"artık çok üzüldüğümde nereye gideceğimi bilmiyorum,
heyecanlandığımda, karanlık bi sokaktan geçerken ürktüğümde, neşeli bir yaz akşamında, eylül sonu soğuktan dudaklarım titrerken yahut müjdeli bir haber aldığımda. nereye gideceğimi bilmiyorum."
John Berger’ın çok sevdiğim bir sözü var, “Kelime dağarcığımız çok fakir olduğu için hayatta başımıza gelen pek çok şey isimsiz kalır,” der. Edebiyat bize bunun için lazımdır. Dilsiz ve kelimesiz kalan şeylere bir isim verebilmek için. Anlamak için.
Ne yeterince sevincini
tanımış hayatın
ne yeterince azabını çekmiş
kumaşı yetmemiş hiçbir şeye
hep yarım kalmış
her şeyin çırağı olarak yaşlanmış..
•murathan mungan