'Öyle bir çağdayız ki insan, başkalarının hayatına burnunu sokma hakkı görüyor kendinde. Kendini normal gören insanların, normal olmadıklarını düşündükleri insanları yargılama merakı var.'
Çocukluğumdan beri her sene aradığım ilkokul öğretmenime depremden sonra hiç ulaşamadım. Ev telefonundan ulaşırdim kendisine. Evler yıkılınca telefon da çalmadı. Epey sordum sağ olup olmadığını öğrenemedim. Öğretmenler günün kutlu olsun öğretmenim.
Yarın sabah haberlerinde asfalt dökülmüş bir yolda çekilmiş “Antakya’yı ihya ettik” haberi görürseniz aşağıdaki videoyu hatırlayın lütfen. O asfaltlı yola yürüme mesafesinde burası.
Depremde kaybettiğim annemden bana kalan tek yadigarı dün Hatay arsuz Konacık Aslan Hause civarındaki sahilde kaybettim. Bu saate kadar aradık… Belki benim için bir mucize olur diye burada paylaşıyorum. Eger varsa hayatımdaki tek mucizeyi şimdi kullanmak istiyorum nolur Allahım