گاهی وسط شلوغترین لحظهها، درست میان هیاهوی آدمها و ازدحام صداها، ناگهان به سکوتی عمیق فرو میروی.
جایی که همهچیز خاموش میشود، جز صدای درونت. انگار دنیا برای چند لحظه از حرکت میایستد تا بالاخره بتوانی صدای خودت را بشنوی.
من هر وقت پسری رو میبینم که بخش قابلتوجهی از انرژی و تمرکزش رو در محیط کار صرف دختربازی میکنه، ناخودآگاه فکر میکنم احتمالاً چیز قابلتوجهی برای عرضه در حوزههای مهمتر زندگی نداره؛ نه دستاورد مالی چشمگیری، نه شخصیت و اعتمادبهنفس محکمی.