W.S.

Vliegenier met wat gezond boerenverstand.

[Paul Graham @paulg]

I believe the most qualified person should get the job.

[Katie Miller @KatieMiller]

I feel sad for the people who will miss out on having children because of anti-family propaganda pushed by the left.

Humanity will collapse without increasing birth rates.

[Alice Smith @TheAliceSmith]

Capitalism isn’t about money.

It’s about liberty, progress and personal responsibility.

[Seaeyes @SeaeyesTri]

🎯

[Jesse The Free 🏴 @Jessethefree]

Socialism is the flat earth theory of economics.

[Rik Torfs @torfsrik]

“Overwinstbelasting.” De beste manier om bedrijven die nog winst maken het land uit te jagen. Of om nooit in België te investeren.

[Commentary - Sowell Economics @sowelleconomics]

“The worst enemy of socialism is not capitalism, it is reality.” - Margaret Thatcher

[Frank Peeters @FrankPeeters4]

Tijdens een discussie kan je na enkele minuten mensen herkennen die hun info enkel in de MSM halen.

Of het nu over Trump, het klimaat, oorlogen, de EU, Orban of corona gaat maakt niet uit.

En het ergste is dat ze niet beseffen hoe erg ze gebrainwasht zijn.

[Defiant L’s @DefiantLs]

💯

[Athenaeum Book Club @athenaeumbc]

A powerful scene in the Odyssey happens when Odysseus finally returns to Ithaca after twenty years of war and wandering.

You would expect the story to end with celebration, with the hero coming home, the family reunited, and order restored.

Homer does something far stranger.

Odysseus arrives disguised as a beggar, because Athena warns him that the palace has been taken over by more than a hundred suitors who have been living there for years, eating his food, drinking his wine, and pressuring his wife Penelope to marry one of them.

They believe Odysseus is dead and in their minds the kingdom is already theirs.

So the king of Ithaca walks through his own halls dressed in rags while the men stealing his house sit comfortably at his tables. They mock him, throw scraps at him, and one of them even strikes him, and Odysseus takes it. That is the remarkable part, because the same man who blinded the Cyclops and survived twenty years of disasters now stands quietly while strangers insult him in his own home. Homer tells us his heart burns inside his chest and that he wants to attack them immediately, yet he restrains himself and waits.

Instead of striking, Odysseus studies the room carefully. He counts the men, watches their habits, and quietly observes which servants remain loyal and which have betrayed him. The hero of the Odyssey does something most people cannot do, which is delay revenge until the moment is right.

Eventually Penelope announces a contest and brings out Odysseus’ great bow, declaring that she will marry the man who can string it and shoot an arrow through twelve axe heads lined up in a row. One by one the suitors try and fail, because none of them can even bend the bow. Then the beggar asks for a turn. The suitors laugh at first, but the bow is eventually handed to him.

Odysseus takes it in his hands and strings it effortlessly. Homer says the sound of the bowstring tightening rings through the hall like the note of a swallow. Then he places an arrow on the string and sends it cleanly through all twelve axe heads.

In that moment the beggar disappears. Odysseus turns the bow toward the suitors and reveals who he is.

What follows is one of the most brutal scenes in Greek literature. The doors are sealed and the suitors realize too late that they are trapped inside the hall. Odysseus, his son Telemachus, and two loyal servants begin killing them one by one. There is no escape, no mercy, and no negotiation. The men who spent years consuming another man’s house die inside it.

It is a violent ending, but Homer wants you to understand something important. The real danger to Odysseus was never just the monsters and storms on the long journey home. It was the possibility that someone else might take his place while he was gone. When Odysseus finally returns, he reminds everyone in Ithaca of a simple truth: a man’s home is not truly his unless he is willing to fight for it.

[Oliver Anwar @theoliveranwar]

We live in a time where common sense is considered "right-wing."

[Rik Torfs @torfsrik]

De aandacht van een chauffeur in het verkeer gaat naar de jungle van verkeersborden met almaar wisselende snelheidsbeperkingen. Niet langer naar het verkeer zelf. Allesbehalve bevorderlijk voor de veiligheid.

[Sean Feucht @seanfeucht]

We are living in a full-blown propaganda war.

Most are unaware.

[Bart De Meulenaer @BartDeMeulenaer]

Ik begrijp niet waarom dit nu pas duidelijk wordt. Tot voor een klein jaar zat iedereen nog vrolijk te wezen toen de hennepteensletsers in koor over degrowth balkten.
Wat denken jullie dat degrowth betekent?

[JonasMeyerSchrijft @Dawi997040]

Europa lacht om Trump en hoort niet wat hij zegt

Het probleem met Donald Trump is niet zijn stijl.
Het probleem is dat Europa weigert te luisteren.

Men hoort het volume.
Niet de boodschap.

En dat zegt meer over Europa dan over Trump.

Europa heeft van morele verontwaardiging een reflex gemaakt. Van lachen een verdedigingsmechanisme. Wie Trump belachelijk maakt, hoeft niet na te denken over wat hij zegt. Dat is comfortabel. En gevaarlijk.

Neem Groenland.

Trump benoemde wat strategen allang weten: de Arctis is een geopolitiek front. Russische herbewapening. Chinese investeringen. Nieuwe zeeroutes. Grondstoffen. Macht. Zijn punt was simpel: dit is geen folklore, dit is veiligheid.

De Europese reactie?
Gelach. Verontwaardiging. Morele superioriteit.

Rusland en China lachen niet.

Hetzelfde patroon bij de NAVO.

Trump zei hardop wat Europa al jaren wegmoffelt: veiligheid is geen recht, maar een verplichting. De 2%-norm was geen grill, maar een minimum. Een bondgenootschap waarin één partij structureel betaalt en vecht, is geen bondgenootschap. Het is verzekeringsfraude.

Europa werd boos. Niet wakker.

En hier wordt het wrang.

Europa kan wel luisteren.
Naar schreeuwende, ontregelende en vernielende demonstranten van Extinction Rebellion bijvoorbeeld.

Of hun eisen juist zijn of niet, is hier niet eens de kern.
Wat telt, is dat Europa daar plots wél een filter weet te vinden. De chaos wordt vertaald naar beleid. De emotie naar richting. De schreeuw naar “de onderliggende waarheid”.

Blijkbaar is Europa prima in staat om door stijl heen te kijken, zolang de boodschap ideologisch comfortabel is.

Alleen bij Trump verdwijnt dat vermogen.
Daar horen we geen signaal, maar alleen toon.
Geen boodschap, maar stijl.

Alsof Europa selectief doof is.
Niet voor lawaai, maar voor macht.

En dan de vraag die men hier liever niet stelt:
wat als Trump zijn woorden omzet in daden?

Wat als Amerikaanse troepen uit Europa verdwijnen?

Dan is het lachen voorbij. Dan blijkt hoe dun de Europese spierballentaal is. Zonder Amerikaanse logistiek, luchtverdediging, inlichtingen en nucleaire paraplu staat Europa militair onthutsend bloot. Soevereiniteit op papier. Afhankelijkheid in de praktijk.

Kijk naar het Midden-Oosten.

Trump kiest onomwonden partij.
Niet uit romantiek, maar uit machtspolitiek én uit morele overtuiging.
Hij treedt hard op tegen antisemitisme.
Hij pakt de ondersteuning van terrorisme door Hamas en Iran onomwonden aan.
Sancties. Druk. Geen semantiek.

Israël overeind houden is daarbij niet alleen een strategische keuze, maar ook een morele. Trump is niet bereid een democratische staat te laten ondergaan in een zee van autocraten, milities en terreur. Machtspolitiek speelt mee natuurlijk, maar het uitgangspunt is helder: democratieën verdedig je, je onderhandelt ze niet weg.

Europa?
Verklaringen. Overleg. Morele zorgen.
En daarna: niets.

All talk. No walk.

Trump bedrijft geen diplomatie van intenties, maar van gevolgen.
Money talks.

Dat botst met een Europese politieke cultuur die leeft van proces, framing en sentiment. Maar sentiment stopt geen raketten. Morele pose vervangt geen macht.

Trump is geen diplomaat. Geen bruggenbouwer.
Hij is een transactieman.

Oncomfortabel? Ja.
Ongenuanceerd? Zeker.

Maar ook genadeloos helder:
wie niets bijdraagt, verliest invloed.
wie veiligheid uitbesteedt, verliest soevereiniteit.
wie denkt dat macht vanzelfsprekend is, raakt haar kwijt.

Dat maakt Trump niet gelijk.
Maar het maakt het systematisch wegzetten van zijn woorden zonder ze te begrijpen tot een vorm van strategische zelfmisleiding.

Europa lacht.
Trump handelt.

En op een dag stopt het lachen.
Misschien is het tijd om minder te moraliseren en eindelijk verantwoordelijkheid serieus te nemen.

#geopolitiek

[Taya Bass @travelingflying]

The White Population %

1950 25 %
1970 20 %
1990 15 %
2010 11 %
2025 8 %
Projected numbers
2050 5.5 %
2070 4.2 %
2090 3.0 %
2100 2.5 %

[Sarah Sizzle @sizzle_sarah]

Yep.

[Elon Musk @elonmusk]

🎁🎄 Merry Christmas!! 🎄🎁

[Kirill Dmitriev @kadmitriev]

EU’s fatal mistake: choosing censorship over debate, ideology over reality, mass migration over security and green dogma over industry.