmeye kimsenin gücü yetmedi, yetmez!
İlelebet | Özel Bölüm
Kasım 1938
“Bu memleketi sizin gibi beni anlamış bir gençliğe tevdi edeceğimden dolayı çok memnun ve mesudum.”
Atatürk, 1937
📚 Kaynakça: https://t.co/hEld7FS090
BU GIDA SİSTEMİ BİZİ HASTA EDİYOR
İşlenmiş yani yoz işlenmiş gıdalar sadece obezite, diyabet, kanserler gibi… mikrobik olmayan kronik hastalıkların değil pandemideki ağır tablo ve ölümlerin de bir numaralı müsebbibidir.
Bizi hasta eden gıdaları görmemek için “göz maskesi” takılmalı, marketlere 200 metreden fazla yaklaşılmamalı ve kazara bu gıdalara temas edildiğinde eller “dezenfekte” edilmelidir. https://t.co/7McXWp5B7r
Tedros: "DSÖ, Covid-19 salgını sırasında kimseye hiçbir şey dayatmadı, ne kapanmayı, ne maskeyi, ne de aşıları" diyor.
Bu kadar utanmazlık, bu kadar yüzsüzlük, bu kadar yalancılık... Pes!
İyi tanıyın bu adamı.
ESKİ BİR TÜRK RİTÜELİNDEN GÜNÜMÜZE: "DARISI BAŞINA" DEYİMİNİN VE SAÇI GELENEĞİNİN KÖKENİ
Kültürler, yüzyıllar boyunca inançlarını, yaşam biçimlerini ve toplumsal ritüellerini dil aracılığıyla geleceğe taşır. Türkçede günümüzde sıklıkla evlilik, başarı veya güzel bir talih karşısında iyi dilek belirtmek amacıyla kullanılan "Darısı başına" deyimi, sıradan bir temenninin ötesinde derin bir kültürel geçmişe sahiptir.
Bu ifade, kökleri İslamiyet öncesi Türk inanç sistemine ve Şamanizm dönemine kadar uzanan, bolluk, bereket ve koruma amaçlı yapılan kadim bir "Saçı Geleneği" ritüeline dayanmaktadır.
Eski Türk kültüründe "saçı", tabiat kuvvetlerini, koruyucu ruhları ve ataları memnun etmek; kötülükleri (şer güçleri) uzaklaştırıp yeni kurulan yuvaya bereket çağırmak amacıyla yapılan kansız bir kurban veya sunu çeşididir.
Evlilik törenlerinde gelin, güveyin evine girerken ya da kalabalığın huzuruna çıktığında başından aşağıya çeşitli nimetler saçılırdı.
Varlıklı aileler bu ritüelde para, pul veya altın gibi kıymetli madenler kullanırken; halk tabakası ve maddi durumu kısıtlı olanlar, çoğalmayı ve bereketi simgeleyen darı, buğday veya kuruyemiş gibi tarım ürünlerini tercih ederdi.
Düğün esnasında gelinin başından aşağı dökülen bu darı taneleri, çevrede bulunan bekar gençlerin de üzerine isabet ederdi. Topluluktakiler, sıradaki mutlu yuva kurma sırasının ve bereketin o gençlere de geçmesini dilemek amacıyla "Gelinin başındaki darıların aynısı senin de başına saçılsın" niyetini taşıyan "Darısı başına" sözünü kalıplaştırmışlardır.
Zaman içerisinde inanç sistemleri değişmiş ve fiziksel olarak başa darı saçma ritüeli büyük oranda unutulmuş olsa da, bu geleneğin bıraktığı iz dilimizde canlılığını korumayı başarmıştır.
"Darısı başına" ifadesi, somut bir törenden soyut bir temenniye dönüşerek Türk kültürünün devamlılığını, toplumsal dayanışmayı ve sevinçleri paylaşma arzusunu günümüze taşıyan en önemli dil miraslarından biri olmuştur.
Kaynaklar
İnan, Abdülkadir. Tarihte ve Bugün Şamanizm: Materyaller ve Araştırmalar. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
Radloff, Wilhelm. Sibirya'dan: Seçmeler. Kültür Bakanlığı Yayınları.
Kalafat, Yaşar. Doğu Anadolu'da Eski Türk İnançlarının İzleri. Berikan Yayınevi.
SAKALARDAN GÜNÜMÜZE TÜRK İZLERİ
Yeliz Kılıçaslan'a teşekkürler 🙏🏾🧿